Macropsini

Macropsini
Evans, 1936
Okres istnienia: cenoman–dziś
100.5/0
100.5/0
Ilustracja
Macropsis infuscata
Ilustracja
Pediopsis tiliae
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

stawonogi

Gromada

owady

Rząd

pluskwiaki

(bez rangi) piewiki
Podrząd

cykadokształtne

(bez rangi) Clypeata
Nadrodzina

Membracoidea

Rodzina

bezrąbkowate

Podrodzina

Eurymelinae

Plemię

Macropsini

Synonimy
  • Macropsidae Evans, 1936
  • Macropsinae Evans, 1936
  • Oncopsinae Fischer, 1952
Oncopsis flavicollis
Pediopsoides distinctus
Macropsis fuscula

Macropsiniplemię pluskwiaków z rodziny bezrąbkowatych i podrodziny Eurymelinae. Obejmuje 541 opisanych gatunków. W zapisie kopalnym znane od kredy.

Morfologia

Piewiki osiągające rozmiary od małych do średnich[1].

Głowa ma wąskie policzki niezakrywające episternitów przedtułowia oraz zazwyczaj słabo zaznaczone boczne szwy czołowe. Ciemię w widoku grzbietowym najczęściej jest pośrodku krótsze niż przy oczach. Brak jest poprzecznego żeberka między ciemieniem a twarzą, w związku z czym przejście między tymi okolicami głowy ma w profilu zaokrąglony zarys[1].

W przeciwieństwie do pozostałych przedstawicieli podrodziny u Macropsini przednia krawędź przedplecza jest silnie ku przodowi wyciągnięta i w widoku grzbietowym wychodzi przed oczy. Episternity przedtułowia są duże i klapkowate. Przednie skrzydło ma wąski wyrostek. Użyłkowanie tylnego skrzydła odznacza się brakiem żyłki R2+3 oraz żyłką submarginalną nieciągnącą się wzdłuż kostalnej krawędzi nasadowo od żyłki R4+5[1].

Genitalia samca cechują się smukłą na całej długości płytką subgenitalną, a pokładełko samicy długą i wąską drugą walwulą[1].

Rozprzestrzenienie

Plemię znane z krain: nearktycznej, palearktycznej, krainy etiopskiej, madagaskarskiej, orientalnej i australijskiej[1].

Taksonomia i ewolucja

Takson ten wprowadził w 1936 roku John William Evans na łamach „Papers and Proceedings of the Royal Society of Tasmania” w randze podrodziny Macropsinae w obrębie rodziny Bythoscopidae[2]. W 1938 roku autor ów wyniósł ją nawet do rangi odrębnej rodziny Macropsidae[3]. Pod koniec wieku XX i na początku wieku XXI traktowany był jako podrodzina[1]. Do rangi plemienia w obrębie Eurymelinae obniżony został współcześnie przez zespół Christophera H. Dietricha w 2017 roku na podstawie wyników badań filogenomicznych[4].

Plemię obejmuje 541 opisanych gatunków zgrupowanych w 11 rodzajach[5]:

Według wyników morfologiczno-molekularnych analiz filogenetycznych Xue Qingquana, Christophera H. Dietricha i Zhang Yalina z 2020 roku plemię to zajmuje pozycję bazalną w obrębie podrodziny. Linie ewolucyjne Macropsini i pozostałych Eurymelinae rozejść się miały około 136 mln lat temu, we wczesnej kredzie[1].

Najstarsze skamieniałości plemienia to inkluzje Eurymacropsis yanzhenae w bursztynie birmańskim, pochodzącym z cenomanu w kredzie[6]. Poza tym trzy gatunki znane są z eoceńskiego bursztynu bałtyckiego[7][8].

Przypisy

  1. a b c d e f g Qingquan Xue, Christopher H. Dietrich, Yalin Zhang. Phylogeny and classification of the leafhopper subfamily Eurymelinae (Hemiptera: Cicadellidae) inferred from molecules and morphology. „Systematic Entomology”. 45 (3), s. 687-702, 2020. DOI: 10.1111/syen.12425. 
  2. J.W. Evans. The Bythoscopidae of Australia (Homoptera, Jassoidea). „Papers and Proceedings of the Royal Society of Tasmania”. 1935, s. 61–83, 1936. 
  3. J.W. Evans. A contribution to the study of the Jassoidea (Homoptera). „Papers and Proceedings of the Royal Society of Tasmania”. 1938, s. 19–55, 1938. 
  4. Christopher H. Dietrich, Julie M. Allen, Alan R. Lemmon, Emily Moriarty Lemmon, Daniela M. Takiya, Olivia Evangelista, Kimberly K.O. Walden, Patrick G.S. Grady, Kevin P. Johnson. Anchored hybrid enrichment-based phylogenomics of leafhoppers and treehoppers (Hemiptera: Cicadomorpha: Membracoidea). „Insect Systematics and Diversity”. 1 (1), s. 57–72, 2017. DOI: 10.1093/isd/ixx003. 
  5. Dmitriev, D.A., Angelova, R., Anufriev, G.A., Bartlett, C.R., Blanco-Rodríguez, E., Borodin, O.I., Cao, Y.-H., Cara, C., Deitz, L.L., Dietrich, C.H., Dmitrieva, M.O., El-Sonbati, S.A., Evangelista de Souza, O., Gjonov, I.V., Gonçalves, A.C., Gonçalves, C.C., Hendrix, S.V., McKamey, S., Kohler, M., Kunz, G., Malenovský, I., Morris, B.O., Novoselova, M., Pinedo-Escatel, J.A., Rakitov, R.A., Rothschild, M.J., Sanborn, A.F., Takiya, D.M., Wallace, M.S., Zahniser, J.N.: Macropsini Evans, 1936. [w:] World Auchenorrhyncha Database (WAD) [on-line]. [dostęp 2026-01-27].
  6. Dietrich, C.H.; Wang, M.-L.. A new genus and species representing the first Mesozoic eurymeline leafhopper (Hemiptera: Cicadellidae: Eurymelinae: Macropsini). „Palaeoentomology”. 7 (4), s. 507–512, 2024. DOI: 10.11646/palaeoentomology.7.4.10. 
  7. R. Bervoets. Diagnoses de quelques nouvelles espèces de cicadines de l'ambre de la Baltique. „Annales Musei Historico-Naturalis Hungarici”. 8, s. 125–128, 1910. 
  8. Dietrich, C.H.; Thomas, M.J.. New eurymeline leafhoppers (Hemiptera, Cicadellidae, Eurymelinae) from Eocene Baltic amber with notes on other fossil Cicadellidae. „ZooKeys”. 726, s. 131–143, 2018. 

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya