Madge Biggs

Madge Brigid Frances Biggs MBE (ur. 26 lipca 1902 w Stanley, zm. 8 września 1995 tamże) – bibliotekarka, nauczycielka i polityczka z Falklandów. Pierwsza kobieta zasiadająca w Legislative Council of the Falkland Islands(inne języki). W 1949 roku odznaczona Orderem Imperium Brytyjskiego.

Madge Biggs urodziła się 26 lipca 1902 w Marmont Row w Stanley jako jedno z dziewięciorga dzieci Vincenta i Mary Biggs. Ojciec był szkutnikiem w Falkland Islands Company(inne języki), podobnie jak jego ojciec – łącznie jej rodzina pracowała w tej firmie 79 lat. Biggowie należeli do grona pierwszych brytyjskich osadników na wyspach. Jej przodek, James Biggs, przybył do Port Louis w styczniu 1842 roku. Madge kształciła się w szkole St. Mary’s, po czym odbyła szkolenie nauczycielskie i w wieku 17 lat podjęła pracę w zawodzie, zarabiając 15 funtów rocznie^[1][2]. Po śmierci swojego ojca oraz brata Madge przejęła prowadzenie rodzinnego sklepu. W dni powszednie i sobotnie poranki zajmowała się handlem, a wieczorami i sobotnimi popołudniami biblioteką. W trakcie konfliktu falklandzkiego w 1982 roku sklep sprzedano Falkland Islands Company(inne języki)^[1].

Biggs opanowała techniki radiologiczne i przez dziewięć lat jako pierwsza na wyspach elektroradiolożka służyła w King Edward VII Memorial Hospital(inne języki), jedynym szpitalu na Falklandach. Przez ponad 50 lat pracowała jako zatrudniona przez falklandzki rząd bibliotekarka. Po wybuchu II wojny światowej w 1939 roku Biggs objęła funkcję honorowej skarbniczki miejscowego oddziału Czerwonego Krzyża. Za swoją działalność otrzymała dożywotnie członkostwo tej organizacji. W 1944 roku pożar strawił ratusz w Stanley; zniszczeniu uległo biuro Biggs oraz cała biblioteka, która spłonęła doszczętnie i wymagała odbudowy od podstaw^[1].

W 1950 roku Biggs została mianowana do Legislative Council of the Falkland Islands(inne języki), parlamentu Falklandów, stając się pierwszą kobietą w jej składzie. Sprawowała mandat przez dwa lata^[1]. Izba działała w nowym kształcie od marca 1949 roku, kiedy to na podstawie zarządzenia z 1948 roku wprowadzono powszechne prawo wyborcze i skład mieszany, złożony z czterech członków mianowanych i czterech wybieranych^[3]. Pierwszą kobietą wybraną w skład izby została Marjorie Vinson (w wyborach w 1964 roku(inne języki))^[4].

W 1949 roku ówczesny gubernator Geoffrey Miles Clifford(inne języki) wręczył jej Medal Orderu Imperium Brytyjskiego (MBE). Zmarła 8 września 1995 w Stanley. Przez całe życie praktycznie nie opuszczała Falklandów: jedyną podróżą w czasie wojny był rejs do Montevideo po okulary korekcyjne, a jedyna wizyta w Wielkiej Brytanii, już w późnych latach życia, odbyła się w celach medycznych^[1].