Magdalena Bajer

Ten artykuł od 2024-10 zawiera treści, przy których brakuje odnośników do źródeł.

Należy dodać przypisy do treści niemających odnośników do źródeł. Dodanie listy źródeł bibliograficznych jest problematyczne, ponieważ nie wiadomo, które treści one uźródławiają.
Sprawdź w źródłach: Google Books • Google Scholar • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary)
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.

Magdalena Bajer

Data i miejsce urodzenia	7 lipca 1934 Lwów
Zawód, zajęcie	publicystka, dziennikarz
Edukacja	Uniwersytet Wrocławski
Rodzice	Antoni Falkiewicz
Odznaczenia

Magdalena Bajer (ur. 7 lipca 1934 we Lwowie) – publicystka, dziennikarka naukowa i radiowa, przewodnicząca Rady Etyki Mediów.

Jest córką Antoniego Falkiewicza. Po II wojnie światowej zamieszkała z rodzicami we Wrocławiu, w 1955 ukończyła studia polonistyczne na Uniwersytecie Wrocławskim.

W latach 1955–1960 pracowała w Ossolineum, w latach 1960–1968 we wrocławskiej rozgłośni Polskiego Radia, od 1968 do 1982 w rozgłośni warszawskiej. Równocześnie kierowała seriami wydawniczymi „Omega” (wyd. Wiedza Powszechna – w latach 1973–1976) i Biblioteka Myśli Współczesnej (wyd. Państwowy Instytut Wydawniczy – w latach 1976–1978). Od 1978 była członkiem redakcji tygodnika „Polityka”. W 1981 została prezesem Klubu Dziennikarzy Naukowych SDP^{[potrzebny przypis]}.

Po ogłoszeniu stanu wojennego odeszła zarówno z „Polityki”, jak i z Polskiego Radia. W latach 1982–1985 była pracownikiem Zamku Królewskiego w Warszawie, redaktorem pisma „Kronika zamkowa”. W latach 1985–1990 pracowała w „Tygodniku Powszechnym”^{[potrzebny przypis]}.

W 1990 powróciła do pracy w Polskim Radiu (z którym współpracowała do 2003), współpracowała m.in. z „Odrą”, „Forum Akademickim”, „Nową Polszą”, „Więzią”. Była także członkiem rady programowej Polskiego Radia S.A. dwóch kadencji oraz wiceprzewodniczącą Rady ds. Mediów i Informacji przy prezydencie RP Lechu Wałęsie, członkiem pierwszego zarządu SDP po reaktywacji w 1989, w latach 1996–2011 przewodniczącą Rady Etyki Mediów^[1]. Była jednym z założycieli stowarzyszenia „Otwarta Rzeczpospolita” (1999), członkiem władz Towarzystwa Popierania i Krzewienia Nauk. Należy do Klubu Inteligencji Katolickiej w Warszawie, a od 2007 do Komitetu Etyki w Nauce PAN. W 2005 była kandydatem partii Prawo i Sprawiedliwość do Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji^{[potrzebny przypis]}.

W maju 2011 nie przyjęła nominacji na członkostwo w Radzie Etyki Mediów, uzasadniając swoją decyzję różnicą poglądów z większością nowych członków, dotyczącą zadań Rady^[2][3]. W 2012 zrezygnowała też z członkostwa w SDP, w proteście przeciwko postępowaniu ówczesnych władz stowarzyszenia, którym zarzuciła nadmierne upolitycznienie^[3].

• Blizny po ukąszeniu (2005);
• Jak wierzą uczeni: rozmowy z profesorami (2010);
• Rody uczone: kreski do szkicu (2013);
• Rody uczone: kreski do szkicu. 2 (2019).

• Złoty Krzyż Zasługi (2011)^[4];
• Wyróżnienie jury Nagrody im. Profesora Hugona Steinhausa (2000);
• nagrodę Totus Tuus w kategorii „Osiągnięcia w dziedzinie kultury chrześcijańskiej”^[5] (2010).