Magdalena Tulli

Magdalena Tulli
Ilustracja
Magdalena Tulli, 2015
Data i miejsce urodzenia

20 października 1955
Warszawa

Zawód, zajęcie

pisarka, tłumaczka

Multimedia w Wikimedia Commons
Cytaty w Wikicytatach

Magdalena Tulli, właściwie Maddalena Flavia Tulli (ur. 20 października 1955 w Warszawie) – polska pisarka i tłumaczka.

Życiorys

W 1979 ukończyła studia z zakresu biologii na Uniwersytecie Warszawskim, w 1983 obroniła pracę doktorską, w latach 1986–1991 studiowała psychologię również na Uniwersytecie Warszawskim[1]

W roku 1995 otrzymała Nagrodę im. Kościelskich, później była także pięciokrotnie w finale Nagrody Literackiej Nike (1999 za W czerwieni[2], w 2004 za Tryby[3] w 2007 za Skazę[4], 2012 za Włoskie szpilki[5], 2015 za Szum[6]). Jej książki były tłumaczone na angielski, francuski, niemiecki, rosyjski, chorwacki, słoweński, czeski, węgierski, włoski, szwedzki, łotewski i litewski. Jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. W 2007 roku otrzymała Nagrodę Osobną[7] – wyróżnienie Nagrody Literackiej Gdynia, a ponadto była nominowana do tej nagrody w kategorii proza za powieść Skaza[8]. W 2012 roku otrzymała Nagrodę Literacką Gdynia[9] oraz Nagrodę Literacką „Gryfia”[10][11] za Włoskie szpilki. Uzasadniając werdykt, przewodnicząca jury nagrody Gryfia Inga Iwasiów powiedziała:

Przyznajemy Gryfię Magdalenie Tulli, ponieważ „Włoskie szpilki” bolą. Ból, który doznaje ich bohaterka, 10-letnia dziewczynka uwalnia coś w nas czytelniczkach i czytelnikach. Plamy zapomnianych, zepchniętych na dno pamięci chwil z dzieciństwa, gdy nie udawało nam się gładko wypełniać zadań stawianych przez świat. Ich najpierw odczuciu, a potem zabliźnianiu pomóc może ta najlepsza literatura[12].

W tym samym roku Włoskie szpilki znalazły się również w gronie utworów nominowanych do Nagrody Literackiej Nike[13] oraz Literackiej Nagrody Europy Środkowej „Angelus”[14].

W roku 2013 została laureatką pierwszej edycji Nagrody Literackiej im. Juliana Tuwima przyznawanej za całokształt twórczości. W 2018 została laureatką Nagrody Literackiej m.st. Warszawy w kategorii: literatura dla dzieci i młodzieży za Ten i tamten las[15].

Przetłumaczyła kilka książek: Utraconą Marcela Prousta (2001), Gniew niebios Fleur Jaeggy (za przekład z języka włoskiego tych opowiadań wydanych w 1999 roku otrzymała nagrodę „Literatury na Świecie”) i dwie inne pozycje jej autorstwa, Długi dzień Ameriga Itala Calvina.

Twórczość

  • Sny i kamienie (OPEN 1995, W.A.B. 1999, Fundacja Nowoczesna Polska 2019)
  • W czerwieni (W.A.B. 1998)
  • Tryby (W.A.B. 2003)
  • Skaza (W.A.B. 2006)
  • Magdalena Tulli, Sergiusz Kowalski: Zamiast procesu: raport o mowie nienawiści. Warszawa: W.A.B., 2003, s. 547. ISBN 83-89291-58-4.
  • Kontroler snów jako Marek Nocny (Wydawnictwo Nisza 2007)[16]
  • Włoskie szpilki (Wydawnictwo Nisza 2011; wydawnictwo Znak 2017 – wydanie drugie zmienione)[17]
  • Szum (Wydawnictwo Znak 2014)
  • Ten i tamten las (Wydawnictwo Wilk i Król 2017)[18]
  • Jaka piękna iluzja. W rozmowie z Justyną Dąbrowską (Wydawnictwo Znak 2017)[19]

Przypisy

  1. ↑ Marlena Sęczek, Tulli Magdalena, w: Polscy pisarze i badacze literatury przełomu XX i XXI wieku. Słownik biobibliograficzny, tom I (opracował zespół pod redakcją Alicji Szałagan), Warszawa 2011, s. 282–285.
  2. ↑ Nagroda Nike 1999. nike.org.pl. [dostęp 2015-07-21].
  3. ↑ Nagroda Nike 2004. nike.org.pl. [dostęp 2015-07-21].
  4. ↑ Nagroda Nike 2007. nike.org.pl. [dostęp 2015-07-21].
  5. ↑ Nagroda Nike 2012. nike.org.pl. [dostęp 2015-07-21].
  6. ↑ Znamy finalistów Nike 2015 | Artykuł | Culture.pl. [dostęp 2015-09-13].
  7. ↑ Laureaci 2007 | Nagroda Literacka Gdynia [online], archiwumnlg.nagrodaliterackagdynia.pl [dostęp 2022-01-22].
  8. ↑ Nominowani 2007 | Nagroda Literacka Gdynia [online], archiwumnlg.nagrodaliterackagdynia.pl [dostęp 2022-01-22] [zarchiwizowane z adresu 2020-10-01].
  9. ↑ Laureaci 2012 | Nagroda Literacka Gdynia. archiwumnlg.nagrodaliterackagdynia.pl. [dostęp 2015-07-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-10-01)].
  10. ↑ Laureatki Nagrody Literackiej „Gryfia”. [dostęp 2018-07-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-03-05)]. (pol.).
  11. ↑ Katarzyna Boni laureatką Nagrody Literackiej ‘Gryfia’ dla najlepszej autorki. [dostęp 2018-06-19]. (pol.).
  12. ↑ Gryfia 2012 dla Magdaleny Tulli. [dostęp 2012-07-01]. (pol.).
  13. ↑ Nagroda literacka Nike 2012 – nominacje. [dostęp 2012-07-01]. (pol.).
  14. ↑ Znamy finalistów Angelusa 2012. [dostęp 2012-10-21]. (pol.).
  15. ↑ Laureaci 11. edycji Nagrody Literackiej m.st. Warszawy – Nagroda Literacka m.st. Warszawy – Kulturalna Warszawa [online], www.kulturalna.warszawa.pl [dostęp 2018-06-08] [zarchiwizowane z adresu 2018-06-12] (pol.).
  16. ↑ Magdalena Tulli: Ludzik mi padł, więc gram następnym, Gazeta Wyborcza, 30 października 2011.
  17. ↑ Tadeusz Sobolewski. Nie ma zmyślonych opowieści. „Gazeta Wyborcza”, s. 12, 15–16 września 2012. Warszawa: Agora SA. 
  18. ↑ Mrocznie i śmiesznie, Tygodnik Powszechny, 12 grudnia 2017.
  19. ↑ Taka piękna samotność, Tygodnik Powszechny, 23 października 2017.

Bibliografia

  • Marlena Sęczek, Tulli Magdalena, w: Polscy pisarze i badacze literatury przełomu XX i XXI wieku. Słownik biobibliograficzny, tom I (opracował zespół pod redakcją Alicji Szałagan), Warszawa 2011, s. 282–285.

Linki zewnętrzne

Laureaci Nagrody Literackiej im. Juliana Tuwima

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya