Makowisko

Makowisko
wieś
Ilustracja
Kościół parafialny (dawna cerkiew Opieki NMP)
Państwo

 Polska

Województwo

 podkarpackie

Powiat

jarosławski

Gmina

Jarosław

Wysokość

181–187 m n.p.m.

Liczba ludności (2021)

1227[2]

Strefa numeracyjna

16

Kod pocztowy

37-500[3]

Tablice rejestracyjne

RJA

SIMC

0603112[4]

Położenie na mapie gminy wiejskiej Jarosław
Mapa konturowa gminy wiejskiej Jarosław, po prawej znajduje się punkt z opisem „Makowisko”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Makowisko”
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa konturowa województwa podkarpackiego, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Makowisko”
Położenie na mapie powiatu jarosławskiego
Mapa konturowa powiatu jarosławskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Makowisko”
Ziemia50°02′43″N 22°47′22″E/50,045278 22,789444[1]
Grób Teodora Kerkowa

Makowiskowieś w Polsce, położona na Płaskowyżu Tarnogrodzkim w województwie podkarpackim, w powiecie jarosławskim, w gminie Jarosław[4][5].

Wieś Makowiszko należąca do miasta Jarosławia[6] położona była na przełomie XVI i XVII wieku w powiecie przemyskim ziemi przemyskiej województwa ruskiego[7]. Prywatna wieś szlachecka, położona w województwie ruskim, w 1739 roku należała do klucza Jarosław Lubomirskich[8].

W II Rzeczypospolitej wieś w powiecie jarosławskim województwa lwowskiego. W latach 1943–1945 nacjonaliści ukraińscy z OUN-UPA zamordowali tutaj 4 Polaków i 8 Ukraińców, oskarżanych o „współpracę z władzami Polski”[9].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa przemyskiego.

Integralne części wsi

Integralne części wsi Makowisko[5][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0603164 Olchowa przysiółek
0603129 Podkościele część wsi
0603135 Środek część wsi
0603141 Z Końca część wsi

Zabytki

  • Dawna cerkiew greckokatolicka pw. Opieki Najświętszej Marii Panny, murowana, wzniesiona w 1939 na planie krzyża greckiego, z dużą kopułą nad nawą. Obecnie rzymskokatolicki kościół parafialny Trójcy świętej.
  • Drewniany budynek czytelni Proświty z okresu międzywojennego
  • Na cmentarzu – kilkanaście nagrobków kamiennych z kończ XIX i 1. poł. XX w., pochodzące z warsztatów bruśnieńskich.
  • Na cmentarzu – kwatera z kamiennym pomnikiem oficera austriackiego z okresu I wojny światowej, Theodora Kerkowa, który zginął 24 maja 1915. Według miejscowej tradycji, pochowany został bez głowy. Jedna z wersji głosi, że głowę ściął mu szablą żołnierz rosyjski a korpus oficera bez głowy koń niósł jeszcze przez jakiś czas. W drugiej wersji też występuje wątek jeźdźca bez głowy, lecz przyczyną utraty głowy miał być pocisk artyleryjski. Nagrobek ufundowała narzeczona Kerkowa, Meta Grebin. Tablica na nagrobku informuje o personaliach zmarłego oraz jego wojskowej przynależności organizacyjnej. Poniżej widnieje wiersz, zaczynający się od słów: Czerwony mak, pozbawiony płatków opada łagodnie w twoje ręce...

Galeria

Przypisy

  1. Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 75840.
  2. Wieś Makowisko w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2023-01-18], liczba ludności na podstawie danych GUS.
  3. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 758 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  4. a b c TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2015-11-18].
  5. a b Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013-02-15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2014-03-09]. 
  6. Aleksander Jabłonowski, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. 7. Ziemie ruskie. Ruś Czerwona. Cz. 1, Warszawa 1901, s. 3.
  7. Atlas historyczny Rzeczypospolitej Polskiej wydany z zasiłkiem Akademii Umiejętności w Krakowie, [T. 1], Epoka przełomu z wieku XVI-ego na XVII-sty. Dział II-gi. „Ziemie Ruskie” Rzeczypospolitej, Dział opracowany przez Aleksandra Jabłonowskiego [...], k. 2.
  8. Adam Homecki, Rozwój terytorialny latyfundium Lubomirskich (starszej gałęzi rodu) w latach 1581–1754, w: Studia Historyczne, rok V, zeszyt 3 (58), 1972, s. 436.
  9. Szczepan Siekierka, Henryk Komański, Krzysztof Bulzacki, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na Polakach w województwie lwowskim 1939–1947, Wrocław: Stowarzyszenie Upamiętnienia Ofiar Zbrodni Ukraińskich Nacjonalistów, 2006, s. 265, ISBN 83-85865-17-9, OCLC 77512897.


Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya