Malatycze
.jpg) Kościół św. Stanisława w Malatyczach (ilustracja z dzieła L. Chodźki z 1846-47 r. - rycina W. A. le Petita[1]) | |
| Państwo | |
|---|---|
| Obwód | |
| Rejon | |
| Populacja (2009) |
|
| • liczba ludności |
350 |
| Nr kierunkowy |
+375 2241 |
| Kod pocztowy |
213490[2] |
| Tablice rejestracyjne |
6 |
Położenie na mapie obwodu mohylewskiego  | |
Położenie na mapie Białorusi  | |
 53°51′28″N 31°32′30″E/53,857778 31,541667
| |
.jpg)
.jpg)
.jpg)
Malatycze (biał. Маляцічы, Malaciczy; ros. Молятичи, Molatyczi; hist. Malatycze[3][4], Małatycze[5], Molatycze[6][7]) – agromiasteczko na Białorusi, w obwodzie mohylewskim, w rejonie krzyczewskim; centrum administracyjne sielsowietu.
Geografia i transport
Miejscowość położona 25 km na północny zachód od Krzyczewa, 129 km od Mohylewa, 16 km od stacji kolejowej Krzyczew I na linii Rosław I – Mohylew I i Orsza Centralna – Uniecza. Leży nad Czarną Natopą[8], prawym dopływem Soży.
W pobliżu znajdują się przystanki kolejowe Czornaja Natapa i Malaciczy, położone na linii Orsza - Uniecza.
Historia
Miejscowość wzmiankowana w 1622 r. jako należąca do Aleksandra Kamińskiego[3], w województwie mścisławskim. Kolejnymi właścicielami tutejszych dóbr byli Jan Kamiński (w 1647 r. otrzymał przywilej na tutejsze mostowe), Włodzimierz Dadźbóg Kamiński (w 1676 r. ufundował tutejszy klasztor dominikanów), Katarzyna z domu Kamińska i Michał Siesiccy, Katarzyna z Zygmuntowiczów i Jan Zemboccy (po zakupie w 1681 r.), Makowieccy (w tym Katarzyna z Zubowskich i Antoni Makowieccy, którzy w sprzedali Malatycze Mikołajowi Łopacińskiemu w 1763 r.), Łopacińscy (Mikołaj, jego syn – Jan Nikodem – oraz brat tego ostatniego – Tomasz, od 1773 r.). Tomasz Łopaciński sprzedał w 1778 r. Malatycze Siestrzeńcewiczowi, a spadkobiercy tego ostatniego – Florianowi Porębskiemu. W 1859 r. miejscowość została zlicytowana za długi i nabył ją Alojzy Boguszewski[3][a].
W okresie wielkiej wojny północnej, 30 sierpnia?/10 września 1708 r., rozegra się tu bitwa (slaget vid Malatitze, сражение при Добром)), w której wojska rosyjskie Michaiła Michajłowicza Golicyna Starszego pokonały mniej liczne oddziały szwedzkie gen. Carla Gustafa Roosa.
Po I rozbiorze (1772) znalazły się w granicach Imperium Rosyjskiego.
W 1784 r. Malatycze wspominane są jako miasteczko[3].
Po powstaniu listopadowym zamknięto klasztor dominikanów w Malatyczach, zaś kościół św. Stanisława zamieniono na cerkiew prawosławną.
W XIX w. Malatycze leżały w powiecie czerykowskim guberni mohylewskiej[3].
Na początku XX w. były siedzibą gminy (wołosti) i liczyły 62 domy drewniane zamieszkane przez 327 osób, w tym 139 żydów. Znajdowały się tu murowana cerkiew, bożnica, zarząd gminy, szkoła, szpital wiejski, folusz i młyn. Tutejsze dobra od r. 1859 należały do Boguszewskich[8].
W okresie międzywojennym miejscowość należała do BSRR, z okresową przynależnością do RFSRR (16 stycznia 1919 – 1924). W sierpniu 1919 r. wybuchło tu nieudane powstanie antybolszewickie.
W 1934 r. doszczętnie zniszczono tutejszy kościół (wcześniej zamieniony na cerkiew).
Uwagi
- ↑ Wg Słownika geograficznego Królestwa Polskiego: pułkownik inżynierów, najprawdopodobniej[9] tożsamy z teściem ostatniego ministra imperatorskiego dworu, Adolfa Andreasa Woldemara Freedericksza.
Przypisy
- ↑ Kościół św. Stanisława w Malatyczach. polona.pl. [dostęp 2021-04-30].
- ↑ Почтовые коды РБ. Справочник Адресов. ex.belpost.by/addressbook/. [dostęp 2021-04-30]. (ros.).
- ↑ a b c d e Malatycze, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. V: Kutowa Wola – Malczyce, Warszawa 1884, s. 942.
- ↑ Dziedzictwo kulturowe po klasztorach skasowanych na ziemiach dawnej Rzeczpospolitej oraz Śląsku w XVIII i XIX w.: losy, znaczenie, inwentaryzacja. pw.kasaty.pl. [dostęp 2021-04-30].
- ↑ Małatycze, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VI: Malczyce – Netreba, Warszawa 1885, s. 29.
- ↑ Johan D. Hultman: O panowaniu Karola XII, króla Szwecji. Wojciech Krawczuk (tłum. i oprac.). Kraków: Wydawnictwo Eternum, 2015, s. 124, seria: Źródła do dziejów relacji polsko–szwedzkich. ISBN 978-83-940237-4-4. [dostęp 2021-04-30].
- ↑ Heinz Guderian: Wspomnienia żołnierza. Jerzy Nowacki (tłum.). Warszawa: Bellona, 2008, s. 191. ISBN 978-83-11-09693-6. [dostęp 2021-04-30].
- ↑ a b Malatycze, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 2: Januszpol – Wola Justowska, Warszawa 1902, s. 294.
- ↑ Графиня Фредерикс Ядвига Алоизовна. [dostęp 2021-04-30]. (ros.).
Linki zewnętrzne
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.