Manjū

Manjū (jap. 饅頭) – rodzaj gotowanej na parze, słodkawej bułki wypełnionej nadzieniem z fasoli^[1].

Istnieje wiele odmian manjū (także regionalnych), wykonywanych z mąki pszennej, ryżowej lub gryczanej oraz różnorodnego nadzienia m.in. z pasty z czerwonej fasoli azuki, słodkich ziemniaków lub kasztanów. Istnieje kilka odmian pasty (anko), w tym: koshi-an, tsubu-an i tsubushi-an.

Historia

Na terenie chramu Kangō-jinja w mieście Nara znajduje się niewielki chram o nazwie Rin-jinja, postawiony ku czci wytwórcy ciastek Rinjōin-no-mikoto (Rinjōin / Jōin Rin, był prawdopodobnie mnichem). Chram przyciąga cukierników jako jedyne sanktuarium dedykowane bułkom gotowanym na parze. Co roku w dniu 19 kwietnia na terenie chramu odbywa się festiwal Manjū-matsuri^[2].

Rinjōin pochodził z terenu obecnej prowincji Zheijiang w Chinach. Gdy przybył do Japonii w 1349 roku, mieszkał przed budynkami świątyni Kangō-jinja i po raz pierwszy w Japonii zaczął sporządzać bułeczki na parze. Były to chińskie mántou (te same kanji, trad. 饅頭, uproszcz. 馒头) gotowane na parze^[3]. Mnich rozpowszechnił je w okolicach miasta Nara i stąd ich pierwotna nazwa brzmiała nara-manjū. Od tamtego czasu manjū jest jednym ze stałych elementów japońskiej diety^[4].

Odmiany

Istnieje wiele odmian manjū. Niektóre są bardziej znane niż inne:

Matcha-manjū – jedna z najczęstszych odmian. Mają nie tylko smak zielonej herbaty, ale także zielony kolor;
Mizu-manjū – tradycyjnie spożywane latem. Zawierają aromatyzowane fasolowe nadzienie. Z zewnątrz mizu-manjū jest zrobione ze skrobi kuzu, dzięki czemu ciasto jest przezroczyste i ma galaretowaty wygląd.

W niektórych regionach Japonii wytwarzane są manjū o charakterze specjalności lokalnych, jak np. momiji-manjū czyli manjū w kształcie liści klonu japońskiego, z ciasta gryczano-ryżowego, w Hiroszimie i Miyajimie.

Galeria

Kōhaku-manjū (para „manjū białe-czerwone”), sporządzane z okazji uroczystości i ceremonii (śluby, shichi-go-san, ukończenie szkoły itp.), także jako prezent
Age-manjū smażone na głębokim oleju, podane z zieloną herbatą
Jeden z rodzajów momiji-manjū
Hanazono-manjū
Karukan-manjū
Fu-manjū
Mizu-manjū

Zobacz też

Hakata (Fukuoka) (Jōten-ji)

Przypisy

↑ Kenkyusha's New Japanese-English Dictionary. Tokyo: Kenkyusha Limited, 1991, s. 1052. ISBN 4-7674-2015-6.
↑ 年間行事. 漢國神社　林神社. [dostęp 2023-01-06]. (jap.).
↑ Collins Chinese Dictionary. HarperCollinsPublishers, 2005, s. 220. ISBN 0-06-082200-7.
↑ まんじゅうの社. 漢國神社　林神社. [dostęp 2023-01-06]. (jap.).

[Ken-1] Kenkyusha's New Japanese-English Dictionary. Tokyo: Kenkyusha Limited, 1991, s. 1052. ISBN 4-7674-2015-6.

[kango1-2] 年間行事. 漢國神社　林神社. [dostęp 2023-01-06]. (jap.).

[harper-3] Collins Chinese Dictionary. HarperCollinsPublishers, 2005, s. 220. ISBN 0-06-082200-7.

[kango-4] まんじゅうの社. 漢國神社　林神社. [dostęp 2023-01-06]. (jap.).

[1]

[2]

[3]

[4]