Marat Gelman

Marat Gelman
Ilustracja
Marat Gelman (2023)
Data i miejsce urodzenia

24 grudnia 1960
Kiszyniów, Mołdawska SRR, ZSRR

Rodzice

ojciec Aleksandr Gelman

Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Nagranie głosu Marata Gelmana
Wywiad dla rozgłośni Echo Moskwy (13 maja 2013)
Problem z odtwarzaniem tego pliku? Zobacz strony pomocy.

Marat Aleksanrowicz Gelman (ros. Марат Александрович Гельман; ur. 24 grudnia 1960 roku w Kiszyniowie, obecnie Mołdawia) – rosyjski marszand i menedżer artystyczny, publicysta, technolog polityczny, jeden z doradców Wiktora Janukowycza w trakcie pomarańczowej rewolucji[1].

Życiorys

W 1983 roku ukończył Moskiewski Instytut Łączności. W 1990 roku otworzył w Moskwie prywatną galerię, która istniała do kwietnia 2012 roku[2][3] i cieszyła się opinią jednej z czołowych rosyjskich galerii sztuki współczesnej[1]. Od czerwca 2002 do lutego 2004 roku pełnił funkcję zastępcy dyrektora generalnego stacji telewizyjnej Pierwyj kanał. Był członkiem Społecznej Izby Federacji Rosyjskiej III kadencji (2010-2012). Głównie dzięki staraniom senatora i biznesmena Siergieja Gordiejewa[1] udało się Gelmanowi założyć w uralskim Permie muzeum sztuki współczesnej[4], który został uznany przez Financial Times za „jedną z najbardziej spektakularnych galerii sztuki współczesnej w Rosji”[5]. To jedyne w Rosji prowincjonalne muzeum sztuki współczesnej nazwano PERMM. Przez kilka lat Marat Gelman piastował tam stanowisko dyrektora i do 2012 roku otwarcie popierał putinowską Jedną Rosją, jednak w 2013 roku zaprosił do Permu krasnojarskiego malarza Wasilija Słonowa z jego satyrycznymi rysunkami wyśmiewającymi Zimowe Igrzyska Olimpijskie w Soczi[6]. Po tej skandalizującej wystawie Marat Gelman został zwolniony z funkcji dyrektora Permskiego Muzeum Sztuki Współczesnej[7].

Życie prywatne

Jest synem Aleksandra Gelmana.

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ a b c Wojciech Konończuk. Rosyjska gorączka sztuki. „Nowa Europa Wschodnia”. 2, 2011. [dostęp 2014-09-05]. (pol.). 
  2. ↑ «Убыточный вклад в искусство» (ros.)
  3. ↑ «Почему закрылись галереи». russia.ru. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-04-22)]. Russia.ru от 20.04.2012 (ros.)
  4. ↑ Jadwiga Rogoża. ROSJA PO KRYMIE: WIELKIE SPRZĄTANIE. „Nowa Europa Wschodnia”, 13.06.2014 12:30. [dostęp 2014-09-05]. (pol.). 
  5. ↑ Ola Cichowlas: Rewolucja kulturalna na Uralu. East Book, 24.06.2013. [dostęp 2014-09-05]. (pol. • ang. • ros.).
  6. ↑ Wacław Radziwinowicz: Dyrektor muzeum wyleciał za drwiny z olimpiady w Soczi. Gazeta.pl, 20.06.2013, aktualizacja: 20.06.2013 12:31. [dostęp 2014-09-05]. (pol.).
  7. ↑ Wojciech Konończuk. Sztuka na Wschodzie, sztuka nad Wisłą. „Tygodnik Powszechny”, 25 sierpnia 2013. [dostęp 2014-09-05]. (pol.). 

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya