Marcel Locquin
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Zawód, zajęcie |
mykolog |
Marcel Locquin (ur. 6 maja 1922 w Lyonie, zm. 18 marca 2009 w Rueil-Malmaison) – francuski mykolog i biochemik.
Życiorys
Z wykształcenia był biochemikiem, ale zajmował się głównie mykologią. Uzyskał tytuł doktora nauk ścisłych. Od 1946 do 1951 r. był związany z CNRS. Później został konsultantem Wydziału Nauk Inżynierskich i Technologii UNESCO (sekcja ta zakończyła swoją działalność w 2000 r.). W latach 1995 i 1998 został uznany człowiekiem roku przez Amerykański Instytut Biograficzny[1].
Praca naukowa
W 1943 roku Locquin opublikował artykuł poświęcony badaniu struktury błon bazydiospor. Do ich badania zastosował technikę „barwienia różnicowego” różnymi barwnikami anilinowymi w połączeniu z barwieniem matrycy glukanowej odczynnikiem Melzera i rozpuszczaniem glukanów stężonym kwasem azotowym. Dzięki temu zbadał i opisał budowę grubościennych błon bazydiospor Fayodia bisphaerigera, które nazwał hemitectosporami. W 1957 roku M. Locquin odegrał kluczową rolę w napisaniu podstawowego „Przewodnika po mikroskopii” (fr. „Traité de microscopie. Instruments et Techniki”), zawierającego rozdziały dotyczące budowy mikroskopów świetlnych i elektronowych oraz metod przygotowania próbek, w tym mikrotomowania. W 1984 roku ukazała się encyklopedyczna publikacja „Mykologia ogólna i strukturalna” (fr. „Mycologie générale et structurale”), będąca wynikiem czterdziestoletniej działalności Locquina. W książce tej przedstawił oryginalną klasyfikację grzybów wyższych. Była nieco podobna do tradycyjnego podziału tej grupy na workowce i podstawczaki, ale Locquin podzielił grzyby wyższe na podgrupy Uteromycotina i Ballistomycotina, które z kolei składały się z szeregu nowych, ale nieformalnych klas i podklas. Zaproponował odmienną klasyfikację od ogólnie przyjętej klasyfikacji grzybów niedoskonałych. Opisał również paleomykologię, genetykę, morfologię, ekologię i biochemię tych grup grzybów i podał algorytmy matematyczne umożliwiające obliczenie przyrostu biomasy grzybni. Wykorzystywane są one w kardiologii i genetyce. Locquin opracował również konidiogenezę i rozprzestrzenianie się zarodników bezpłciowych (askospor) grzybów[1].
Przy nazwach naukowych utworzonych przez niego taksonów dodawany jest skrót jego nazwiska Locq.[2]
Przypisy
- ↑ a b Змитрович И. В. Исследователи, внесшие крупнейший вклад в морфологию высших грибов. Эпиморфология и тектоморфология высших грибов, pod red. С. П. Вассера. СПб, 2010, s. 143–147, Folia Cryptogamica Petropolitana, 2010, nr 5, ISSN 1810-9586.
- ↑ Index Fungorum (autorzy) [online] [dostęp 2020-12-01] (ang.).
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.