Marcel Mihalovici

Marcel Mihalovici
Data i miejsce urodzenia	22 października 1898 ; Bukareszt
Pochodzenie	rumuńskie
Data i miejsce śmierci	12 sierpnia 1985 ; Paryż
Gatunki	muzyka poważna
Zawód	kompozytor

Marcel Mihalovici (ur. 22 października 1898 w Bukareszcie, zm. 12 sierpnia 1985 w Paryżu^[1]^[2]^[3]) – francuski kompozytor pochodzenia rumuńskiego.

Życiorys

W latach 1908–1919 studiował w konserwatorium w Bukareszcie u Benjamina Bernfelda (skrzypce), Dimitrie Cuclina (harmonia) i Roberta Cremera (kontrapunkt)^[2]^[3]. W latach 1919–1925 uczył się w Schola Cantorum w Paryżu u Vincenta d’Indy’ego (kompozycja i dyrygentura), Nestora Lejeune’a (skrzypce) i Amédée Gastoué (chorał gregoriański)^[1]^[2]. Był działaczem założonego w 1932 roku stowarzyszenia Triton, zajmującego się promowaniem muzyki współczesnej^[1]^[2]. W 1955 roku otrzymał obywatelstwo francuskie^[1]^[2]^[3].

W latach 1959–1962 wykładał w Schola Cantorum de Paris^[1]. Od 1964 roku członek korespondent Académie des Beaux-Arts^[1]. Otrzymał nagrodę im. L. Spohra (1955), nagrodę miasta Paryża (1972) oraz wielką nagrodę muzyczną SACEM (1979)^[1]. Jego żoną była pianistka Monique Haas^[1]^[2].

Twórczość

Wspólnie z Bohuslavem Martinů, Tiborem Harsányim i Conradem Beckiem należał do tzw. École de Paris, złożonej z kompozytorów będących emigrantami we Francji^[1]^[2]. W swojej twórczości dbał o logikę konstrukcji formalnej i przejrzystość faktury, posługiwał się niekiedy dosyć śmiałą harmoniką, przy wyrażnej jednak obecności centrów tonalnych^[1]. Stosował też nawiązania do tradycji muzycznych rodzinnego kraju^[1]^[2].

Ważniejsze kompozycje

(na podstawie materiałów źródłowych^[1]^[2])

Utwory orkiestrowe

Notturno (1923)
Introduction au mouvement symphonique (1923)
Fantasie (1927)
Cortège des divinités infernales (1928)
Chindia na 13 instrumentów dętych i fortepian (1929)
Koncert skrzypcowy (1930)
Divertissement (1934)
Capriccio roumain (1936)
Prélude et invention na orkiestrę smyczkową (1937)
Toccata na fortepian i orkiestrę (1938, 2. wersja 1940)
Symphonies pour le temps présent (1944)
Variations na instrumenty dęte blaszane i smyczki (1946)
Séquences (1947)
Etude en deux parties na fortepian i orkiestrę (1951)
Ritournelles (1951)
Sinfonia giocosa (1951)
Elégie (1955)
suita baletowa Scènes de Théseé (1957)
Ouverture tragique (1957)
Sinfonia variata (1960)
Musique nocturne na klarnet i orkiestrę kameralną (1963)
Périples na orkiestrę kameralną i koncertujący fortepian (1967)
Prétextes na obój, klarnet basowy, fortepian, 4 perkusje i instrumenty smyczkowe (1968)
Refrains (1969)
akcja symfoniczna Borne (1970)
Chant premier na saksofon tenorowy i orkiestrę (1974)
parafrazy orkiestrowe Follia (1977)

Utwory kameralne

2 sonaty skrzypcowe (I 1920 2. wersja 1923, II 1941)
3 kwartety smyczkowe (I 1923, II 1931, III 1946)
Sonatina na obój i fortepian (1924)
Serenada na trio smyczkowe (1929)
Sonata na 3 klarnety (1933)
Sonata na altówkę (1942)
Sonata na skrzypce i wiolonczelę (1944)
Trio na instrumenty dęte (1955)
Sonata na klarnet (1958)
Sonata na fagot (1958)
Improvisations na perkusję i fortepian (1961)
Dialogues na klarnet i fortepian (1965)
Variantes na róg i fortepian (1969)
Serioso na sakshorn basowy i fortepian (1971)

Utwory na instrumenty solowe

Sonata skrzypcowa (1949)
Sonata wiolonczelowa (1949)
Récit na klarnet (1973)
Mélopée na obój (1973)

Utwory fortepianowe

Sonatina (1923)
Pièces impromptues (1924)
4 caprices (1929)
Ricercari (1941)
3 pièces nocturnes (1948)
Sonata (1964)
Passacaille na fortepian na lewą rękę (1975)
Cantus firmus na 2 fortepiany (1970)

Utwory wokalne

5 motetów Mémorial na chór a cappella (1952)
3 poèmes chinois na głos i fortepian (1920)
Chansons et jeux na głos i fortepian (1924)
3 romances na głos i fortepian do słów Victora Hugo (1929)
Contrerimes na głos i fortepian, słowa Paul-Jean Toulet (1944)
Abendgesang na głos i fortepian, słowa Yvan Goll (1968)

Utwory wokalno-instrumentalne

kantata Le genèse na baryton, chór i orkiestrę (1940)
Sinfonia cantata na baryton, chór i orkiestrę (1963)
V Symfonia na sopran i orkiestrę, słowa Samuel Beckett (1969)
Cantilène na mezzosopran i orkiestrę kameralną (1973)
kantata kameralna Délie na sopran, flet, klarnet, fortepian, 3 perkusje, altówkę i wiolonczelę (1978)

Opery

L’intransigeant Pluton (1928, wyk. Paryż ORTF 1939)
Phèdre (1949, wyst. Stuttgart 1951)
Die Heimkehr (1954, wyst. Düsseldorf 1954, 2. wersja wyst. Hamburg 1956)
Krapp ou La dernière bande (1960, wyst. Bielefeld 1961)
Les jumeaux (1962, wyst. Brunszwik 1963)

Balety

Une vie de Polichinelle (1922, wyst. Paryż 1923)
Le postillon du roy (1924, wyst. Paryż 1924)
Karagueuz (1926, wyst. Chicago 1926)
Thésée au labirynthe (1956, wyst. Brunszwik 1957)
Alternamenti (1957, wyst. Brunszwik 1958)

Przypisy

↑ ^a ^b ^c ^d ^e ^f ^g ^h ⁱ ^j ^k ^l Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 6. Część biograficzna m. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 2000, s. 259–260. ISBN 83-224-0656-8.
↑ ^a ^b ^c ^d ^e ^f ^g ^h ⁱ Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 4 Levy–Pisa. New York: Schirmer Books, 2001, s. 2441–2442. ISBN 0-02-865529-X.
↑ ^a ^b ^c The Harvard Biographical Dictionary of Music. Cambridge: Harvard University Press, 1996, s. 588. ISBN 0-674-37299-9.

[encmuz-1] ↑ ^a ^b ^c ^d ^e ^f ^g ^h ⁱ ^j ^k ^l Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 6. Część biograficzna m. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 2000, s. 259–260. ISBN 83-224-0656-8.

[baker-2] ↑ ^a ^b ^c ^d ^e ^f ^g ^h ⁱ Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 4 Levy–Pisa. New York: Schirmer Books, 2001, s. 2441–2442. ISBN 0-02-865529-X.

[harvard-3] The Harvard Biographical Dictionary of Music. Cambridge: Harvard University Press, 1996, s. 588. ISBN 0-674-37299-9.

[1]

[2]

[3]

Data i miejsce urodzenia	22 października 1898 Bukareszt
Pochodzenie	rumuńskie
Data i miejsce śmierci	12 sierpnia 1985 Paryż
Gatunki	muzyka poważna
Zawód	kompozytor