Marcella Bella

Marcella Bella

Marcella Bella (1972)
Imię i nazwisko	Giuseppa Marcella Bella
Data i miejsce urodzenia	18 czerwca 1952 Katania
Gatunki	Pop
Zawód	Piosenkarka
Aktywność	od 1969
Wydawnictwo	CBS, Derby Records, CGD, Epic Records i inne
Powiązania	Gianni Bella
Multimedia w Wikimedia Commons

Marcella Bella (ur. 18 czerwca 1952 w Katanii) – włoska piosenkarka, popularna zwłaszcza w latach 70. i 80. XX wieku. Siostra piosenkarza i kompozytora Gianniego Belli, który skomponował szereg jej piosenek, występował też z nią okazyjnie na żywo.

Znana z takich przebojów jak: „Hai ragione tu” (1971), „Montagne verdi”, „Sole che nasce sole che muore” (oba 1972), „Io domani” (1973), „Abbracciarti” (1977), „Senza un briciolo di testa” (1986), „Tanti auguri” (1987)^[1].

8-krotnie występowała na Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo, zajmując w 1986 roku najwyższe, 3. miejsce.

Nazywana przez fanów „cespuglio” („krzak”) z powodu ułożenia włosów inspirowanego fryzurami gwiazd amerykańskiej muzyki soul^[1].

Marcella Bella urodziła się 18 czerwca 1952 roku w Katanii^[2]. Karierę zaczęła jako nastolatka uczestnicząc w 1965 roku w konkursie Festival degli sconosciuti w Aricci. Nie przyznano jej jednak nagrody ze względu na zbyt młody wiek^[3]. Pod koniec lat 60. wyjechała wraz z bratem Giannim do Mediolanu^[4]. W 1969 roku zadebiutowała (pod imieniem Marcella) na rynku fonograficznym singlem „Un ragazzo nel cuore”/„Il pagliaccio”^[5].

W 1971 roku nagrała singel „Hai ragione tu „/”Nel mio cuore”, do którego piosenki skomponował jej brat (skrywający się pod pseudonimem G. Bell) wspólnie z Italo Janne^[6]. W roku następnym zadebiutowała na Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo wykonując piosenkę „Montagne verdi” skomponowaną przez brata i Giancarla Bigazziego. Piosenka zajęła 7. miejsce^[3], zaś na włoskiej liście przebojów, Hit Parade Italia, doszła do 3. miejsca^[7]. W tym samym roku wzięła udział w konkursie Cantagiro z piosenką „Sole che nasce, sole che muore” oraz w konkursie Canzonissima z piosenką „Un sorriso e poi... perdonami”^[2]. W 1973 roku wykonana przez nią piosenka „Io domani” wygrała Festivalbar^[1]. W 1974 roku zdobyła nagrodę Gondola d’oro za album Metamorfosi, przyznaną na festiwalu Mostra internazionale di musica leggera w Wenecji^[8].

W 1981 roku powróciła na festiwal w San Remo prezentując piosenkę „Pensa per te”, autorstwa duetu Giancarlo Bigazzi-Gianni Bella^[3], która zajęła 9. miejsce^[2]. W 1986 roku, w swym kolejnym występie w San Remo zajęła najwyższe, 3. miejsce z piosenką „Senza un briciolo di testa”, skomponowaną przez brata do tekstu Mogola. Kolejne jej występy w San Remo były mniej udane: w 1987 roku zaprezentowała „Tanti auguri”, w 1988 – „La tempesta” (4. miejsce) a 1990 – „Verso l’ignoto” (wykonaną wspólnie z bratem)^[3].

Ostatnią dekadę XX wieku poświęciła rodzinie, a zwłaszcza wychowaniu trojga dzieci^[a].

W 2002 roku, po kilku latach nieobecności na scenie muzycznej powróciła na nią z singlem „Fa chi” i albumem Passato e presente^[2]. W 2005 roku po raz kolejny wystąpiła w San Remo z piosenką „Uomo bastardo” napisaną przez brata i Stefana Pieroniego. Wystąpiła też wspólnie z bratem w wieczorze poświęconym duetom^[9]. W 2007 roku wystąpiła wspólnie z bratem na festiwalu w San Remo, wykonując piosenkę z tekstem Mogola, „Forever – Per sempre”^[10]. Piosenka znalazła się na nagranym w tym samym roku wspólnie z bratem albumie Forever per sempre^[11].

W 2012 roku ukazał się jej album, Femmina Bella, nagrany latem poprzedniego roku w Hawanie z muzykami kubańskimi i poświęcony muzyce kubańskiej. 23 czerwca tego samego roku rozpoczęła występy w musicalu I gemelli leggendari. 22 września 2013 roku znalazła się wśród członków jury talent show Io canto, transmitowanego przez Canale 5^[2]. Zimą 2014 roku, po ponad dziesięciu latach nieobecności na estradzie wystąpiła na żywo w towarzystwie Fausta Leali w Toronto^[1].

8 marca 2015 roku zorganizowała na cześć brata, który w styczniu 2010 roku przeszedł udar mózgu, koncert w teatrze Dal Verme w Mediolanie. Wydarzenie, w którym wzięło udział wielu gości, zostało wyemitowane przez Rete 4 9 czerwca 2015 roku^[10].

• Marcello Giannotti: L'enciclopedia di Sanremo: 55 anni di storia del festival dalla A alla Z. Gremese Editore, 2005. ISBN 88-8440-379-0. (wł.).

• Marcella Bella w bazie IMDb (ang.)
• Marcella Bella na Discogs (ang.)
• Oficjalna strona (wersja archiwalna)