Marcin Hoffmann
| |
| Państwo działania | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
2 października 1972 |
| Profesor nauk chemicznych | |
| Specjalność: chemia kwantowa, chemia obliczeniowa, bioinformatyka | |
| Alma Mater | |
| Doktorat |
30 czerwca 2000 |
| Habilitacja |
3 kwietnia 2009 |
| Profesura |
9 lutego 2017 |
| Nauczyciel akademicki | |
| Uczelnia |
Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu |
| Wydział | |
| Stanowisko |
profesor zwyczajny (od 2017) |
| Stanowisko |
profesor nadzwyczajny (2011–2017) |
| Stanowisko |
adiunkt (2000–2011) |
| Prodziekan ds. Naukowych | |
| Wydział | |
| Okres spraw. |
od 2012 |
Marcin Maciej Hoffmann (ur. 2 października 1972 w Godzieszach Wielkich) – polski naukowiec i przedsiębiorca, profesor nauk chemicznych na Wydziale Chemii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.
Dzieciństwo i młodość
Urodził się w 1972 w Godzieszach Wielkich, niewielkiej miejscowości pod Kaliszem. Ukończył Szkołę Podstawową nr 30 w Poznaniu oraz I Liceum Ogólnokształcące im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu; został wówczas laureatem Olimpiady Fizycznej i dwukrotnie laureatem Olimpiady Chemicznej. W 1996 uzyskał tytuł magistra chemii na Wydziale Chemii UAM; jego praca magisterska pt. Teoretyczna analiza konformacyjna wybranych pochodnych kwasu (R,R)-winowego, której promotorem był prof. Jacek Rychlewski, zdobyła I nagrodę w Wydziałowym Konkursie na najlepszą pracę magisterską w tamtym roku. W 1997 został magistrem biotechnologii na Wydziale Biologii UAM, broniąc pracę magisterską pt. Badanie właściwości glikoprotein izolowanych z soku mlecznego Chelidonium majus napisaną pod kierunkiem prof. dr hab. Anny Goździckiej-Józefiak. W czasie studiów wielokrotnie zdobywał rozmaite stypendia, m.in. Stypendium Ministra Edukacji Narodowej[1] i Stypendium Fundacji im. Stefana Batorego dla studentów V roku, pełnił także funkcję przewodniczącego rady samorządu studentów na Wydziale Chemii[2]. W 2000 obronił pracę doktorską pt. Badanie wpływu podstawienia grupy OH atomem F metodami ab initio i DFT[3] (pod kierunkiem prof. Rychlewskiego), uhonorowaną I nagrodą w corocznym Wydziałowym Konkursie na najlepszą pracę doktorską. Ukończył również studia podyplomowe MBA współorganizowane przez Akademię Ekonomiczną w Poznaniu i Georgia State University w Atlancie w roku 2000 (opiekunem projektu menedżerskiego był prof. Henryk Mruk) oraz studia podyplomowe z informatyki na Wydziale Matematyki i Informatyki UAM w 2004[2].
Kariera akademicka
Jeszcze w czasie studiów magisterskich odbył staż naukowy na Uniwersytecie Oksfordzkim pod kierunkiem dra Johna M. Browna[2]. W 2000 r. został pracownikiem Wydziału Chemii UAM[4]. W latach 2001–2002 przebywał na stażu podoktorskim na Emory University w Atlancie, gdzie prowadził badania pod kierunkiem prof. Keiji Morokumy[2], specjalistę w obszarze chemii kwantowej[5]. Jako młody naukowiec wielokrotnie nagradzany był stypendiami, m.in. przez Fundację na Rzecz Nauki Polskiej czy francuskie Centre de Mécanique Ondulatoire Appliquée (Centrum Stosowanej Mechaniki Falowej)[2]. Stopień doktora habilitowanego zdobył w 2009 r. za pracę pt. Zastosowanie obliczeń kwantowo-chemicznych w modelowaniu molekularnym wybranych układów o istotnym znaczeniu w chemii, biochemii i medycynie[3], a dwa lata później objął stanowisko profesora nadzwyczajnego. W 2017 r., w wieku 44 lat, uzyskał tytuł profesora[3][6].
W 2019 został członkiem Rady Doskonałości Naukowej I kadencji[7], jest członkiem tego ciała także w kadencji 2024–2027, pełniąc funkcję Przewodniczącego Zespołu VI Nauk Scisłych i Przyrodniczych[8].
Działalność naukowa
Badania prof. Hoffmanna skupiają się na zastosowaniu metod obliczeniowych chemii kwantowej w badaniach struktury molekuł i oddziaływań pomiędzy nimi oraz modelowaniu reakcji enzymatycznych i projektowaniu nowych leków oraz związków chemicznych o pożądanej aktywności z wykorzystaniem zaprojektowanych w tym celu modeli obliczeniowych. Wyniki jego pracy naukowej obejmują m.in.:
- Określenie wpływu podstawienia grupy OH atomem F w szeregu związków, m.in. pochodnych kwasu (R,R)-winowego i cząsteczce D-glukozy, na ich swobodę konformacyjną[9][10][11].
- Szczegółowa analiza konformacyjna wielu pochodnych kwasu (R,R)-winowego[12][13][14][15].
- Szczegółowe wyjaśnienie mechanizmu inhibicji epoksydazy skwalenowej przez terbinafinę i zaproponowanie pełnoatomowego modelu tego białka[16].
- Zbadanie podwójnego przeniesienia protonu w dimerze lumichromu[17] oraz w układzie lumichrom/kwas octowy[18].
- Szczegółowe badania nad wpływem szerokiej gamy podstawników na strukturę geometryczną i elektronową pochodnych fluoro- i trifluorometylobenzenu[19].
- Wyjaśnienie mechanizmu bioaktywacji azatiopryny przez cząsteczki cysteiny i glutationu[20].
- Charakterystyka homo- i heterodwujądrowych kompleksów jonów Zn(II) i Ln(III) z trójkleszczową zasadą Schiffa[21].
- Badania nad transportem wybranych pochodnych puryny (antymetabolitów) przez błonę komórkową[22].
- Określenie wpływu otoczenia białkowego monooksygenazy metanowej na mechanizm wiązania cząsteczki O2 w centrum aktywnym tego enzymu[23].
- Odkrycie powszechności występowania sekwencji palindromowych w cząsteczkach białek[24].
- Stwierdzenie efektywności kompleksów żelaza(0) z ligandami multiwinylosiloksanowymi w reakcjach hydrosililowania i odwodorniającego sililowania styrenu trójpodstawionymi silanami i hydrosiloksanami[25].
- Odkrycie charakterystycznej sekwencji palindromowej (TCTCGCGAGA) powtarzającej się wśród promotorów genów ludzkich[26].
- Analiza konformacyjna fluwastatyny[27] i atorwastatyny[28] i zaproponowanie mechanizmu przemian pomiędzy formami laktonu i hydroksykwasu w środowisku kwaśnym i zasadowym.
- Wyjaśnienie mechanizmu oddziaływania pomiędzy helikazą/ATPazą koronawirusa SARS a ATP i zaprojektowanie potencjalnych inhibitorów tego enzymu[29].
- Zaprojektowanie nowych inhibitorów syntetazy leucylo-tRNA[30] w oparciu o autorską bazę inhibitorów syntetaz aminoacylo-tRNA[31].
- Zidentyfikowanie nowych aktywatorów receptora pregnanu X[32].
- Stworzenie autorskiego programu komputerowego MM2QM łączącego metody dokowania, dynamiki molekularnej, mechaniki molekularnej i mechaniki kwantowej[33].
- Badania nad mechanizmem inhibicji telomerazy przez alkaloidy izochinolinowe Chelidonium majus na drodze stabilizacji sekwencji G-kwadrupleksowych w telomerach[34].
- Zaproponowanie geometrii jonu UO4− powstającego wskutek rozpadu niektórych kompleksowych anionów uranylowych[35].
Te i inne badania zaowocowały autorstwem lub współautorstwem około stu publikacji (101 wg Google Scholar), w tym także w bardzo prestiżowych czasopismach naukowych, takich jak Journal of the American Chemical Society czy Cancer Research. Prace te są z roku na rok coraz liczniej cytowane (łącznie 960 cytowań wg GS), co daje średnio 9,50 cytowania na publikację i wskaźnik Hirscha równy 18[36].
Działalność dydaktyczna
Od 1996 prowadzi na Wydziale Chemii UAM zajęcia dla studentów różnych specjalności, w tym część w języku angielskim. Obejmują one wykłady, seminaria, proseminaria oraz ćwiczenia laboratoryjne z szerokiego spektrum przedmiotów: od ogólnych, takich jak chemia fizyczna, chemia kwantowa i chemia teoretyczna, po zastosowanie metod obliczeniowych, modelowania molekularnego, i internetowych baz danych w innych gałęziach chemii. Przez dwa lata (1999–2001) pracował również jako nauczyciel chemii w X Liceum Ogólnokształcącym w Poznaniu[2]. W swojej karierze dydaktycznej był opiekunem kilkudziesięciu prac licencjackich i magisterskich, a także wypromował czworo doktorów[3]:
- dr Jakub Paś (2013), tytuł pracy doktorskiej: Application and implementation of probabilistic profile-profile comparison methods for protein fold recognition (Wdrożenie i zastosowania probabilistycznych metod porównawczych profil-profil w rozpoznawaniu pofałdowania białek).
- dr Marcin Nowosielski (2015), tytuł pracy doktorskiej: Wykorzystanie metod obliczeniowych mechaniki klasycznej i kwantowej w komputerowo wspomaganym projektowaniu leków.
- dr Wojciech Jankowski (2017), tytuł pracy doktorskiej: Badania kwantowo-chemiczne kompleksów wybranych alkaloidów z jonami cynku(II) i miedzi(II).
- dr Martyna Kuta-Siejkowska (2018), tytuł pracy doktorskiej: Badanie oddziaływań G-kwadrupleksów o sekwencji protoonkogenów z ligandami.
Jest również autorem recenzji kilkudziesięciu prac licencjackich i magisterskich, siedmiu rozpraw doktorskich, dwóch postępowań habilitacyjnych i dwóch wniosków o nadanie tytułu profesora (dra hab. Mariusza Makowskiego, prof. UG i dra hab. Roberta Wieczorka, prof. UWr).
Działalność organizacyjna
Od lat czynnie angażuje się w rozbudowę potencjału naukowego i dydaktycznego Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, między innymi poprzez zainicjowanie i współtworzenie współfinansowanego przez Narodowego Centrum Badań i Rozwoju projektu UAM – ponadnarodowe i interdyscyplinarne rozwiązania XXI wieku, realizowanego we współpracy z amerykańskim University of Massachusetts Lowell; jest też współautorem ramowych programów studiów na Wydziale Chemii UAM. Bierze aktywny udział w organizowaniu na Wydziale wydarzeń mających na celu popularyzację nauki, takich jak doroczne Poznański Festiwal Nauki i Sztuki oraz Noc Naukowców. Od 2012 sprawuje urząd Prodziekana ds. Naukowych Wydziału Chemii UAM (w 2016 wybrany na drugą kadencję)[37]. Jest pomysłodawcą oraz Sekretarzem Kapituły przyznającej Nagrodę Polskiego Towarzystwa Chemicznego im. Prof. Jacka Rychlewskiego za najlepszą pracę magisterską z chemii kwantowej lub wykorzystującą metody chemii kwantowej w różnych dziedzinach nauki. Wielokrotnie opiniował realizację projektów badawczych finansowanych przez Narodowe Centrum Nauki, wnioski konkursowe o przyznanie dotacji dla młodych naukowców i wnioski projektowe zgłaszane do Polskiej Infrastruktury Gridowej PLGrid. W 2013 wspólnie z Instytutem BioInfoBank i Interdyscyplinarnym Centrum Modelowania Matematycznego i Komputerowego Uniwersytetu Warszawskiego zorganizował międzynarodową konferencję Advances in Molecular Modelling, a od 2014 jest członkiem Komitetu Naukowego Ogólnopolskiego Seminarium Doktorantów „Na pograniczu chemii i biologii”[38]. W trakcie 59. Zjazdu Naukowego Polskiego Towarzystwa Chemicznego, organizowanego na Wydziale Chemii UAM, przewodniczył obradom sekcji chemii teoretycznej i obliczeniowej[39].
Działalność pozanaukowa
Poza pracą akademicką prof. Hoffmann od kilkunastu lat szeroko współpracuje z przedsiębiorstwami z branży wysokich technologii, realizującymi koncepcję gospodarki opartej na wiedzy. W latach 2002–2003 pracował jako konsultant w McKinsey & Company, gdzie zajmował się sektorem telekomunikacyjnym i nośnikami energii[2]. W 2004 objął stanowisko dyrektora ds. inwestycji i rozwoju w Instytucie BioInfoBank, a w 2007 wraz z Leszkiem Rychlewskim stworzył fundusz kapitału zalążkowego BIB Seed Capital. Fundusz ten, do dziś kierowany przez prof. Hoffmanna, ukierunkowany jest na wspieranie polskiej myśli naukowo-technicznej m.in. w obszarach biotechnologii, biologii molekularnej, chemii i informatyki oraz umożliwienie jej transferu do sektora małych i średnich przedsiębiorstw[40]. Trafne inwestycje pozwoliły spółce na zwielokrotnienie kapitału, a wiele wspartych przez nią startupów odniosło sukces na rynku, na przykład:
- Medicalgorithmics S.A. – polskie przedsiębiorstwo branży high-tech, będące ekspertem i dostawcą rozwiązań systemowych oraz algorytmicznych w diagnostyce kardiologicznej; spółka notowana na GPW[41].
- Proteon Pharmaceuticals S.A. – polska firma farmaceutyczna, prowadząca badania nad bakteriofagami i opracowująca na ich bazie preparaty skutecznie zastępujące antybiotyki[42].
Od 2010 pełni funkcję biegłego przy Sądzie Okręgowym w Poznaniu w dziedzinach nauk ścisłych, nauk ekonomicznych i przedsiębiorstwa; sporządzał analizy również dla innych sądów, m.in. w Warszawie, w Myśliborzu i w Łowiczu[43].
Przypisy
- ↑ W latach 90. XX wieku ministrem właściwym do spraw szkolnictwa wyższego w Polsce był Minister Edukacji Narodowej.
- ↑ a b c d e f g Marcin Hoffmann, Curriculum Vitae, Medicalgorithmics, 2014 [zarchiwizowane 2016-07-29].
- ↑ a b c d Prof. dr hab. Marcin Maciej Hoffmann, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2024-06-27].
- ↑ Prof. dr hab. Marcin Maciej Hoffmann, [w:] portal „Ludzie Nauki” [online], Ośrodek Przetwarzania Informacji – Państwowy Instytut Badawczy, Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego [dostęp 2024-06-27].
- ↑ Qiang Cui, Stephan Irle, Jamal Musaev, Keiji Morokuma (1934-2017), „Angewandte Chemie International Edition”, 57 (9), 2018, s. 2288–2289, DOI: 10.1002/anie.201800390, PMID: 29392802 [dostęp 2024-06-27] (ang.).
- ↑ M.P. z 2017 r. poz. 270
- ↑ Lista kandydatów wybranych na członków RDN, odrębna dla każdej dyscypliny, zawierająca nazwiska i imiona wybranych kandydatów wraz z nazwami podmiotów ich zgłaszających. konstytucjadlanauki.gov.pl. [dostęp 2019-05-26].
- ↑ Zespół VI Nauk Scisłych i Przyrodniczych [online], Rada Doskonałości Naukowej [dostęp 2024-06-06].
- ↑ Marcin Hoffmann, Jacek Rychlewski, Urszula Rychlewska, Effects of Substitution of OH Group by F Atom for Conformational Preferences of Fluorine-Substituted Analogues of ( R , R )-Tartaric Acid, Its Dimethyl Diester, Diamide, and N,N,N',N'-Tetramethyl Diamide. Ab Initio Conformational Analysis, „Journal of the American Chemical Society”, 121 (9), 1999, s. 1912–1921, DOI: 10.1021/ja982935+ [dostęp 2024-06-27] (ang.).
- ↑ M. Hoffmann, J. Rychlewski, Effects of substituting a OH group by a F atom in D-glucose. Ab initio and DFT analysis, „Journal of the American Chemical Society”, 123 (10), 2001, s. 2308–2316, DOI: 10.1021/ja003198w, PMID: 11456879 [dostęp 2024-06-27] (ang.).
- ↑ Marcin Hoffmann, Jacek Rychlewski, When, in the context of drug design, can a fluorine atom successfully substitute a hydroxyl group?, „International Journal of Quantum Chemistry”, 89 (4), 2002, s. 419–427, DOI: 10.1002/qua.10277 [dostęp 2024-06-27] (ang.).
- ↑ A. Szarecka, M. Hoffmann, J. Rychlewski, U. Rychlewska, X-ray diffraction and theoretical studies of the methyl ester of (R,R)-tartaric acid monoamide: semiempirical and ab initio calculations of some model compounds, „Journal of Molecular Structure”, 374 (1-3), 1996, s. 363–372, DOI: 10.1016/0022-2860(95)08928-4 [dostęp 2024-06-27] (ang.).
- ↑ Jacek Gawroński i inni, Factors Affecting Conformation of (R,R)-Tartaric Acid Ester, Amide and Nitrile Derivatives. X-Ray Diffraction, Circular Dichroism, Nuclear Magnetic Resonance and Ab Initio Studies, „Tetrahedron”, 53 (17), 1997, s. 6113–6144, DOI: 10.1016/S0040-4020(97)00271-8 [dostęp 2024-06-27] (ang.).
- ↑ Urszula Rychlewska, B. Warzajtis, M. Hoffmann, J. Rychlewski, (R,R)-Tartaric Acid Dimethyl Diester from X-Ray and Ab Initio Studies: Factors Influencing Its Conformation and Packing, „Molecules”, 2 (7), 1997, s. 106–113, DOI: 10.3390/20700106 [dostęp 2024-06-27] (ang.).
- ↑ Marcin Hoffmann, Agnieszka Szarecka, Jacek Rychlewski, Gas-phase Conformational Analysis of (R,R)-Tartaric Acid, its Diamide, N,N,N′,N′- Tetramethyldiamide and Model Compounds, t. 32, Elsevier, 1998, s. 109–125, DOI: 10.1016/s0065-3276(08)60409-8, ISBN 978-0-12-034833-6 (ang.).
- ↑ Marcin Nowosielski i inni, Detailed mechanism of squalene epoxidase inhibition by terbinafine, „Journal of Chemical Information and Modeling”, 51 (2), 2011, s. 455–462, DOI: 10.1021/ci100403b, PMID: 21229992 [dostęp 2024-06-27] (ang.).
- ↑ Ewa Sikorska i inni, In search of excited-state proton transfer in the lumichrome dimer in the solid state: theoretical and experimental approach, „The Journal of Physical Chemistry. A”, 110 (14), 2006, s. 4638–4648, DOI: 10.1021/jp060072y, PMID: 16599430 [dostęp 2024-06-27] (ang.).
- ↑ Ewa Sikorska i inni, Ground- and excited-state double proton transfer in lumichrome/acetic acid system: theoretical and experimental approach, „The Journal of Physical Chemistry. A”, 109 (51), 2005, s. 11707–11714, DOI: 10.1021/jp053951d, PMID: 16366620 [dostęp 2024-06-27] (ang.).
- ↑ Tomasz Siodła, Wojciech P. Ozimiński, Marcin Hoffmann, Henryk Koroniak, Tadeusz M. Krygowski, Toward a physical interpretation of substituent effects: the case of fluorine and trifluoromethyl groups, „Journal of Organic Chemistry”, 79 (16), 2014, s. 7321–7331, DOI: 10.1021/jo501013p, PMID: 25046196 [dostęp 2024-06-27] (ang.).
- ↑ M. Hoffmann, J. Rychlewski, M. Chrzanowska, T. Hermann, Mechanism of activation of an immunosuppressive drug: azathioprine. Quantum chemical study on the reaction of azathioprine with cysteine, „Journal of the American Chemical Society”, 123 (26), 2001, s. 6404–6409, DOI: 10.1021/ja010378c, PMID: 11427067 [dostęp 2024-06-27] (ang.).
- ↑ Violetta Patroniak, Artur R. Stefankiewicz, Jean-Marie Lehn, Maciej Kubicki, Marcin Hoffmann, Self‐Assembly and Characterization of Homo‐ and Heterodinuclear Complexes of Zinc( II ) and Lanthanide( III ) Ions with a Tridentate Schiff‐Base Ligand, „European Journal of Inorganic Chemistry”, 2006 (1), 2006, s. 144–149, DOI: 10.1002/ejic.200500699 [dostęp 2024-06-27] (ang.).
- ↑ Marcin Hoffmann, Maria Chrzanowska, Tadeusz Hermann, Jacek Rychlewski, Modeling of purine derivatives transport across cell membranes based on their partition coefficient determination and quantum chemical calculations, „Journal of Medicinal Chemistry”, 48 (13), 2005, s. 4482–4486, DOI: 10.1021/jm0495273, PMID: 15974600 [dostęp 2024-06-27] (ang.).
- ↑ Marcin Hoffmann, Ilja V. Khavrutskii, Djamaladdin G. Musaev, Keiji Morokuma, Protein effects on the O 2 binding to the active site of the methane monooxygenase: ONIOM studies, „International Journal of Quantum Chemistry”, 99 (6), 2004, s. 972–980, DOI: 10.1002/qua.20141 [dostęp 2024-06-27] (ang.).
- ↑ Malgorzata Giel-Pietraszuk, Marcin Hoffmann, Sylwia Dolecka, Jacek Rychlewski, Jan Barciszewski, Palindromes in proteins, „Journal of Protein Chemistry”, 22 (2), 2003, s. 109–113, DOI: 10.1023/a:1023454111924, PMID: 12760415 [dostęp 2024-06-27] (ang.).
- ↑ Bogdan Marciniec, Agnieszka Kownacka, Ireneusz Kownacki, Marcin Hoffmann, Richard Taylor, Hydrosilylation vs. dehydrogenative silylation of styrene catalysed by iron(0) carbonyl complexes with multivinylsilicon ligands – Mechanistic implications, „Journal of Organometallic Chemistry”, 791, 2015, s. 58–65, DOI: 10.1016/j.jorganchem.2015.04.051 [dostęp 2024-06-27] (ang.).
- ↑ Lucjan S. Wyrwicz, Paweł Gaj, Marcin Hoffmann, Leszek Rychlewski, Jerzy Ostrowski, A common cis-element in promoters of protein synthesis and cell cycle genes, „Acta Biochimica Polonica”, 54 (1), 2007, s. 89–98, PMID: 17351670 [dostęp 2024-06-27].
- ↑ Tomasz Grabarkiewicz, Pawel Grobelny, Marcin Hoffmann, Jadwiga Mielcarek, DFT study on hydroxy acid-lactone interconversion of statins: The case of fluvastatin, „Organic & Biomolecular Chemistry”, 4 (23), 2006, s. 4299–4306, DOI: 10.1039/b612999b, PMID: 17102875 [dostęp 2024-06-27] (ang.).
- ↑ Marcin Hoffmann, Marcin Nowosielski, DFT study on hydroxy acid-lactone interconversion of statins: the case of atorvastatin, „Organic & Biomolecular Chemistry”, 6 (19), 2008, s. 3527–3531, DOI: 10.1039/b803342k, PMID: 19082153 [dostęp 2024-06-27] (ang.).
- ↑ Dariusz Plewczynski, Marcin Hoffmann, Marcin Von Grotthuss, Krzysztof Ginalski, Leszek Rychewski, In Silico Prediction of SARS Protease Inhibitors by Virtual High Throughput Screening, „Chemical Biology & Drug Design”, 69 (4), 2007, s. 269–279, DOI: 10.1111/j.1747-0285.2007.00475.x, PMID: 17461975, PMCID: PMC7188353 [dostęp 2024-06-27] (ang.).
- ↑ Marcin Hoffmann, Mieczyslaw Torchala, Search for inhibitors of aminoacyl-tRNA synthases by virtual click chemistry, „Journal of Molecular Modeling”, 15 (6), 2009, s. 665–672, DOI: 10.1007/s00894-008-0421-x, PMID: 19048310 [dostęp 2024-06-27] (ang.).
- ↑ Mieczyslaw Torchala, Marcin Hoffmann, IA, database of known ligands of aminoacyl-tRNA synthetases, „Journal of Computer-Aided Molecular Design”, 21 (9), 2007, s. 523–525, DOI: 10.1007/s10822-007-9135-x, PMID: 17882381 [dostęp 2024-06-27] (ang.).
- ↑ Marcin Ratajewski i inni, Screening of a chemical library reveals novel PXR-activating pharmacologic compounds, „Toxicology Letters”, 232 (1), 2015, s. 193–202, DOI: 10.1016/j.toxlet.2014.10.009, PMID: 25455453 [dostęp 2024-06-27] (ang.).
- ↑ Marcin Nowosielski, Marcin Hoffmann, Aneta Kuron, Malgorzata Korycka-Machala, Jaroslaw Dziadek, The MM2QM tool for combining docking, molecular dynamics, molecular mechanics, and quantum mechanics, „Journal of Computational Chemistry”, 34 (9), 2013, s. 750–756, DOI: 10.1002/jcc.23192, PMID: 23233437 [dostęp 2024-06-27] (ang.).
- ↑ Sakineh Kazemi Noureini i inni, Selectivity of major isoquinoline alkaloids from Chelidonium majus towards telomeric G-quadruplex: A study using a transition-FRET (t-FRET) assay, „Biochimica Et Biophysica Acta. General Subjects”, 1861 (8), 2017, s. 2020–2030, DOI: 10.1016/j.bbagen.2017.05.002, PMID: 28479277 [dostęp 2024-06-27] (ang.).
- ↑ Marzena Sokalska, Małgorzata Prussakowska, Marcin Hoffmann, Błazej Gierczyk, Rafał Frański, Unusual Ion UO4− Formed Upon Collision Induced Dissociation of [UO2(NO3)3]−, [UO2(ClO4)3]−, [UO2(CH3COO)3]− Ions, „Journal of the American Society for Mass Spectrometry”, 21 (10), 2010, s. 1789–1794, DOI: 10.1016/j.jasms.2010.06.018, PMID: 20678945 [dostęp 2024-06-27] (ang.).
- ↑ Stan na 2019-08-09.
- ↑ Wydział Chemii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu – Marcin Hoffmann. chemia.amu.edu.pl. [dostęp 2018-08-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-09-14)].
- ↑ XVI Na pograniczu chemii i biologii 2018 – Organizatorzy. [dostęp 2018-08-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-08-31)].
- ↑ 59 Zjazd Naukowy Polskiego Towarzystwa Chemicznego – Sekcje Zjazdu. [dostęp 2018-08-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-11-18)].
- ↑ BIB Seed Capital. [dostęp 2018-08-24].
- ↑ Medicalgorithmics. [dostęp 2018-08-24]. (ang.).
- ↑ Proteon Pharmaceuticals. [dostęp 2018-08-24]. (ang.).
- ↑ Lista biegłych sądowych Sądu Okręgowego w Poznaniu. [dostęp 2018-08-24].
Bibliografia
- Prof. dr hab. Marcin Maciej Hoffmann, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2024-06-27].
- Marcin Hoffmann, Wydział Chemii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu [zarchiwizowane 2018-09-14].
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.