Marcin Siwy

Marcin Siwy

Siwy w 2014 roku.
Pseudonim	Misiek
Data i miejsce urodzenia	9 lutego 1991 Częstochowa
Obywatelstwo	polskie
Wzrost	186 cm
Masa ciała	112 kg
Styl walki	boks (praworęczny)
Federacja	Prime Show MMA
Kategoria wagowa	ciężka
Bilans walk zawodowych[a]
Liczba walk	27
Zwycięstwa	25
Przez nokauty	12
Przez decyzje	13
Porażki	1 (1KO)
Remisy	1
Dorobek medalowy
Młodzieżowe mistrzostwa świata brąz Guadalajara 2008 do 91 kg
↑ Bilans walk aktualny na 14 czerwca 2026.

Marcin Siwy (ur. 9 lutego 1991 w Częstochowie) – polski bokser wagi ciężkiej^[1], brązowy medalista mistrzostw Europy kadetów (2007)^[2][3] oraz mistrzostw świata juniorów (2008)^[4], młodzieżowy mistrz świata federacji WBF (2013) oraz młodzieżowy mistrz Rzeczypospolitej w wadze ciężkiej (2014)^[5].

Treningi bokserskie rozpoczął w wieku 13 lat. Już jako junior należał do czołówki polskich pięściarzy w wyższych kategoriach wagowych^[6].

Pierwszy znaczący sukces na arenie międzynarodowej odniósł w 2007 roku, zdobywając brązowy medal Mistrzostw Europy Kadetów w Siófoku w kategorii do 86 kg^[2][3].

W 2008 roku został mistrzem Polski juniorów w kategorii do 91 kg^[7]. W tym samym roku wywalczył brązowy medal Młodzieżowych Mistrzostw Świata w Guadalajarze w kategorii do 91 kg^[4]. Dzięki temu znalazł się w gronie nielicznych polskich bokserów, którzy zdobyli medal tej imprezy^[6].

Dwa lata później, w 2010 roku, zdobył złoty medal XVIII Młodzieżowych Mistrzostw Polski w boksie w kategorii do 91 kg^[8].

Na zawodowym ringu zadebiutował 26 listopada 2011 roku, pokonując przez techniczny nokaut Białorusina Aliaksandra Makarenkę. W kolejnych latach regularnie budował rekord w wadze ciężkiej, pozostając niepokonanym przez ponad dekadę^[1].

W 2013 roku zdobył tytuł młodzieżowego mistrza świata federacji WBF w wadze ciężkiej^[9]. Rok później wywalczył tytuł młodzieżowego mistrza Rzeczypospolitej w wadze ciężkiej^[5].

W następnych latach odnosił kolejne zwycięstwa na zawodowych ringach. Do najbardziej rozpoznawalnych należą wygrane nad Michaelem Sprottem(inne języki) oraz Aleksiejem Mazikinem(inne języki). Dzięki serii zwycięstw przez wiele lat pozostawał niepokonanym zawodnikiem wagi ciężkiej^[1].

W 2020 roku stoczył zwycięską walkę z Kamilem Bodziochem podczas gali Tymex Boxing Night 12, wygraną przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie. Pojedynek miał charakter medialno-kibicowski i został zainicjowany w mediach społecznościowych, a po walce otrzymał symboliczny tytuł „Polish Twitter Federation”^[10].

2 września 2022 w Częstochowie zremisował pojedynek z Kamilem Sokołowskim. Werdykt był niejednogłośny (76-76, 77-75, 75-77)^[11].

Seria walk bez porażki zakończyła się 21 czerwca 2025 roku, kiedy przegrał przez techniczny nokaut z Damianem Knybą podczas gali w Newark^[12].

W 2023 roku Siwy zadebiutował w tzw. freak fightach, podczas gali Clout MMA 3: Santa Clout, gdzie zmierzył się z Wasylem Halyczem, ówczesnym zawodnikiem Gromdy^[13]. Pojedynek odbywał się na zasadach boksu w małych rękawicach do MMA. W drugiej rundzie Siwy przejął inicjatywę, zadając serię celnych ciosów, po których Ukrainiec doznał urazu oka. Lekarz oraz sędzia ringowy nie dopuścili Halycza do trzeciej rundy, co zakończyło walkę zwycięstwem Siwego przez techniczny nokaut^[14].

Następnie Siwy wystąpił na gali Prime 14: Nowe rozdanie, gdzie wziął udział w formule „Trójkąta Bermudzkiego” razem z Kacprem Miklaszem oraz Łukaszem Parobcem^[15]. Pojedynek odbywał się na zmodyfikowanych zasadach MMA, które obejmowały m.in. brak kopnięć na nogi, brak technik kończących (duszeń i dźwigni) oraz ograniczenie walki w parterze do 20 sekund, przeznaczonych wyłącznie na dobijanie^[16]. W trakcie starcia dochodziło do rotacyjnych pojedynków pomiędzy zawodnikami. Walkę określano jako kontrowersyjną, a część komentatorów oraz widzów wskazywała na brak pełnej sportowej rywalizacji oraz sugerowała możliwą nieformalną koordynację działań skierowanych przeciwko Siwemu^[17]. Ostatecznie zwycięstwo odniósł Parobiec^[18].

W 2026 roku Siwy ponownie zmierzył się z Kacprem Miklaszem podczas gali Prime 17: Taazy vs. Tybori. Pojedynek odbył się na zasadach boksu w małych rękawicach i zakończył się zwycięstwem Siwego przez nokaut w pierwszej rundzie, co było rewanżem za wcześniejsze starcie w formule trójkąta bermudzkiego^[19].

• 2007: Mistrzostwa Europy kadetów – 3. miejsce w kat. -86 kg^[2][3]
• 2008: Mistrzostwa Polski juniorów – 1. miejsce w kat. 91 kg^[7]
• 2008: Młodzieżowe Mistrzostwa Świata w boksie – 3. miejsce w kat. -91 kg^[4]
• 2010: XVIII Młodzieżowe Mistrzostwa Polski w boksie – 1. miejsce w kat. 91 kg^[8]
• 2013: Młodzieżowy mistrz świata WBF w wadze ciężkiej^[9]
• 2014: Młodzieżowy mistrz Rzeczypospolitej w wadze ciężkiej^[5]
• 2020: Mistrz „Polish Twitter Federation” w wadze ciężkiej^[10]

• Statystyki i lista walk Marcina Siwego w bazie boxrec
• Statystyki i lista walk Marcina Siwego w bazie tapology