Marcinkańce

Marcinkańce
Marcinkonys
Ilustracja
drewniany kościół w Marcinkańcach (1880)
Herb
Herb
Państwo

 Litwa

Okręg

 olicki

Rejon

orański

Gmina

Marcinkańce

Populacja (2021)

 

• liczba ludności

493[1]

Położenie na mapie Litwy
Mapa konturowa Litwy, na dole znajduje się punkt z opisem „Marcinkańce”
Ziemia54°03′11,8″N 24°24′29,4″E/54,053278 24,408167

Marcinkańce (lit. Marcinkonys) – wieś w okręgu olickim na Litwie, położona na południowy wschód od Merecza. Na rok 2021 wieś była zamieszkiwana przez 493 osoby.

Marcinkańce są siedzibą dyrekcji Dzukijskiego Parku Narodowego.

Historia

W XIX wieku powstała tu stacja kolejowa Marcinkańce na linii Kolei Warszawsko-Petersburskiej (obecnie (2025) jest to końcowa stacja linii z Wilna, nie ma przejazdu do Grodna).

W latach międzywojennych miejscowość znalazła się początkowo w strefie pasa neutralnego, który w lutym 1923 w myśl decyzji Rady Ambasadorów przyznano Polsce i (bez formalnego statusu gminy) dołączono do przyległego powiatu grodzieńskiego w woj. białostockim[2]. Dopiero w 1925 roku z omawianego obszaru (oraz z południowej części dawnej gminy Orany) powstała nowa gmina Marcinkańce w powiecie grodzieńskim w woj. białostockim, w skład której weszły Marcinkańce[3]. 16 października 1933 Marcinkańce (wraz z miejscowością Pobiżupie) utworzyły gromadę Marcinkańce w gminie Marcinkańce[4]

Podczas okupacji hitlerowskiej, w listopadzie 1941 roku Niemcy utworzyli getto dla żydowskich mieszkańców. Przebywało w nim około 400 osób. 2 listopada 1942 roku Niemcy ostatecznie zlikwidowali getto. Żydów wywieziono do obozu w Treblince a część zamordowano na miejscu[5].

Po wojnie miejscowość włączono do Litewskiej SRR w ZSRR. Od 1991 w niezależnej Litwie.

Przypisy

  1. Gyventojai gyvenamosiose vietovėse: Lietuvos Respublikos 2021 metų gyventojų surašymo rezultatai. Vilnius: Statistikos departamentas, 2022
  2. Andrzej Gawryszewski: Ludność Polski w XX wieku. Warszawa: Instytut Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania im. Stanisława Leszczyckiego PAN, 2005, s. 23. ISBN 83-87954-66-7.
  3. Dz. U. z 1925 r. Nr 16, poz. 110 (ISAP), skorygowany przez Dz. U. z 1926 r. Nr 7, poz. 53 (ISAP)
  4. Białostocki Dziennik Wojewódzki. 1933, nr 11, poz. 51
  5. Geoffrey P. Megargee (red.), Encyclopedia of camps and ghettos, 1933-1945, t. II, part A, s. 924.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya