Maria Apoleika

Maria Apolonia Saktura

Maria Apoleika

Data i miejsce urodzenia	30 listopada 1986 Bydgoszcz
Alma Mater	PWSFTviT w Łodzi
Dziedzina sztuki	malarstwo, ilustracja
Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Maria Apoleika, właśc. Maria Apolonia Saktura^[1], dawn. Maria Apolonia Turek^[2][3] (ur. 30 listopada^[2] 1986 w Bydgoszczy^[4]) – polska malarka, graficzka, ilustratorka, autorka komiksów i rysunków „Psie Sucharki”^[5].

Pochodzi z Gdańska, Ukończyła Liceum Plastyczne w Gdyni-Orłowie^[6] oraz Państwową Wyższą Szkołę Filmową, Telewizyjną i Teatralną w Łodzi na kierunku Film Animowany i Efekty Specjalne^[3]. Działała w ramach łódzkiej Fundacji Działania^[3][2], zajmującej się upowszechnianiem kultury oraz działaniami edukacyjnymi i twórczymi^[7].

Zajmuje się tworzeniem ilustracji, malarstwem i animacją^[3]. Jest autorką cyklu obrazów poświęconego łódzkiemu Polesiu, przedstawiającego zaniedbane kamienice, skupy złomu, a także codzienne zachowania jego mieszkańców^[8], a także autorką obrazów o przestrzeniach dezurbanizujących się, serii rysunków o miłości oraz dokumentalnego cyklu grafik „Polskie Współczesne Tańce Ludowe” o polskiej scenie techno^[5]. Ma na swoim koncie kilkadziesiąt wystaw, grupowych i indywidualnych^[5].

Popularność zyskała tworząc humorystyczny fanpage rysunkowo-komiksowy „Psie Sucharki”^[9], obserwowany na Facebooku przez 366 tys. osób^[10] (14 stycznia 2024)^[11], psów i ich opiekunów, oraz popularyzujący wiedzę na temat opieki nad psami^[10]. Jest autorką dwóch książek związanych prowadzoną przez siebie stroną: Psie sucharki: wszystko, co powiedziałby twój pies, gdyby umiał mówić (2019) i Psie sucharki. Wszystkie słowa, które musisz znać, żeby obsłużyć swojego psa (2021)^[12]. Ponadto jest współautorką pozycji takich jak Gdańskie rozmówki niemiecko-polskie z XVII w. oraz Tata w budowie. Felietony o tym, jak być ojcem i zwariować (ze szczęścia)^[12]. Jest autorką ilustracji prasowych, między innymi ilustracji i okładek kwartalnika „Nowy Obywatel”^[13] Autorka ilustracji do płyty „Miniatury (1975–1995)” Eugeniusza Rudnika^[14].

Mieszka w Łodzi^[9]. Inspiracją dla jej twórczości jest m.in. jej pudel o imieniu Misiopudel, któremu poświęca historie umieszczone na łamach „Psich Sucharków”^[10].

• Fluktuacje emocji oraz Wielkie studentów pętanie się, w: Powidoki, Szkoła Filmowa w Łodzi, 2013^[15]
• Tata w budowie: felietony o tym, jak być ojcem i zwariować (ze szczęścia), Wydawnictwo Albatros, 2016, ISBN 978-83-7985-739-5 (współautor: Tomasz Bułhak)
• Gdańskie rozmówki niemiecko-polskie z XVII w: do kolorowania, Instytut Kultury Miejskiej, 2018, ISBN 978-83-66003-20-0 (współautorzy: Edmund Kizik, Nicolaus Volckmar)
• Psie sucharki: wszystko, co powiedziałby twój pies, gdyby umiał mówić, Wydawnictwo Znak, 2019, ISBN 978-83-240-6447-2
• Psie sucharki: Wszystkie słowa, które musisz znać, żeby obsłużyć swojego psa, Wydawnictwo Znak, 2021, ISBN 978-83-240-6105-1

• „Odmieńcy”, Klubokawiarnia Głośna w Poznaniu (2012)^[16]
• Centrum Promocji Młodych w Częstochowie (2013)^[17]
• „Galeria Cargo”, festiwal KontenerArt w Poznaniu (2014)^[18]
• „Hurt”, Galeria ASP w Łodzi (2014)^[19]
• „Zona”, Galeria Szkoły Filmowej „Szklarnia” w Łodzi (2015)^[20]
• „Krajobraz z pudelkiem. Zapiski podróży po przedmieściach”, Biuro Wystaw Artystycznych w Zielonej Górze (2020)^[21][22]
• Stargardzkie Centrum Kultury (2023)^[23]
• Bałtycka Galeria Kultury (2024)^[24]

• „Mit i melancholia”, Muzeum Współczesne Wrocław i Galerii Bielskiej BWA (2012)^[25]
• „Antycypacje”, Galeria Spiż w Gdańsku (2012)^[26]
• „Rezerwat Sztuki” w Lanckoronie (2012)^[27]
• Re: (reminiscencja, remiks, refleksja), Pałac Sztuki we Lwowie (2013)^[28]
• „2 slide-show/ 3 cykle”, Muzeum Książki Artystycznej w Łodzi (wraz z Marcelo Zamenhoffem, 2014)^[29]
• „Getto XXI”, Monopolis w Łodzi (2014)^[30]
• „Profanum”, galeria Oficyna w Łodzi (2015)^[31]
• „Łódź – to takie miasto w Polsce”, Łódź Design Festiwal w Łodzi (2015)^[32]
• „Bałuty XXI”, wystawa w przestrzeni miejskiej wzdłuż ul. Wojska Polskiego w Łodzi (2015)^[33]
• Baltic Video Lounge, CIRCUS CIRCUS 2016 w Kronprinzenpalais w Putbus (wraz z Marcelo Zamenhoffem, 2016)^[34]
• „#PatrzęCzujęRysuję”, Muzeum Karykatury w Warszawie (2022)^[35] i Centrum Praw Kobiet w Poznaniu (2022)^[36]

• Ilustracje z serii „Psie Sucharki” na łamach portalu Culture.pl