Maria Ekier
| Data i miejsce urodzenia |
4 maja 1943 |
|---|---|
| Dziedzina sztuki |
ilustracja, grafika, projektowanie |
| Odznaczenia | |
| |
| Strona internetowa | |
Maria Ekier (ur. 4 maja 1943 w Warszawie) – polska projektantka, ilustratorka i autorka książek dla dzieci[1].
Życiorys
Matką Marii Ekier była Danuta Szaflarska – polska aktorka filmowa i teatralna, nazywana pierwszą gwiazdą polskiego kina[2]. Ojcem artystki był Jan Ekier, znany polski pianista, kompozytor, edytor, wydawca, wielokrotny członek komisji Konkursów Chopinowskich[3].
1 sierpnia 1944 roku, gdy Maria Ekier miała piętnaście miesięcy, wybuchło Powstanie Warszawskie. Przyszła ilustratorka przebywała wtedy z rodzicami w mieszkaniu ich przyjaciół przy ulicy Polnej 36. Dzięki pomocy znajomego udało im się stamtąd bezpiecznie przedostać do tymczasowego schronienia[4]. W czasie powstania była chora na dyzenterię[5].
Wychowywanie się w rodzinie, która nierozerwalnie była związana z kulturą i ze sztuką przyczyniło się do rozwijania zdolności artystycznych przez Marię Ekier. W 1966 roku artystka rozpoczęła naukę w Akademii Sztuk Pięknych (ASP) w Warszawie[1]. W 1971 roku otrzymała dyplom z wyróżnieniem w pracowni prof. Jana Marcina Szancera i prof. Juliana Pałki na Wydziale Grafiki[6]. Zrobiła specjalizację z grafiki książkowej, zajmowała się tworzeniem projektów okładek książek i plakatów[7].
Ekier przyznaje, że po ukończeniu ASP niewiele wiedziała o ilustracji i wszystkiego uczyła się samodzielnie w późniejszym okresie[8]. Jej główną inspiracją były dzieła doświadczonych ilustratorów. Za wzór do naśladowania uważała prace Stasysa Eidrigevičiusa oraz Józefa Wilkonia[7].
Publikacje książkowe ilustrowane przez artystkę
Źródło: biogram na wortalu Ryms[9]
- O psie, który miał chłopca, Klára Jarunkoṽa, 1977.
- Gdzie jest Bob?, Zofia Bogusławska, 1977.
- Leśne rośliny zielarskie, Maria Polakowska, 1977.
- Pies i kot, Igor Sikirycki, według Owanesa Tumaniana, 1978.
- Wakacyjna przygoda, Irina Guro, przeł. [z ros. ] Władysław Kozłowski, 1980.
- Wyspa urodzinowa, Maria Ewa Letki, 1990.
- Potwór, Maria Ewa Letki, 1992.
- Co się stało z naszą bajką, Hanna Krall, 1994.
- Nie płacz, koziołku, Siergiej Michałkow, 1996.
- Dębołki, Joanna Kulmowa, 1998.
- Dobry potwór nie jest zły, Anna Onichimowska, 2000.
- Królewna w koronie, Maria Ewa Letki, 2005.
- Plaster czarownicy i inne baśnie, Małgorzata Strzałkowska, 2006.
- Polskie baśnie i legendy, wybór Grzegorz Leszczyński, projekt graf. Grażyna Lange, 2006.
- Co się komu śni, a nawet i nie śni, Joanna Kulmowa, 2006.
- Tajemnicze przygody Kubusia, Maciej Orłoś, 2007.
- Paproch, Eliza Piotrowska, 2010.
- Chiński kot, Mika Waltari, 2011.
Maria Ekier napisała i zilustrowała również dwie książki autorskie:
- Kocur mruży ślepia złote, 2008.
- Złotouste zero w zenicie, 2014.
Nagrody i wyróżnienia
Źródło: biogram na WP[10]
- Srebrny Koziołek (1991).
- Wyróżnienie w Konkursie PS IBA Książka Roku (1993).
- Wyróżnienie PTWK w konkursie Najpiękniejsze Książki Roku (1997).
- Plakieta BIB (1999).
- Wpis na międzynarodową Listę Honorową IBA (1999).
- Wyróżnienie w konkursie Współczesna Polska Sztuka Książki (2000).
- II miejsce na Biennale Ilustracji (2004).
- Wyróżnienie w konkursie PS IBA Książka Roku (2005).
- Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2007)[11]
- Nagroda w Konkursie PTWK Najpiękniejsze Książki Roku (2008).
- Książka Roku PS IBBY (2014).
Przypisy
- ↑ a b B. Petrozolin-Skowrońska, Ludzie polskiej książki. Maria Ekier., „Wydawca”, nr 7-8, 2004, s. 22.
- ↑ M. Mokrzycka-Pokora: Danuta Szaflarska. Życie i twórczość. [dostęp 2019-10-10].
- ↑ M. Kosińska: Jan Ekier. Życie i twórczość. [dostęp 2019-01-10].
- ↑ Powstańcze biogramy: Danuta Szaflarska. [dostęp 2019-07-10].
- ↑ Szaflarska. Grać, aby żyć. weekend.gazeta.pl [dostęp 2019-10-14]
- ↑ Maria Ekier – autorka tekstu oraz ilustracji. [dostęp 2019-01-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-01-10)].
- ↑ a b H. Diduszko, Subtelność i elegancja. O ilustracjach Marii Ekier, „Poradnik Bibliotekarza”, 2009, nr 12, s. 4
- ↑ M. Janusz-Lorkowska: Diabeł mnie podkusił. [dostęp 2019-01-10].
- ↑ Ekier Maria. ryms.pl. [dostęp 2019-01-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-01-21)].
- ↑ Maria Ekier. ksiazki.wp.pl. [dostęp 2019-01-20].
- ↑ Medal Zasłużony Kulturze – Gloria Artis. gov.pl. [dostęp 2020-05-31].
Linki zewnętrzne
- Maria Ekier. lubimyczytac.pl
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.