Marian Jachimowski

Marian Edward Jachimowski

major piechoty
Data i miejsce urodzenia	7 stycznia 1900 Kazimierza Mała
Data i miejsce śmierci	9 sierpnia 1938 pod Zaleszczykami
Przebieg służby
Siły zbrojne	Wojsko Polskie
Jednostki	Batalion KOP „Skałat”
Stanowiska	zastępca dowódcy batalionu
Główne wojny i bitwy	I wojna światowa wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia

Marian Edward Jachimowski^[a] (ur. 7 stycznia 1900 w Kazimierzy Małej, zm. 9 sierpnia 1938 pod Zaleszczykami) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy.

Urodził się 7 stycznia 1900 w Kazimierzy Małej, w ówczesnym powiecie pińczowskim guberni kieleckiej^[3][4], w rodzinie Juliana (1864–1928) i Heleny z Kobylańskich (1867–1941)^[5]. Był młodszym bratem Tadeusza (1892–1944), księdza, dziekana Wojska Polskiego i Bronisława Aleksandra (1895–1937), majora artylerii Wojska Polskiego, odznaczonego Krzyżem Walecznych i Medalem Niepodległości^[5][6][7][8].

1 listopada 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego^[9]. od 3 stycznia do 21 marca 1919 był uczniem klasy „L” Szkoły Podchorążych^[10]. Z dniem 1 kwietnia 1919 Naczelny Wódz mianował go podporucznikiem w piechocie i przydzielił do 2 pułku piechoty Legionów^[11].

Po zakończeniu działań wojennych pozostał w macierzystym pułku w Pińczowie jako oficer zawodowy^[12][13][14]. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 1675. lokatą w korpusie oficerów piechoty^[15]. W latach 1925–1929 pełnił służbę w Szkole Podchorążych Piechoty w Warszawie (od 28 września 1926 w Ostrowi Mazowieckiej) na kolejnych stanowiskach: oficera wychowawcy (rok szkolny 1925/26), instruktora wyszkolenia strzeleckiego (rok szkolny 1922/27) i oficera kompanii (rok szkolny 1927/28 i 1928/29)^[16][17]. W międzyczasie, 12 kwietnia 1927 prezydent RP nadał mu stopień kapitana z dniem 1 stycznia 1927 i 114. lokatą w korpusie oficerów piechoty^[18], a 23 grudnia 1927 został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z pozostawieniem na dotychczas zajmowanym stanowisku w Szkole Podchorążych Piechoty^[19]. W sierpniu 1929 został przeniesiony do 4 pułku strzelców podhalańskich w Cieszynie^[20][21][22], a w kwietniu 1933 do Korpusu Ochrony Pogranicza^[23][24][25] i przydzielony do Batalionu KOP „Troki” na stanowisko dowódcy kompanii odwodowej. Na stopień majora został awansowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 69. lokatą w korpusie oficerów piechoty^[2]. Później został przeniesiony do Batalionu KOP „Skałat”^[3][26] na stanowisko zastępcy dowódcy batalionu^[27].

Zmarł 9 sierpnia 1938 pod Zaleszczykami w następstwie obrażeń ciała doznanych w wypadku drogowym (motocykl, którym podróżował zderzył się z samochodem)^[28][26]. 13 września 1938 został pochowany w grobie rodzinnym na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 206, rząd 1, miejsce 10–11)^[26][5]. Był żonaty^[26].

• Krzyż Niepodległości – 16 września 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”^[29][3][30]
• Krzyż Walecznych dwukrotnie^[31][32]
• Złoty Krzyż Zasługi – pośmiertnie 1938 „za zasługi w służbie ochrony pogranicza”^[33]
• Srebrny Krzyż Zasługi^[31]

• Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2022-01-19].
• Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r.. Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1921.
• Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1922.
• Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
• Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
• Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
• Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
• Lista starszeństwa oficerów zawodowych piechoty 1 lipca 1933. Warszawa: Przegląd Piechoty, 1933.
• Lista starszeństwa oficerów zawodowych piechoty. 5 czerwiec 1935. Warszawa: Departament Piechoty Ministerstwa Spraw Wojskowych, 1935.
• Grzegorz Gołębiewski: Zanim został „Grotem”. Służba wojskowa Stefana Roweckiego w Wojsku II Rzeczypospolitej do 1939 r.. Warszawa: Wojskowy Instytut Historyczny, 1995.
• Wacław Lenkiewicz, Andrzej Sujkowski, Hugo Zieliński: Księga Pamiątkowa 1830 – 29 XI 1930. Szkice z dziejów piechoty polskiej. Ostrów-Komorowo: Szkoła Podchorążych Piechoty, 1930.
• Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Awanse oficerskie w Wojsku Polskim 1935-1939. Wyd. 2 poszerzone. Warszawa: Wydawnictwo Tetragon Sp. z o.o., 2021. ISBN 978-83-66687-09-7.