Marian Kucała

Marian Kucała
Państwo działania

 Polska

Data i miejsce urodzenia

2 marca 1927
Więciórka

Data i miejsce śmierci

20 października 2014
Kraków

profesor nauk humanistycznych
Specjalność: filologia polska, językoznawstwo polskie
Alma Mater

Uniwersytet Jagielloński

Doktorat

1957

Habilitacja

1967

Profesura

1978

Nauczyciel akademicki
Uczelnia

Katolicki Uniwersytet Lubelski

Okres zatrudn.

1974 - 1997

Instytucja

Polska Akademia Nauk

Marian Kucała (ur. 2 marca 1927 w Więciórce, zm. 20 października 2014 w Krakowie[1][2]) – polski filolog i językoznawca.

Życiorys

Uczył się w Gimnazjum św. Jacka w Krakowie. Później, w latach 1948–1952[1], studiował filologię polską na Uniwersytecie Jagiellońskim. Stopień magistra otrzymał na podstawie pracy dialektologicznej Słownik gwary wsi Więciórka w pow. myślenickim w porównaniu ze słownikiem podbabiogórskiej Sidziny i nadwiślańskiego Facimiecha[1], a stopień doktora uzyskał w roku 1957 na podstawie rozprawy leksykograficznej Porównawczy słownik trzech wsi małopolskich[1]. Dziesięć lat później habilitował się na podstawie książki Rozwój iteratiwów dokonanych w języku polskim[1]. W roku 1978 został zgodnie z ówcześnie obowiązującą procedurą profesorem nadzwyczajnym[1], a w 1984 profesorem zwyczajnym[1]. Był wieloletnim pracownikiem Instytutu Języka Polskiego Polskiej Akademii Nauk w Krakowie[3], współautorem Słownika staropolskiego[3] i redaktorem Słownika polszczyzny Jana Kochanowskiego[3], wykładowcą na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim[3]. Uczelnia ta w uznaniu zasług przyznała mu doktorat honoris causa[3][4]. Pełnił też funkcje przewodniczącego Komisji Dialektologicznej PAN[3], był działaczem Polskiego Towarzystwa Językoznawczego[3] i Towarzystwa Miłośników Języka Polskiego[3], jak również redaktorem naczelnym czasopisma Język Polski[3]. Był członkiem Polskiej Akademii Umiejętności – członkiem korespondentem od roku 1993, a czynnym członkiem od 2001[5].

Pod jego kierunkiem wypromowało się siedmiu doktorów, w tym przyszli profesorowie: Ireneusz Bobrowski, Ewa Deptuchowa, Bożena Sieradzka-Baziur i Felicja Wysocka[6].

W 1985 r. opublikował krytyczne wydanie traktatu Parkosza razem z tłumaczeniem i faksymile rękopisu[7]. W 2011 r. wyraził zgodę na udostępnienie dzieła na otwartej licencji, dzięki czemu jest ono dostępne w bibliotekach cyfrowych.

Przypisy

  1. ↑ a b c d e f g Prof. Marian Kucała (1927-2014). Biblioteka Uniwersytecka KUL. [dostęp 2016-09-27]. (pol.).
  2. ↑ Ireneusz Bobrowski "Marian Kucała (2 III 1927 - 20 X 2014). Wspomnienie". Opinie Edukacyjne Polskiej Akademii Umiejętności. Prace Komisji PAU do oceny podręczników szkolnych, tom XIII (2015), str. 11-12. [dostęp 2018-01-09]. (pol.).
  3. ↑ a b c d e f g h i prof. dr hab. Marian Kucała. Instytut Języka Polskiego PAN. [dostęp 2016-09-27]. (pol.).
  4. ↑ Prof. Marian Kucała nowym doktorem honorowym KUL (ZDJĘCIA). kurierlubelski.pl. [dostęp 2016-09-27]. (pol.).
  5. ↑ Leszek Bednarczuk, Marian Kucała (2 III 1927–20 X 2014), „Rocznik Polskiej Akademii Umiejętności. Rok 2014/2015”, 2015.
  6. ↑ Bożena Sieradzka-Baziur, Profesor Marian Kucała jako naukowiec, mistrz i nauczyciel, „Studia Paedagogica Ignatiana”, 21 (2), 2018, s. 87–98, ISSN 2450-5358 [dostęp 2019-04-07] (pol.).
  7. ↑ Kucała 1985 ↓.

Bibliografia

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya