Mario Barberis

Mario Barberis
Imię i nazwisko

Mario Antonio Barberis

Data i miejsce urodzenia

27 czerwca 1893
Rzym

Data i miejsce śmierci

24 stycznia 1950
Rzym

Narodowość

włoska

Dziedzina sztuki

malarstwo, grafika, ilustracja

Multimedia w Wikimedia Commons

Mario Antonio Barberis[1] (ur. 27 czerwca 1893 w Rzymie, zm. 24 stycznia 1950 tamże) – włoski malarz, grafik i ilustrator.

Życiorys

Urodził się 27 czerwca 1893 w Rzymie[2]. Rodzina pochodziła z Piemontu. Ojciec był urzędnikiem Departamentu Skarbu. Przerwał naukę w rzymskim liceum Torquato Tasso(inne języki) i został przedstawiony dyrektorowi szkoły artystycznej Akademii Albertina(inne języki) w Turynie malarzowi Giacomo Grosso(inne języki). Wypracowaną techniką wprawił w zdumienie komisję egzaminacyjną i został przyjęty[3].

Po przystąpieniu Królestwa Włoch do I wojny światowej w 1915, Barberis został wcielony do armii. Pozwolono mu jednak dokumentować sceny i wydarzenia wojenne przy użyciu ołówka i akwareli. Prace te prezentował po wojnie. Przez pewien czas był zafascynowany kubofuturyzmem. Prace z tego okresu firmował „B” stylizowanym na swastykę buddyjską[3].

Po powrocie do Rzymu zarabiał na życie przygotowując projekty ilustracji książkowych i prasowych, plakatów do filmów oraz obrazków dewocyjnych, zgodnie z życzeniami zamawiających[4]. W 1921 zaprezentował na rzymskim Biennale Sztuki duży obraz z motywem zaczerpniętym z Kwiatków św. Franciszka – Uczta światła (wł. Il convito della luce)[3].

W 1922 został zaproszony do Jerozolimy, by przygotować projekt mozaik dla nowego kościoła w Getsemani – Bazyliki Agonii. W 1925 namalował cztery obrazy dla Kościoła Biczowania w Jerozolimie: Maryję Pannę, Jana Apostoła, Pawła z Tarsu i św. Franciszka. W latach 40. XX wieku wykonał duże mozaiki ścienne przedstawiające Pocałunek Judasza oraz Pojmanie Jezusa w jerozolimskim Kościele Wszystkich Narodów. Pojmanie Jezusa było fundacją polskich żołnierzy[3][5][6].

Poza zamówieniami związanymi z propagandą rządową, Barberis tworzył przede wszystkim dla kościołów, zarówno obrazy jaki freski. W 1933 namalował stacje Drogi Krzyżowej dla oratorium sierocińca w Amatrice. Następnie namalował obrazy ołtarzowe dla rzymskich kościołów: Santa Maria Liberatrice w rione Testaccio, San Nicola da Tolentino (Kazanie bł. Komitasa, 1929[7]) i Santa Prisca (1938). Wciąż tworzył na potrzeby wydawnictw franciszkańskich, kapucyńskich i tercjarskich, m.in. periodyku „Le Misisioni Francescane”. W 1954 namalował serię dwunastu obrazów z przestawieniem Matki Bożej. Malował serie stacji Drogi krzyżowej, również dla świątyń w Polsce. Zmarł w Rzymie 24 stycznia 1950[3].

Wybrane dzieła

  • 1918 – Ricognitore britannico Nieuport che abbatte un biplano tedesco nei cieli italiani[a], olej na płótnie, 146 × 95,8 cm, Imperial War Museum[2][8]
  • 1921 – Il convito della luce
  • 1922–1923 – Modlitwa w Ogrójcu oraz Pojmanie Jezusa, olej na płótnie (Jerozolima)
  • 1925 – 4 obrazy ołtarzowe dla Kościoła Biczowania, olej na płótnie (Jerozolima)
  • 1929 – Gesù divino trionfatore, olej na płótnie, Basilica di S. Antonio (Messina)[9]
  • La Conciliazione, olej na płótnie, ambasada włoska przy Watykanie[9]
  • È passato Gesù, olej na płótnie, kościół pasjonistów (Michigan)[9]
  • fresk w Seminarium Rzymskim (Watykan)[9]
  • fresk w kopule kościoła San Massimo (Turyn)[9]
  • fresk w klasztorze klarysek Giudecca (Wenecja)[9]
  • fresk w sierocińcu Opera Nazionale per il Mezzogiorno d’Italia[9]
  • 1931–1932 – Gesù tra noi, seria 45 rysunków węglem[9]
  • In Gesù, olej na płótnie, Sacro Cuore di Gesù a Castro Pretorio(inne języki) (Rzym)[9]
  • Il Gesù di ognuno, olej na płótnie, kaplica salezjanów (Rzym)[9]
  • 1934 – La novena di un’anima, olej na płótnie, klasztor salezjanów (Rzym)[9]
  • Pojmanie Jezusa, Getsemani, Jerozolima
    Pojmanie Jezusa, Getsemani, Jerozolima
  • Paweł z Tarsu, Kościół Biczowania, Jerozolima
    Paweł z Tarsu, Kościół Biczowania, Jerozolima
  • Św. Franciszek, Kościół Biczowania, Jerozolima
    Św. Franciszek, Kościół Biczowania, Jerozolima
  • In Gesù, Rzym
    In Gesù, Rzym

Uwagi

  1. ↑ pol. Brytyjski samolot rozpoznawczy Nieuport zestrzelający niemiecki dwupłatowiec na włoskim niebie.

Przypisy

  1. ↑ Katarzyna Jarkiewicz: Sakralność i profaniczność obrazka religijnego. Wokół problemów oddziaływania Kościoła na sferę wytwórczości dewocyjnej. W: Ponowoczesne przestrzenie oddziaływań wychowawczo-formacyjnych kościoła i „ziemie niczyje”. Renata Jasnos, Ewa Miśkowiec (red.). Kraków: Akademia Ignatianum w Krakowie • WAM, 2015, s. 261. ISBN 978-83-7614-252-4. [dostęp 2026-07-07].
  2. ↑ a b Francesco Manfredi: Avigliano. Storia urbana Territorio Architettura Arte. Avigliano: Politeia Edizioni, 2015, s. 415. ISBN 978-88-907863-0-3. [dostęp 2026-07-07]. (wł.).
  3. ↑ a b c d e Antonella Nave. Mario Barberis, pittore romano. „Lazio ieri e oggi”. XLIII (5), s. 155–157, 05-2007. [dostęp 2026-07-07]. (wł.). 
  4. ↑ Mario Barberis. beweb.chiesacattolica.it. [dostęp 2026-07-07]. (wł.).
  5. ↑ Donato Baldi: W Ojczyźnie Chrystusa. Przewodnik po Ziemi Świętej. Aleksander Kowalski (tłum. i uzupełn.). Wyd. 2. Kraków • Asyż: Franciszkanie, 1993, s. 138.
  6. ↑ Polska w Getsemani. „W Imię Boże”. 39 (6), s. 1, 1946-03-15. [dostęp 2026-07-07]. 
  7. ↑ Bł. Komitas Keumurgian (1656–1707). ordynariat.ormianie.pl. [dostęp 2026-07-07].
  8. ↑ British Nieuport Scout destroying an Enemy Biplane in Italy. iwm.org.uk. [dostęp 2026-07-07]. (ang.).
  9. ↑ a b c d e f g h i j k Mario Barberis. cartantica.it. [dostęp 2026-07-07]. (wł.).

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya