Mariolein

Mariolein Sijnke – holenderska wokalistka rockowa, bluesowa i popowa^[1].

Wychowała się w holenderskim Groningen^[1][2], choć ma indonezyjskie korzenie^[3]. Tamże w 1959 roku rozpoczęła karierę wokalistki w popularnym zespole rock and rollowym Little Ritz & the Rocking Butterflies, który miał już swój fanklub w Amsterdamie^[4][5]. Dzięki zajęciu III miejsca w holenderskim talent show – w sierpniu 1960 roku wystąpiła wraz z grupą w programie telewizyjnym pt. VARA Teenager Ritme (była to jedna z pierwszych audycji w Holandii przeznaczona dla nastolatków)^[4]. Następnie podczas wystawy „M.G. 61” w Parku Miejskim, zespół Little Ritz & the Rocking Butterflies stanowił tło muzyczne podczas pokazu mody^[4]. Ponadto występował w 't Krotje i innych klubach w Groningen oraz często koncertował w Niemczech, gdzie nieopatrznie, muzycy odrzucili kontrakt oferowany przez Coca Colę i w 1964 roku grupa Little Ritz & the Rocking Butterflies została rozwiązana^[4].

Jeszcze przed rozpadem zespołu przedstawiciele wytwórni płytowych zwracali się do Mariolein z propozycją nagrywania holenderskojęzycznych piosenek, lecz były one odrzucane ze względu na to, iż preferowała ona śpiewanie rocka w języku angielskim, zaś po rozpadzie formacji Little Ritz & the Rocking Butterflies występowała jako solistka z różnymi efemerycznymi składami muzycznymi, lecz z żadnym, który byłby chętny do współpracy z nią na stałe^[1][6]. W 1964 roku (niektóre źródła podają, że w 1965) dwa angielskie przeboje My boy lollypop i Hello Dolly w jej wykonaniu i z towarzyszeniem zespołu The Swingcopators z Hagi, znalazły się na stronie A kompilacyjnej EP-ki (na stronie B krążka zaś dwa utwory grupy The Jets)^[1][2][6]. Fakt ten przeszedł bez echa, ponieważ singiel wyprodukowano w niewielkim nakładzie i można było go zamówić jedynie ze znaczkami marki maślanej^[6].

W 1968 roku wokalistka poznała basistę Michała Muzolfa (właśc. Stanisław Muzolf, ur. 4 lipca 1947 w Poznaniu)^[7] podczas holenderskiej trasy koncertowej polskiej grupy rockowej Breakout i w 1969 roku zdecydowała się na podróż z zespołem Cuby & the Blizzards do Polski, gdzie ten miał odbyć tournée^[6]. Tutaj, śpiewając anglojęzyczny repertuar, zyskała popularność, zaś piosenki w jej wykonaniu regularnie emitowało Polskie Radio^[6]. W 1969 roku śpiewała z triem Swinging Soul Corporation, które powstało latem 1969 roku i działało w składzie: Józef Skrzek – pianino, Albin Biskupski (eks-Daltoniści) – gitara basowa i Jerzy Tumidajski (eks-Bizony) – perkusja^[7]. Występowała pod nazwą „Mariolaine & Swinging Soul Corporation” z własnym recitalem, supportując zespół Breakout podczas jego koncertów^[6][7].

Jesienią 1969 roku wraz z Muzolfem po jego odejściu z grupy Tadeusza Nalepy, powołała do życia nowy zespół pod nazwą Marioleine Suggestic^[2], który oprócz nich współtworzyli: Mirosław Lasoń (eks-Pięciu) - gitara, śpiew; Marian Zimiński (eks-Akwarele) – organy, pianino i J. Tumidajski – perkusja^[7]. Dzięki nagraniom zrealizowanym dla Rozgłośni Polskiego Radia Poznań oraz popularności Marioleine w Holandii, agencja koncertowa „Holland Telstar” w kwietniu 1970 roku zaprosiła wokalistkę i muzyków na półroczne występy do Holandii^[7]. Tam zmienili oni nazwę swojej grupy i jako Hard Road koncertowali, występując w licznych klubach, głównie w zachodniej części kraju, m.in. w The Roadside Club w Scheveningen, Lido w Amsterdamie czy w Des Ponderosa^[6][7].

Kolejny wyjazd piosenkarki z Hard Roadem do Holandii miał miejsce w grudniu 1970 r., gdzie zespół występował m.in. z grupą Christie^[7]. Koncert w klubie Paradiso został odwołany, ponieważ niektórzy członkowie zespołu postanowili wrócić do Polski^[6].

Po powrocie do kraju zespół osiadł w Poznaniu i opracował nowy program, w którym anglojęzyczny dotąd repertuar został wyparty przez autorskie kompozycje członków zespołu^[7]. Z nowym programem i w nowym składzie, który oprócz Mariolaine (śpiew), Michała Muzolfa (gitara basowa) i Mirosława Lasonia (gitara), współtworzyli: Mirosław Polarek (eks-Niebiesko-Czarni) – saksofon, flet i Józef Hajdasz (eks-Breakout) – perkusja), formacja wystąpiła w poznańskim klubie Agora (kwiecień 1971), by następnie odbyć trasę koncertową po Polsce^[7]. W maju 1971 roku miejsce Lasonia zajął gitarzysta Jerzy Kosmowski (eks-Bardowie)^[7]. Wówczas grupa Hard Road wystąpiła na prestiżowym „Balu Wiosennym”, którego organizatorem był warszawski Pagart^[7].

Zespół zagrał obok przedstawicieli ściśłej czołówki polskiej awangardy rockowej, a były to następujące formacje: Niemen Enigmatic, Klan i Dżamble^[7]. Pomimo znaczących występów i niekonwencjonalnego muzycznego repertuaru zespół został rozwiązany w 1972 roku^[7].

Wokalistka nawiązała współpracę z czołowymi polskimi orkiestrami i dokonała z nimi nagrań, lecz w PRL-u wyraźnie zabroniono promowania muzyki śpiewanej w języku angielskim, tak więc nie mogła ona liczyć na nagranie i wydanie płyty^[1][6]. Jej mąż Michał Muzolf znalazł zatrudnienie w zespole instrumentalnym Jerzego Miliana^[7], lecz w 1974 roku oboje postanowili wyjechać do Holandii, gdzie już nie wykazywała aktywności jako wokalistka, zaś Muzolf udzielał się jako gitarzysta basowy w zespołach Cuby & the Blizzards i The Rocking Tigers^[6].

Z zespołem Little Ritz & the Rocking Butterflies^[5]

• 1963: Little Ritz & His Rocking Butterflies – None (EP, R.O.N.O. – brak numeru katalogowego, wydanie nieoficjalne)

Nagrania solowe

• 1963: Ik ben Mariolein Sijnke^[2]
• 1964: Różni wykonawcy: Marioleine – My Boy Lollipop / Shake Hands (EP, Lion Tops – L-EP-11)^[8]
• 1965: Różni wykonawcy – Twaalf Tiener Toppers (LP, Decca – 625 376 QL)^[9]

Z zespołem Mariolein Suggestic / Hard Road^[7]

• Nagrania radiowe: Let It Be Me (z rep. Gilberta Bécaud, pierwszego wykonawcy tej piosenki)^[10], Tramp, Knock On Wood (z rep. Eddiego Floyda)^[11], River Deep – Mountain High (z rep. duetu Ike & Tina Turner)^[12], Mgła, Otwórz niebo