Marius Flothuis

Marius Flothuis
Imię i nazwisko	Marius Hendrikus Flothuis
Data i miejsce urodzenia	30 października 1914 ; Amsterdam
Pochodzenie	holenderskie
Data i miejsce śmierci	13 listopada 2001 ; Amsterdam
Gatunki	muzyka poważna
Zawód	kompozytor, muzykolog
	Multimedia w Wikimedia Commons

Marius Hendrikus Flothuis^[1]^[2] (ur. 30 października 1914 w Amsterdamie, zm. 13 listopada 2001 tamże) – holenderski kompozytor i muzykolog.

Życiorys

Podstawy edukacji muzycznej otrzymał w domu, gdzie uczył się od wuja gry na fortepianie^[2]. Studiował filologię klasyczną na Uniwersytecie Amsterdamskim (1932–1936) oraz muzykologię na Uniwersytecie w Utrechcie (1932–1934) i na Uniwersytecie Amsterdamskim (1934–1937)^[2]. Pobierał także lekcje fortepianu u Arenda Koole’a(inne języki) oraz fortepianu, klawesynu i teorii muzyki u Hansa Brandtsa-Buysa(inne języki)^[2]. W latach 1937–1942 był członkiem kierownictwa Koninklijk Concertgebouworkest^[2]. Podczas niemieckiej okupacji Holandii w czasie II wojny światowej został zwolniony z pracy z powodów rasowych (jego żona została uznana za pół-Żydówkę), a następnie w 1943 roku aresztowany pod zarzutem pomocy Żydom^[2]. Więziony był początkowo w obozie koncentracyjnym Kamp Vught, a następnie został wywieziony do Niemiec^[2]. Pod koniec wojny więziony był pod Schwerinem, aż do wyzwolenia 4 maja 1945 roku^[2].

W latach 1945–1953 pracował jako recenzent muzyczny w dzienniku „Het Vrije Volk”, był też lektorem fundacji Donemus^[1]. Od 1955 do 1974 roku pełnił funkcję dyrektora artystycznego Koninklijk Concertgebouworkest^[1]^[2]. W 1969 roku uzyskał na Uniwersytecie Amsterdamskim tytuł doktora na podstawie dysertacji Mozarts Bearbeitungeneigener und fremder Werke (wyd. Kassel 1969)^[1]^[2]. Od 1974 roku był profesorem muzykologii na Uniwersytecie w Utrechcie^[1]^[2].

Tworzył w stylistyce neoklasycznej^[1]^[2], uprawiając większość gatunków muzycznych z wyjątkiem opery^[1]. Swoje młodzieńcze kompozycje odrzucił, zniszczył wszystkie partytury napisane przed 1934 rokiem^[2]. Opublikował prace W.A. Mozart (Haga 1940) i Hedendaagse Engelse componisten (Amsterdam 1949)^[1].

Wybrane kompozycje

(na podstawie materiałów źródłowych)^[2]

Utwory orkiestrowe

Concertino na małą orkiestrę (1940)
Mała uwertura na sopran i orkiestrę (1942)
Uwertura dramatyczna (1943–1946)
Koncert na flet i orkiestrę (1945)
Koncert na róg i małą orkiestrę (1945)
Valses sentimentales na małą orkiestrę (1946)
Koncert na fortepian i małą orkiestrę (1946–1948)
Capriccio na orkiestrę dętą (1949)
Capriccio na orkiestrę smyczkową (1949)
Koncert na skrzypce i małą orkiestrę (1950)
Fantazja na harfę i małą orkiestrę (1953)
Sinfonietta concertante na klarnet, saksofon i małą orkiestrę (1954–1955)
Uwertura koncertowa (1955)
Rondo festoso (1956)
Koncert na klarnet i orkiestrę (1957)
Muzyka symfoniczna (1957)
Spes patriae na małą orkiestę (1962)
Espressioni cordiali na smyczki (1963)
Canti e giouchi na kwartet smyczkowy i smyczki (1964)
Concertino na obój i małą orkiestrę (1968)
Per sonare ed ascoltare na flet i orkiestrę (1971)
Nokturn (1977)
Cantus amoris na smyczki (1979)
Adagio na orkiestrę smyczkową i głos mówiony (1997)

Utwory kameralne

Sonata na wiolonczelę solo (1937–1938)
Nokturn na flet, obój i klarnet (1941)
Kwintet na flet, obój, klarnet, klarnet basowy i fagot (1941–1942)
Sonata da camera na flet i fortepian (1943)
Aria na trąbkę i fortepian (1944)
3 utwory na 2 rogi (1945)
Ronde champêtre na flet i klawesyn (1945)
Sonata na skrzypce solo (1945)
Partita na skrzypce i fortepian (1950)
Pour le tombeau d’Orphée na harfę (1950)
Trio serio na altówkę, wiolonczelę i fortepian (1950–1951)
Sonata da camera na flet i harfę (1951)
Mała suita na 12 harf (1951)
Kwartet smyczkowy (1951–1952)
Mała suita na obój, trąbkę, klarnet lub saksofon i fortepian (1952)
Divertimento na klarnet, fagot, róg, skrzypce, altówkę i kontrabas (1952)
4 invenzioni na 4 rogi (1963)
Partita na 2 skrzypiec (1966)
Concertino na obój, skrzypce, altówkę i wiolonczelę (1967)
Allegro vivace na 2 harfy (1969)
Caprices roumains na obój i fortepian (1975)
Adagio na fortepian na 4 ręce i perkusję (1975)
Romeo’s Lament na róg (1975)
Canzone na 2 klarnety, rożek basetowy i klarnet basowy (1978)
Capriccio na 4 saksofony (1985–1986)
Sonata na obój, róg i klawesyn (1986)
Preludio e Fughetta na 3 trąbki (1986)
Kwartet na 2 skrzypiec, altówkę i wiolonczelę (1991–1992)
Kwintet na harfę, flet, skrzypce, altówkę i wiolonczelę (1995)

Utwory wokalno-instrumentalne

Hymnus na sopran i orkiestrę (1965)
Santa Espina na mezzosopran i orkiestrę (1985–1986)

Przypisy

↑ ^a ^b ^c ^d ^e ^f ^g ^h Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 3. Część biograficzna efg. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1987, s. 119. ISBN 83-224-0344-5.
↑ ^a ^b ^c ^d ^e ^f ^g ^h ⁱ ^j ^k ^l ^m ⁿ Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 2 Conf–Gysi. New York: Schirmer Books, 2001, s. 1138. ISBN 0-02-865527-3.

Linki zewnętrzne

Marius Flothuis – twórczość tego autora dostępna w bibliotece cyfrowej International Music Score Library Project

[encmuz-1] ↑ ^a ^b ^c ^d ^e ^f ^g ^h Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 3. Część biograficzna efg. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1987, s. 119. ISBN 83-224-0344-5.

[baker-2] ↑ ^a ^b ^c ^d ^e ^f ^g ^h ⁱ ^j ^k ^l ^m ⁿ Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 2 Conf–Gysi. New York: Schirmer Books, 2001, s. 1138. ISBN 0-02-865527-3.

[1]

[2]