Mark Breland
 Mark Breland i Sierik Konakbajew | ||||||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia |
11 maja 1963 | |||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Obywatelstwo | ||||||||||||||||
| Wzrost |
190 cm | |||||||||||||||
| Kategoria wagowa |
półśrednia | |||||||||||||||
| Bilans walk zawodowych | ||||||||||||||||
| Liczba walk |
39 | |||||||||||||||
| Zwycięstwa |
35 | |||||||||||||||
| Przez nokauty |
25 | |||||||||||||||
| Porażki |
3 | |||||||||||||||
| Remisy |
1 | |||||||||||||||
| Dorobek medalowy | ||||||||||||||||
| ||||||||||||||||
Mark Anthony Breland (ur. 11 maja 1963 w Brooklynie) – amerykański bokser wagi półśredniej, mistrz olimpijski z Los Angeles (1984), mistrz świata z Monachium (1982), zawodowy mistrz świata organizacji WBA (1987, 1989–1990).
Dwukrotny mistrz Stanów Zjednoczonych w wadze półśredniej. W 1982 zdobył złoty medal, pokonując w finałowej walce Louisa Howarda[1]. Rok później wywalczył tytuł po zwycięstwie w decydującym pojedynku z Jamesem Mitchellem[2].
W pierwszej połowie maja 1982 roku uczestniczył w mistrzostwach świata w Monachium. Najpierw pokonał Szweda Vesę Koskela, następnie Rumuna Mihaiego Ciobotaru i Węgra Jeno Danyiego. W półfinale zwyciężył reprezentanta RFN Manfreda Zielonkę, zaś w walce finałowej wygrał z Sierikiem Konakbajewem, zostając mistrzem świata[3].
W 1984 roku wystąpił w igrzyskach olimpijskich w Los Angeles. Zwyciężył najpierw Kanadyjczyka Waynea Gordona, następnie Carlosa Reyesa, Rudela Obreję i Genaro Léona. W półfinale pokonał Luciano Bruno, zaś w decydującej o złotym medalu walce wygrał z Koreańczykiem An Young-su, zostając mistrzem olimpijskim[4].
W latach 1984–1997 stoczył 39 walk na zawodowym ringu. Wygrał 35 z nich, w tym 25 przez nokaut. 6 lutego 1987 roku pokonał przez TKO Harolda Volbrechta, zostając mistrzem świata organizacji WBA w wadze półśredniej. Tytuł utracił 22 sierpnia, w wyniku porażki z Marlonem Starlingiem. Odzyskał go 4 lutego 1989, dzięki zwycięstwu nad Koreańczykiem Seung-Soon Lee. 8 lipca 1990 stracił mistrzowski pas na rzecz Aarona Davisa, z którym przegrał przez KO[5].
Przypisy
- ↑ United States National Championships – Charlotte – April 1982. amateur-boxing.strefa.pl. [dostęp 2012-04-15]. (ang.).
- ↑ United States National Championships – Colorado Springs – November 1983. amateur-boxing.strefa.pl. [dostęp 2012-04-15]. (ang.).
- ↑ 3.World Championships – Munich, FRG – May 4-15 1982. amateur-boxing.strefa.pl. [dostęp 2012-04-15]. (ang.).
- ↑ 23.Olympic Games – Los Angeles, USA – July 28 – August 12 1984. amateur-boxing.strefa.pl. [dostęp 2012-04-15]. (ang.).
- ↑ Mark Breland. boxrec.com. [dostęp 2012-04-15]. (ang.).
Bibliografia
- Mark Breland Biography and Olympic Results. sports-reference.com. [dostęp 2012-04-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-03)]. (ang.).
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.