Mark Selby

Mark Selby
Ilustracja
Mark Selby (2015)
Pseudonim

The Jester from Leicester

Obywatelstwo

Anglia

Data i miejsce urodzenia

19 czerwca 1983
Leicester

Gra zawodowa

od 1999[1]

Najwyższy ranking

1 (6 sezonów)

Bieżący ranking 9 (stan na 2026-05-05)
Najwyższy break

147 (sześciokrotnie) Jiangsu Classic 2009, UK Championship 2013, Champion of Champions 2018, British Open 2022, Mistrzostwa świata w snookerze 2023, Championship League Snooker 2025[2]

Breaki 100+ pkt.

961

Zwycięstwa w turniejach
Rankingowe

25

Nierankingowe

8

Mistrz świata

2014, 2016, 2017, 2021

Masters

2008, 2010, 2013

UK Championship

2012, 2016, 2025

China Open

2015, 2017, 2018

German Masters

2015

International Championship

2016, 2017

Shanghai Masters

2011

Welsh Open

2008, 2025

Wuxi Classic

2011

Multimedia w Wikimedia Commons

Mark Selby MBE (ur. 19 czerwca 1983 w Leicesterze[1]) – angielski snookerzysta, czterokrotny mistrz świata w snookerze z 2014, 2016, 2017 i 2021 roku[3]. Jest jedynym zawodnikiem w historii, który uzyskał maksymalnego breaka w finale Mistrzostw Świata. Plasuje się na 5. miejscu pod względem zdobytych breaków stupunktowych w profesjonalnych turniejach, w maju 2026 miał ich łącznie 961[4]. 1 czerwca 2022 r. Selby otrzymał nagrodę MBE (Order Imperium Brytyjskiego) za zasługi dla snookera i działalność charytatywną w ramach platynowych odznaczeń królowej[5].

Kariera

Selby został zawodowym snookerzystą w 1999 roku[1]. W Snookerowych Mistrzostwach świata 2007, rozgrywanych w Sheffield, dotarł do finału pokonując Stephena Lee, Petera Ebdona, Allistera Cartera oraz w półfinale wygrał z Shaunem Murphym 17–16. W finale uległ Johnowi Higginsowi 13–18.

Do czasu finału w mistrzostwach, największym osiągnięciem Selby’ego było 2. miejsce w turnieju Scottish Open w 2003 roku.

W czerwcu 2007 roku otrzymał okazję prowizorycznego rewanżu za porażkę w mistrzostwach świata z Johnem Higginsem. W nierankingowym, zaproszeniowym turnieju Warsaw Snooker Tour pokonał Szkota w finale 5–3.

20 stycznia 2008 roku wygrał turniej SAGA Insurance Masters, który odbył się w Londynie, gdzie pokonał Stephena Lee 10–3. W finale wyrównał także najwyższy break turnieju – 141, tym samym poprawiając swój ówczesny życiowy wynik.

17 lutego 2008 roku Mark Selby wygrał turniej Welsh Open rozgrywany w Newport pokonując wynikiem 9–8 Ronniego O’Sullivana.

Podczas turnieju Jiangsu Classic w 2009 roku, Selby wbił pierwszego turniejowego breaka maksymalnego w swojej zawodowej karierze.

17 stycznia 2010 roku Selby ponownie zwyciężył w Masters, pokonując obrońcę tytułu Ronniego O’Sullivana 10–9. Selby ustanowił rekord wygrywając 11 z 12 rozegranych spotkań (z czego 7 w decydującej, ostatniej partii), zostając tym samym najskuteczniejszym graczem tego turnieju.

W sezonie 2011/2012 Selby wygrał 3 turnieje: Shanghai Masters, jeden turniej z cyklu Players Tour Championship – turniej 4. oraz nierankingowy Wuxi Classic. Ponadto: raz w finale (Welsh Open, porażka z Ding Junghui’em), dwukrotnie w półfinale (World Open i PTC 8), pięciokrotnie w ćwierćfinale (Masters, Australian Open, Brazil Masters, German Masters i finałowy turniej PTC)

Jako profesjonalny snookerzysta do końca sezonu 2011/2012 Selby zarobił 1 536 390 GBP, 48 600 euro, 11 000 USD i 15 000 AUD.

Przez kontuzję szyi, której Selby doznał pod koniec sezonu 2011/2012, kolejny sezon zaczął się dla Selby’ego niekorzystnie. Mimo to udało mu się obronić tytuł zwycięzcy turnieju Paul Hunter Classic z poprzedniego sezonu. Pozycja Selby’ego w rankingu światowym wydawała się niezagrożona, jednak po braku większych sukcesów w kolejnych turniejach oraz fenomenalnej formie Judda Trumpa, numeru 2 w rankingu, Selby stracił 1. miejsce w światowym zestawieniu na rzecz 23-letniego londyńczyka, zwycięzcy turniejów International Championship oraz Bulgarian Open z cyklu European PTC4. Nowy numer 1 nie cieszył się jednak długo swoim osiągnięciem. 5 tygodni później Trump sensacyjnie przegrał już w pierwszej rundzie najważniejszego po World Championship turnieju, UK Championship, z Markiem Joyce’em, zawodnikiem z drugiej pięćdziesiątki rankingu. Po przedwczesnym wypadnięciu Trumpa z turnieju, Selby’emu już samo dojście do finału gwarantowało powrót na 1. miejsce rankingu. Po serii niesamowitych powrotów ze stanu 0–3 w meczu z Ryanem Dayem oraz 0–4 z Neilem Robertsonem, Selby nie tylko dotarł do finału, gładko zwyciężając z rewelacją sezonu Markiem Davisem, ale także wygrał całe mistrzostwa, w finale pokonując swojego przyjaciela Shauna Murphy’ego 10–6. Jest to do tej pory najważniejsze trofeum w karierze zawodowej Anglika.

Selby z trofeum Paul Hunter Classic 2012

W styczniu 2013 roku po raz trzeci w karierze wygrał on turniej Masters, w finale pokonując 10–6 obrońcę tytułu z 2012 roku Neila Robertsona. Tym samym Anglik zwyciężył w drugim po UK Championship turnieju BBC zaliczanym do wielkiej trójki w jednym sezonie (trzecim jest World Championship), czym powtórzył osiągnięcie Marka Williamsa z sezonu 2002/2003. Za zwycięstwa w obu tych turniejach Selby zarobił 300 000 GBP. Za te osiągnięcia został wybrany przez World Snooker graczem sezonu 2012/2013. Tradycyjnie, słabo spisał się w Mistrzostwach Świata, gdzie przegrał w 2. rundzie, przegrywając 10–13 z Barrym Hawkinsem. W pierwszej rundzie okazał się on lepszy od Matthew Selta, pokonując go 10–4.

Na początku sezonu 2013/2014 zaliczył dwa finały w pierwszym turnieju cyklu Asian Tour oraz drugim turnieju European Tour. W pierwszym przypadku uległ w finale Joe Perry’emu 1–4, a w drugim, w decydującej partii, przegrał z Markiem Williamsem.

Selby doszedł również do półfinału Australian Open. W meczu o finał 6–3 pokonał go Neil Robertson. Wcześniej Anglik pokonał kolejno Iana Burnsa, Zhanga Andę oraz Marka Davisa. Kolejny półfinał przyszedł wraz z czwartym turniejem z cyklu European Tour, w którym przegrał z Ronniem O’Sullivanem. W ET-7 rozgrywanym w Antwerpii, Selby pokonał w finale Ronniego O’Sullivana, powracając ze stanu 1–3.

Podczas grudniowego turnieju UK Championship Selby wbił swojego drugiego breaka maksymalnego w półfinałowym spotkaniu z Ricky Waldenem. Był to setny oficjalny break maksymalny w historii snookera.

W Snookerowych Mistrzostwach Świata 2014 wygrał finał, w którym Selby zmierzył się z obrońcą tytułu Ronniem O’Sullivanem. Mecz na początku przebiegał niekorzystnie dla Selby’ego. Po pierwszej sesji przegrywał on 3–5, po drugiej sesji przegrywał 5–10, po trzeciej wygrywał 13–12, by w czwartej sesji zwyciężyć 18–14[6][7]. Ostatni frame zakończył się dla Selby’ego wbiciem czarnej i wygraniem frame’a 62–56. Selby wygrał rekordowe 300 000 GBP, dzięki czemu zapewnił sobie pozycję 1. w Snooker Prize Money Ranking 2013/2014[8].

Dnia 27 września 2020 r. w finale European Masters 2020 (jesień) pokonał 9-8 Martina Goulda[9]. 13 grudnia 2020 zwyciężył w Scottish Open, a jego finałowym rywalem był Ronnie O’Sullivan (Selby wygrał 9-3)[10].

Występy w turniejach w całej karierze[11]

Turnieje rankingowe

Turnieje 1999
/00 		2000
/01 		2001
/02 		2002
/03 		2003
/04 		2004
/05 		2005
/06 		2006
/07 		2007
/08 		2008
/09 		2009
/10 		2010
/11 		2011
/12 		2012
/13 		2013
/14 		2014
/15 		2015
/16 		2016
/17 		2017
/18 		2018
/19 		2019
/20 		2020
/21 		2021
/22 		2022
/23 		2023
/24 		2024
/25 		2025
/26
Ranking[12][i] [ii] 122 95 53 29 36 39 28 11 4 7 9 3 1 1 1 1 1 1 1 6 4 2 3 5 6 7
Turnieje rankingowe
Riga Masters(inne języki)[iii] Nie rozegrano Minor-Rank. 1R WD A 3R Nie rozegrano
China Championship Nie rozegrano NR 2R W SF Nie rozegrano
Championship League Snooker Nie rozegrano Nie-rank. RR A RR A A A
Saudi Arabia Snooker Masters Nie rozegrano 5R 6R
Wuhan Open Nie rozegrano 1R LQ 3R
European Masters[iv] Nie roz. LQ LQ LQ LQ LQ LQ NR Nie rozegrano SF QF 3R 2R W 1R LQ SF Nie roz.
English Open Nie rozegrano 2R 3R 2R W SF 3R W 1R QF SF
British Open 1R LQ LQ LQ 1R 1R Nie rozegrano 2R QF F W SF
Xi’an Grand Prix(inne języki) Nie rozegrano 3R 1R
Northern Ireland Open Nie rozegrano A A SF QF 2R 3R QF A 1R 2R
International Championship Nie rozegrano 2R QF LQ SF W W QF SF Nie roz. 3R 3R QF
UK Championship 1R LQ LQ 2R 1R 2R LQ 2R SF 1R QF 2R 2R W F 2R SF W 2R 1R 4R QF 2R 1R QF 1R W
Shoot Out Nie rozegrano Variant Format Event A A A 1R F 3R 1R A SF A
Scottish Open[v] LQ LQ 1R F 1R Nie rozegrano MR Nie roz. A A A W W 1R QF 2R 2R QF
German Masters Nie rozegrano F QF QF 2R W 2R 2R 1R 2R LQ LQ 2R LQ LQ 2R 1R
World Grand Prix Nie rozegrano NR 1R 1R SF QF 1R SF SF 1R QF QF 2R
Players Championship[vi] Nie rozegrano SF QF 1R 1R 2R WD QF 1R 1R QF QF DNQ 1R SF QF QF
Welsh Open LQ LQ 1R 1R 2R LQ 3R 3R W QF QF SF F 1R QF 4R QF 3R 2R 4R QF QF 1R 2R 1R W 1R
Turkish Masters(inne języki) Nie rozegrano WD Nie roz.
China Open LQ LQ SF Nie roz. LQ 1R 2R SF 2R 2R F WD F QF W WD W W LQ Nie rozegrano
WST Pro Series(inne języki) Nie rozegrano RR Nie rozegrano
Indian Open Nie rozegrano 2R A NH A A A Nie rozegrano
Gibraltar Open Nie rozegrano MR 3R A A 3R 3R A Nie roz.
World Open[vii] 1R LQ LQ LQ 1R QF 1R 2R RR 2R 1R LQ SF QF F Nie roz. 2R 1R 3R 3R Nie roz. 3R 1R WD
Tour Championship Nie rozegrano QF SF SF DNQ SF 1R F QF
Mistrzostwa świata LQ LQ LQ LQ LQ 1R 2R F 1R QF SF QF 1R 2R W 2R W W 1R 2R SF W 2R F 1R 1R 2R
Turnieje nierankingowe
Paul Hunter Classic[viii] Nie rozegrano Pro-am Event Minor-Rank. Rank. A Nie rozegrano
Shanghai Masters Nie rozegrano Rank. QF 1R Nie roz. SF SF SF
Hong Kong Masters Nie rozegrano QF Nie roz. QF Nie roz.
Champion of Champions Nie rozegrano SF QF 1R QF QF 1R QF SF QF SF 1R QF W
Riyadh Season Snooker Championship(inne języki) Nie rozegrano QF A
The Masters LQ LQ LQ LQ LQ A LQ LQ W F W 1R QF W F 1R QF QF 1R QF 1R 1R QF 1R QF QF 1R
Championship League Snooker Nie rozegrano F F RR 2R RR RR RR A 2R RR SF 2R WD RR WD WD W W W
Inne odmiany snookera
Mistrzostwa świata na sześciu czerwonych[ix] Nie rozegrano 1R A W NH QF SF WD QF 1R A 1R 1R Nie roz. A Nie roz.
Byłe turnieje rankingowe
Malta Grand Prix LQ NR Nie rozegrano
Thailand Masters LQ LQ LQ NR Nie roz. NR Nie rozegrano
Irish Masters Nie-rank. 1R 1R 1R NH NR Nie rozegrano
Northern Ireland Trophy Nie rozegrano NR 3R 2R 3R Nie rozegrano
Wuxi Classic[x] Nie rozegrano Nie-rank. QF LQ 2R Nie roz.
Australian Goldfields Open Nie rozegrano QF 1R SF A 2R Nie roz.
Shanghai Masters Nie rozegrano SF SF 1R SF W 1R QF SF WD F 3R Nie-rank.
Paul Hunter Classic Nie rozegrano Pro-am Event Minor-Rank. W 4R A Nie-rank.
Byłe turnieje nie-rankingowe
European Open[iv] Nie roz. Rank. RR Nie rozegrano Rank.
Wuxi Classic[x] Nie rozegrano F RR 1R W Rank. Nie roz.
Brazil Masters(inne języki) Nie rozegrano QF Nie rozegrano
Premier League A A A A A A A A A F A RR VF RR Nie rozegrano
World Grand Prix Nie rozegrano 2R Rank.
Shoot Out Nie rozegrano 3R 2R 2R 1R 1R A Rank.
China Championship Nie rozegrano QF Rank.
Romanian Masters Nie rozegrano 1R Nie rozegrano
  1. ↑ Od sezonu 2010/11 ranking na początku sezonu
  2. ↑ Nowi zawodnicy w Main Tourze nie mają przypisanego rankingu.
  3. ↑ Turniej nosił nazwę Riga Open (2014/2015–2015/2016)
  4. ↑ a b Turniej nosił nazwę Malta Cup (2004/2005–2007/2008)
  5. ↑ Turniej nosił nazwę Players Championship (2003/2004)
  6. ↑ Turniej nosił nazwę Players Tour Championship Grand Finals (2010/2011–2012/2013) oraz Players Championship Grand Final (2013/2014–2015/2016)
  7. ↑ Turniej nosił nazwę Grand Prix (1999/2000–2000/2001 i 2004/2005–2009/2010), the LG Cup (2001/2002–2003/2004) oraz Haikou World Open (2011/2012–2013/2014)
  8. ↑ Turniej nosił nazwę Grand Prix Fürth (2004/2005) i Fürth German Open (2005/2006–2006/2007)
  9. ↑ Turniej nosił nazwę Six-red Snooker International (2008/2009) oraz Six-red World Grand Prix (2009/2010)
  10. ↑ a b Turniej nosił nazwę Jiangsu Classic (2008/2009–2009/2010)

Breaki 100-punktowe

  • najwięcej breaków 100-punktowych w sezonie 2010/11 (53 breaki)
  • najwięcej breaków 100-punktowych w jednym meczu MŚ odbywających się w Crucible Theatre (6 w MŚ 2011)

Statystyka zwycięstw

Pozostałe informacje

  • Selby w 2006 roku został mistrzem świata w poolbillardzie – ósemce.
  • Aktualnie ma na koncie 523[13] podejść stupunktowych, w tym 4 breaki maksymalne[2].
  • Drugi break maksymalny w wykonaniu Selby’ego był jubileuszowym, setnym „maksem” wbitym w historii snookera[2]. Dokonał tego podczas półfinałowego spotkania UK Championship 2013, w którym mierzył się z Ricky Waldenem. Selby ponadto za „maksa” zgarnął aż 59 000 GBP.
  • W trakcie swojej kariery wygrał on łącznie 2 828 633 GBP. Najwięcej, bo aż 698 961 GBP w sezonie 2013/14.

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ a b c Mark Selby – Riley England. riley-snooker-international.com. [dostęp 2017-05-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-10)]. (ang.).
  2. ↑ a b c Official 147s, worldsnooker(ang.)
  3. ↑ Michael Emons: World Championship final – Mark Selby beats John Higgins at the Crucible – BBC Sport. bbc.com, 2017-05-01. [dostęp 2017-05-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-05-01)]. (ang.).
  4. ↑ 100+ Centuries, snookerinfo(ang.)
  5. ↑ Jennifer Harby: Queen’s Jubilee birthday honours: Snooker’s Mark Selby becomes MBE. 2022-06-01. s. BBC News. [dostęp 2022-06-26]. (ang.).
  6. ↑ Ben Dirs: World Snooker Championship 2014: Mark Selby wins style battle. bbc.com, 2014-05-06. [dostęp 2014-05-10]. (ang.).
  7. ↑ Selby yn troi’r byrddau ar O’Sullivan. golwg360.com, 2014-05-06. [dostęp 2014-05-10]. (wal.).
  8. ↑ World snooker limited prize money rankings after the World Championship 2014, Worldsnooker, (ang.)
  9. ↑ Selby edges Gould in thriller, wst.tv, dostęp 27 września 2020 (ang.)
  10. ↑ Niesamowita seria, wyrównał rekord. „Rakieta” pobita! [online], sport.interia.pl [dostęp 2020-12-14] (pol.).
  11. ↑ snooker.org: Mark Selby. [dostęp 2018-01-03].
  12. ↑ Snooker.org: Ranking History. [dostęp 2011-02-06].
  13. ↑ stan na dzień 15 stycznia 2015

Linki zewnętrzne

Bibliografia

Mistrzowie świata w snookerze
Wczesne lata
Okres powojenny
Professional Matchplay
Championship
Challenge matches
Czasy współczesne
The Crucible Theatre

Snokerzyści roku według Snooker Writers Association

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya