Martin Gropius

Martin Gropius

Imię i nazwisko urodzenia	Martin Carl Philipp Gropius
Data i miejsce urodzenia	11 sierpnia 1824 Berlin, Królestwo Prus
Data i miejsce śmierci	13 grudnia 1880 Berlin, Cesarstwo Niemieckie
Zawód, zajęcie	architekt
Multimedia w Wikimedia Commons

Martin Carl Philipp Gropius (ur. 1824, zm. 1880) – niemiecki architekt epoki historyzmu.

Po ukończeniu nauki w berlińskim Instytucie Rzemiosła (1843–1846)^[1], Gropius złożył egzamin na geodetę^[2]. Pobierał lekcje rysunku u Augusta von Kloebera (1846–1848)^[3], studiował na Akademii Budowlanej w Berlinie^[2], pracował dla Johanna Heinricha Stracka^[2] i Adolfa Lohsego^[3].

Po zdaniu egzaminu na architekta (1855), pracował przy budowach i jako asystent Karla Böttichera na Akademii Budowlanej^[2]. Od 1856 działał jako niezależny architekt^[3]. W latach 1862–1863 odbył podróż studyjną do Włoch i Grecji^[3]. W 1866 założył razem z Heino Schmiedenem wspólne biuro Gropius & Schmieden^[1]. W 1866 został profesorem Akademii Rzemiosła^[3], następnie członkiem Akademii Sztuk Pięknych w Berlinie i Wiedniu (1874)^[3] i w 1869 dyrektorem Królewskiej Akademii Sztuki i Rzemiosła (niem. Königliche Kunst- und Gewerbeschule)^[2].

Na studiach poznał historyzm – kierunek propagowany przez Karla Friedricha Schinkla i Karla Böttichera – któremu pozostał wierny. Większość projektów Gropiusa powstała w Berlinie^[2].

Wnukiem brata Martina Gropiusa był Walter Gropius, jeden z najbardziej znanych architektów XX w.

• 1864 – szpital psychiatryczny w Neustadt-Eberswalde^[1]
• 1868–1874 – szpital w berlińskiej dzielnicy Friedrichshain^[1]
• szpital w Wiesbaden
• 1873–1876 – gmach uniwersytetu w Kilonii
• 1875–1877 – szpital wojskowy w berlińskiej dzielnicy Tempelhof^[1]
• 1877–1881 – Muzeum Rzemiosła Artystycznego w Berlinie – w stylu neorenesansu wzorowanym na włoskich pałacach, obecnie znane jako Martin-Gropius-Bau i używane jako obiekt wystawowy^[2][4]
• 1882–1884 – sala koncertowa w Lipsku – po śmierci Gropiusa zrealizowana przez Heino Schmiedena

Ponadto według planów Gropiusa zrealizowano wiele domów mieszkalnych i willi w Berlinie i okolicach^[1], m.in.:

• 1858 – willa Heesego przy Lützowufer^[3]
• 1863–1866 – willa Bleichrödera przy Am Knie w Charlottenburgu^[3]
• 1865 – dom Mendelssohna przy Französische Strasse^[3]
• 1865 – dom Lessinga przy Dorotheenstrasse 15^[3]
• 1866 – wille przy Victoriastrasse^[3]

• Projekt wystroju wnętrz Établissement – Strzelnicy w Bydgoszczy (1866)^[5].
• Budynek Dyrekcji Kolei w Bydgoszczy (1880)^[6]
• Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Starych Dzieduszycach (wybudowany w 1869 roku).