Marwar

Marwar – region w południowo-zachodniej części indyjskiego stanu Radżastan, rozciągający się wokół miasta Dźodhpur.

Źródłosłów

Nazwa regionu wywodzi się od sanskryckiego słowa Maruwat (kraina śmierci), czyli od lokalnej nazwy pustyni Thar: Maruwara (Marusthali), z którą graniczy [1].

Lokalizacja

Marwar leży na piaszczystej, półpustynnej równinie :

  • na południe od pasma gór ostańcowych Arawali, które zatrzymują znaczną część opadów monsunowych w porze deszczowej. W pozostałej części roku opady są znikome, 10–40 cm. Temperatury latem mogą dochodzić do 50 °C, zimą bywają zaś ujemne.
  • na północ od rzeki Luni, która wypływa ze świętego jeziora Pushkar w pobliżu miasta Adźmer i zanika na bagiennych terenach Rann of Kutch w stanie Gujarat.
Fort Mehrangarh w Dźodhpurze

Historia

Radźpucki klan Gurdźara-Pratihara założył w VI w. królestwo Marwaru ze stolicą w Mandore, kilka kilometrów od obecnego Dżodhpuru.

W XIII w. klan Rathore ustanowił królestwo Dźodhpur. Po złupieniu Kannauju przez Muhammada Ghoriego w roku 1194 i przejęciu go w XIII w. przez Sułtanat Delhijski Rathorowie wycofali się na zachód. W XVI w. królestwo zostało zdobyte przez mogolskiego cesarza Akbara, stając się państwem wasalnym.

W roku 1949 maharadża Hanwant Singh przyłączył się wraz z innymi księstwami radźpuckimi do nowo powstałej republiki Indii.

Ludność

Głównie Marwarczycy należący do różnych kast, posługujący się językami: marwari, innymi językami i dialektami radżastańskimi i językiem hindi (język administracji i szkolnictwa).

Kultura

Ogier rasy marwarskiej

W Dżodhpurze pod rządami klanu Rathore powstała tzw. marwarska szkoła malarstwa, będąca połączeniem wpływów malarstwa mogolskiego i tradycji lokalnych.

W regionie Shekhawati wyhodowano, początkowo na użytek miejscowych oddziałów kawalerii, osobną rasę koni, tzw. koni marwarskich, cieszących się do dzisiaj wielkim popytem w Europie i USA.

Obchody święta regionu Marwar odbywają się corocznie w Dźodhpurze w listopadzie (szarad purnima). Miejscami oficjalnych uroczystości są Mehernagar i Umaid Bhawan[2].

Zobacz też

Przypisy

  1. Louis Frédéric: Słownik cywilizacji indyjskiej. Przemysław Piekarski (red. nauk.). Wyd. 1. T. 2. Katowice: Wydawnictwo "Książnica", 1998, s. 46. ISBN 83-7132-370-0.
  2. Fairs & Festivals, s.8, New tourist Rajasthan road Atlas , Tourist Publication, Delhi 2007,

Literatura

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya