Maryja Alijewa

Maryja Alijewa

Марыя Аліева

Pełne imię i nazwisko	Maryja Ryhorauna Alijewa
Data i miejsce urodzenia	1 stycznia 1953 Ostrów
Data śmierci	24 listopada 2020
Zastępczyni przewodniczącego Białoruskiego Kongresu Demokratycznych Związków Zawodowych
Okres	od maja 1999 do ?
Przewodnicząca Białoruskiej Organizacji Kobiet Pracujących
Okres	od maja 1999 do ?
Multimedia w Wikimedia Commons

Maryja Ryhorauna Alijewa (biał. Марыя Рыгораўна Аліева, ros. Мария Григорьевна Алиева, Marija Grigorjewna Alijewa; ur. 1 stycznia 1953 w Ostrowie w rejonie lachowickim) – białoruska związkowiec i polityk, od 1999 roku przewodnicząca Białoruskiej Organizacji Kobiet Pracujących i zastępczyni przewodniczącego Białoruskiego Kongresu Demokratycznych Związków Zawodowych.

Urodziła się 1 stycznia 1953 roku we wsi Ostrów, w rejonie lachowickim obwodu baranowickiego Białoruskiej SRR, ZSRR. Ukończyła szkołę średnią. W latach 1970–1971 pracowała jako kontrolerka w Mińskiej Fabryce Silników. W latach 1971–1993^[1] (według innego źródła – 1971–1973^[2]) była cewkarką w Mińskiej Fabryce Elektrotechnicznej. W latach 1994–1995^[1] (według innego źródła – 1993–1995^[2]) pełniła funkcję zastępczyni prezesa Białoruskiego Kongresu Demokratycznych Związków Zawodowych (BKDZZ). W latach 1995–1999^[1] (według innego źródła – 1993–1997^[2]) pracowała jako kierowniczka działu administracyjnego, a następnie przewodnicząca Wolnego Związku Zawodowego Białoruskiego. Od maja 1999 roku była przewodniczącą Białoruskiej Organizacji Kobiet Pracujących^[1] – organizacji, która została założona w 1996 roku z jej inicjatywy^[2] – oraz zastępczynią prezesa BKDZZ. Należała do partii socjaldemokratycznej^[1].

Maryja Alijewa jest rozwiedziona, ma córkę. Jest prawosławna^[3].

Zdaniem autorów opracowania „Profsojuznoje dwiżenije Biełarusi w 1990–2004 gg.” (pol. Ruch związkowy Białorusi w latach 1990–2004), Maryja Alijewa jest dość aktywną uczestniczką ruchu demokratycznego i związkowego, ale najprawdopodobniej nie zdołałaby samodzielnie, pracując poza zespołem, pełnić roli organizatorki i liderki szerokiego ruchu związkowego będącego w opozycji do oficjalnych związków zawodowych. Alijewa posiada doświadczenie w uczestnictwie w ruchu robotniczym i ruchu kobiet pracujących. Cieszy się w tych środowiskach dość ugruntowanym autorytetem^[2].

• Centrum Naukowo-Analityczne „Białoruska Perspektywa”: Kto jest kim w Białorusi. Białystok: Podlaski Instytut Wydawniczy, 2000, s. 313, seria: Biblioteka Centrum Edukacji Obywatelskiej Polska – Białoruś. ISBN 83-913780-0-4.
• В. Ф. Голубев, И. Ф. Китурко, А. Ю. Хадыко, В. К. Зимницкая, В. А. Ивашкевич: Профсоюзное двиижение Беларуси в 1990-2004 гг.. Mińsk: 2004. [dostęp 2019-07-13]. (ros.).