Masashi Abe

Masashi Abe

阿部雅司

Data i miejsce urodzenia	13 sierpnia 1965 Obira
Klub	Tokyo Biso
Wzrost	175 cm
Debiut w PŚ	2.03 1985, Lahti (29. miejsce – Gundersen)
Pierwsze punkty w PŚ	27.02 1987, Lahti (7. miejsce – Gundersen)
Pierwsze podium w PŚ	12.03 1991, Sankt Moritz (2. miejsce – Gundersen)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Japonia Igrzyska olimpijskie złoto Lillehammer 1994 kombinacja norweska (sztafeta) Mistrzostwa świata złoto Falun 1993 sztafeta złoto Thunder Bay 1995 sztafeta brąz Val di Fiemme 1991 sztafeta

Masashi Abe (jap. 阿部雅司 Abe Masashi) (ur. 13 sierpnia 1965 w Obirze^[1]) – japoński narciarz klasyczny specjalizujący się w kombinacji norweskiej, złoty medalista olimpijski i trzykrotny medalista mistrzostw świata.

W Pucharze Świata Masashi Abe zadebiutował 2 marca 1985 roku w Lahti, gdzie zajął 29. miejsce w zawodach metodą Gundersena. W sezonie 1984/1985 wystąpił jeszcze jeden raz, ale także nie zdobył punktów (w sezonach 1993/1994-2001/2002 obowiązywała inna punktacja Pucharu Świata) i nie został uwzględniony w klasyfikacji generalnej. Pierwsze pucharowe punkty zdobył blisko dwa lata po swoim debiucie - 27 lutego 1987 roku, kiedy w Lahti był siódmy w Gundersenie. W sezonie 1986/1987 punktował jeszcze raz - 6 marca w Falun był szósty. Wyniki te pozwoliły mu zająć 20. miejsce w klasyfikacji generalnej. W 1987 roku wystąpił na mistrzostwach świata w Oberstdorfie, gdzie wraz z kolegami z reprezentacji zajął dziewiąte miejsce w sztafecie.

Abe był członkiem reprezentacji Japonii na igrzyskach olimpijskich w Calgary w 1988 roku, ale nie osiągnął tam sukcesów. Indywidualny występ zakończył na 31. miejscu, a drużynowo Japończycy zajęli dziewiąte miejsce, tracąc do zwycięzców ponad osiem minut. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w Lahti Japończyk już nie wystąpił. Słabo spisywał się także w rywalizacji pucharowej, poprawiając się dopiero w sezonie 1989/1990.

Przełom w karierze Masashiego nastąpił w sezonie 1990/1991. Czterokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce zawodów pucharowych, przy czym 12 marca 1991 roku w Sankt Moritz po raz pierwszy stanął na podium, zajmując drugie miejsce w Gundersenie. Został tym samym pierwszym reprezentantem Japonii, który stanął na podium zawodów Pucharu Świata. W klasyfikacji generalnej uplasował się na siódmej pozycji, co było najlepszym wynikiem wśród japońskich kombinatorów. Podczas mistrzostw świata w Val di Fiemme w 1991 roku zdobył swój pierwszy medal. W zawodach drużynowych Japończycy w składzie Reiichi Mikata, Masashi Abe i Kazuoki Kodama zdobyli brązowy medal. Po skokach zajmowali drugie miejsce, jednak na trasie biegu zostali wyprzedzeni przez Francuzów i ostatecznie zajęli trzecie miejsce za Austriakami i Francuzami. W konkursie indywidualnym spadł z trzeciego miejsca po skokach na jedenaste na mecie biegu.

Sezon 1991/1992 był jednym z najsłabszych w jego karierze. Na igrzyskach olimpijskich w Albertville, rozgrywanych w lutym 1992 roku wystąpił tylko w zawodach indywidualnych. Po skokach plasował się na 24. miejscu i przed biegiem tracił do lidera Klausa Ofnera z Austrii ponad trzy minuty. Na metę biegu przybiegł jednak jako trzydziesty, ze stratą ponad sześciu i pół minuty. W rywalizacji pucharowej punktował tylko raz – 21 grudnia 1991 roku w Courchevel był dziewiąty. W klasyfikacji generalnej zajął 28. miejsce.

Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 1992/1993. W zawodach Pucharu Świata siedmiokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce, trzykrotnie stając na podium: 19 grudnia 1992 roku w Sankt Moritz był trzeci, 8 stycznia w Schonach był drugi, a 5 marca 1993 roku w Lahti ponownie zajął trzecie miejsce. W klasyfikacji generalnej był czwarty, tracąc do trzeciego zawodnika, swego rodaka Takanoriego Kōno 18 punktów. W lutym 1993 roku wystąpił na mistrzostwach świata w Falun, gdzie zdobył złoty medal w sztafecie. Japończycy w składzie: Takanori Kōno, Masashi Abe i Kenji Ogiwara zapewnili sobie zwycięstwo już na skoczni. Na mecie wyprzedzili Norwegów o ponad trzy i pół minuty, a trzecich Niemców o ponad osiem minut. Indywidualnie Masashi był drugi w konkursie skoków, ale w biegu spadł na piątą pozycję.

W zawodach pucharowych Abe startował do zakończenia sezonu 1994/1995, ale na podium już nie stanął. Najbliżej tego był 9 lutego 1995 roku, kiedy był czwarty podczas zawodów w Oslo. W tym czasie wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Lillehammer w 1994 roku, gdzie zmagania indywidualne ukończył na dziesiątym miejscu. W zawodach drużynowych walka o złoto zakończyła się już na skoczni - Ogiwara, Abe i Kōno wyprzedzili Norwegów o ponad 60 punktów, co dało im przewagę ponad pięciu minut przed biegiem. Na trasie biegu Norwegowie odrobili zaledwie 18 sekund i tym samym Japończycy obronili tytuł zdobyty w Albertville dwa lata wcześniej. Trzecie miejsce przypadło Szwajcarom. Startował także rok później, podczas mistrzostw świata w Thunder Bay, gdzie w sztafecie ponownie wywalczył złoty medal. Tym razem obok niego w drużynie japońskiej wystąpili: Tsugiharu Ogiwara, Kenji Ogiwara i Takanori Kōno. Po raz kolejny reprezentanci Japonii byli najlepsi w skokach, co dało im dużą przewagę przed biegiem. Na mecie wyprzedzili Norwegów o blisko dwie minuty, a trzecich Szwajcarów o ponad pięć. Konkurs indywidualny zakończył na ósmej pozycji. Ostatni oficjalny występ zanotował 25 marca 1995 roku w Sapporo, gdzie zajął 16. miejsce w Gundersenie. W 1995 roku zakończył karierę.

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurencja	Wynik zwycięzcy	Strata	Zwycięzca
9.	24 lutego	1988	Calgary	Sztafeta K-90/3 × 10 km[2]	1:20:46,0	+8:40,3	RFN
31.	28 lutego	1988	Calgary	Gundersen K-90/15 km	38:16,8	+5:03,6	Hippolyt Kempf
30.	12 lutego	1992	Albertville	Gundersen K-90/15 km	44:28,1	+6:40,4	Fabrice Guy
10.	19 lutego	1994	Lillehammer	Gundersen K-90/15 km	39:07,9	+4:13,8	Fred Børre Lundberg
1.	24 lutego	1994	Lillehammer	Sztafeta K-90/3 × 10 km[3]	1:22:51,8	-	-

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurencja	Wynik zwycięzcy	Strata	Zwycięzca
9.	14 lutego	1987	Oberstdorf	Sztafeta K-90/3 × 10 km[4]	1261,94	-113,48	RFN
11.	7 lutego	1991	Val di Fiemme	Gundersen K-90/15 km	41:00,6	+2:58,9	Fred Børre Lundberg
3.	8 lutego	1991	Val di Fiemme	Sztafeta K-90/3 × 10 km[5]	1:21:22,5	+1.51,9	Austria
6.	18 lutego	1993	Falun	Gundersen K-90/15 km	46:47,5	+3:14,6	Kenji Ogiwara
1.	19 lutego	1993	Falun	Sztafeta K-90/3 × 10 km[6]	1:19:25,7	-	-
8.	22 lutego	1995	Thunder Bay	Gundersen K-90/15 km	41:16,9	+1:52,0	Fred Børre Lundberg
1.	10 marca	1995	Thunder Bay	Sztafeta K-90/4 × 5 km[7]	56:20,2	-	-

• sezon 1986/1987: 20.
• sezon 1987/1988: 28.
• sezon 1989/1990: 25.
• sezon 1990/1991: 7.
• sezon 1991/1992: 28.
• sezon 1992/1993: 4.
• sezon 1993/1994: 11.
• sezon 1994/1995: 10.

Nr	Data	Miejscowość	Konkurencja	Wynik zwycięzcy	Pozycja	Strata	Zwycięzca
1.	23 marca 1991	Sankt Moritz	Gundersen K90/15 km	?	2.	+6.3 s	Klaus Sulzenbacher
2.	19 grudnia 1992	Sankt Moritz	Gundersen K90/15 km	?	3.	+1:49.0 min	Kenji Ogiwara
3.	8 stycznia 1993	Schonach	Gundersen K90/15 km	?	2.	+1.0 s	Fred Børre Lundberg
4.	5 marca 1993	Lahti	Gundersen K90/15 km	?	3.	+37.1 s	Kenji Ogiwara

• Profil na stronie FIS (niem. • ang. • fr.)
• Profil na sports-reference.com. sports-reference.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-09-19)]. (ang.).