Matthaeus Deisch

Matthaeus Deisch
Ilustracja
M. Deisch z żoną na rysunku (górna rycina) Daniela Chodowieckiego z 1773
Data i miejsce urodzenia

18 lipca 1724
Augsburg

Data i miejsce śmierci

28 stycznia 1789
Gdańsk

Dziedzina sztuki

rytownictwo

Rycina M. Deischa z ok. 1775. Brama św. Jakuba w Gdańsku. Po lewej kościół św. Jakuba, po prawej św. Bartłomieja.

Matthaeus Deisch[1] (ur. 18 lipca 1724 w Augsburgu, zm. 28 stycznia 1789 w Gdańsku[2]) – niemiecki i gdański rytownik.

Kształcił się w sztuce rytownictwa w swoim rodzinnym mieście u Georga Kiliana i Georga Rugendasa, próbując potem wykonywać swój zawód i w Augsburgu i podróżując po środkowej Europie, ale bez sukcesu. W 1749 r. przeniósł się na stałe do Gdańska, gdzie przez pierwsze lata żył w ubóstwie, utrzymując się m.in. z wykonywania na zamówienie portretów, grafik i udzielając lekcji rysunku. W 1763 został obywatelem tego miasta. Od tego roku, aż do starości, pracował w miejscowej komorze podatkowej, pełniąc funkcję pisarza. Niezależnie od pracy urzędniczej, od początku lat 60. intensywnie tworzył w swoim zawodzie wykonując, głównie na podstawie dzieł innych artystów, sztychy. Tematyka była zróżnicowana, najważniejszymi pracami Deischa są cykle: Widoki Gdańska, złożony z 50 rycin, opublikowany w latach 1761-1765 oraz "Przekupnie gdańscy" (znane także jako "Wywoływacze gdańscy"[3]) (40 rycin z lat 1762-1765). Ponadto wykonał herbarz gdański zawierający 41 rycin (1767, rok wcześniej wydał skróconą wersję). Liczną grupę jego prac stanowią portrety, przede wszystkim ówczesnych bogatych lub znanych gdańszczan, choć stworzył też portrety polskich dostojników i zagranicznych władców. Zilustrował książkę dla dzieci scenami biblijnymi, opublikował też ryciny przedstawiające bieżące wydarzenia w życiu Gdańska i Europy. W sumie znanych jest ok. 200 prac Deischa z okresu gdańskiego i 2 z czasów augsburgskich, nie licząc drobnej grafiki użytkowej, którą też wytwarzał w czasie mieszkania w Gdańsku (karty okolicznościowe, wizytówki itp.)[4]. Deisch zajmował się także kształceniem rytowników, jego uczennicą została Kunegunda Czacka[5][6].

Umiejętności artystyczne Deischa ocenia się nisko[7][8]. Był jednak w Gdańsku prekursorem stosowania techniki mezzotinta[9], a Widoki Gdańska mają wielką wartość historyczną, jako że dokumentują dawny wygląd wielu budowli gdańskich i najbliższych okolic[10]. Z kolei wartość historyczna Wywoływaczy gdańskich zawiera się m.in. w zamieszczeniu pod postaciami używanych przez sprzedawców zawołań reklamowych wraz z ich dokładną notacją muzyczną[11].

Za cykl Widoki Gdańska rada miejska przyznała mu nagrodę pieniężną[12].

Po osiedleniu się w Gdańsku poślubił miejscową mieszczankę Agatę Pollet[13].

Przypisy

  1. Biogram artysty na stronie Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie [1]
  2. Gosieniecka 1975, s. 32
  3. Biogram artysty na stronie Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie [2]
  4. Gosieniecka 1975, s. 32, 33
  5. Gosieniecka 1975, s. 33
  6. SZTUKA CZARNA. NAJPIĘKNIEJSZE MEZZOTINTY Z KOLEKCJI CZARTORYSKICH. Wystawa Muz. Nar. w Krakowie [3]
  7. Gosieniecka 1975, s. 32
  8. SZTUKA CZARNA. NAJPIĘKNIEJSZE MEZZOTINTY Z KOLEKCJI CZARTORYSKICH. Wystawa Muz. Nar. w Krakowie [4]
  9. Gosieniecka 1975, s. 33
  10. Wystawa Muzeum Narodowego w Gdańsku „Powrót do domu. Gdańsk w rycinach z kolekcji pastora Johanna Haselaua” [5]
  11. Meakultura. Monika Targowska: Krzyki w wielkim mieście, czyli pejzaż dźwiękowy XVIII-wiecznego Gdańska. [https://meakultura.pl/artykul/krzyki-w-wielkim-miescie-czyli-pejzaz-dzwiekowy-xviii-wiecznego-gdanska-2557/[
  12. Gosieniecka 1975, s. 33
  13. Gosieniecka 1975, s. 32

Bibliografia

  • Gosieniecka A., 1975: Deisch Mateusz. W: Maurin-Białostocka J. i in.: Słownik artystów polskich i obcych w Polsce działających, tom II. Zakład Narodowy im. Ossolińskich. Polska Akademia Nauk, Instytut Sztuki, str. 32-34.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya