Max Golser
| Data i miejsce urodzenia |
4 maja 1940 | ||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |||||||||||||||||||||||||
| Klub |
WSV Vomp | ||||||||||||||||||||||||
| Reprezentacja | |||||||||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
Max Golser (ur. 4 maja 1940 w Vomp, zm. 3 kwietnia 2019 w Schwaz) – austriacki skoczek narciarski, reprezentant kraju, olimpijczyk, trener.
Kariera
Max Golser urodził się Vomp. Miał trzech braci: Hansa, Rudiego i Josefa oraz dwie siostry: Greti i Marthę[1]. Max Golser karierę sportową rozpoczął w WSV Vomp. Na międzynarodowych zawodach zadebiutował 9 grudnia 1956 roku w Innsbrucku, na których zajął 2. miejsce, tuż za Jourezem Helmuthem[2]. Dzięki dzięki dobrym występom w reprezentacji Tyrolu dostał się do reprezentacji Austrii. 6 stycznia 1961 roku zadebiutował w Turnieju Czterech Skoczni podczas konkursu na skoczni Bergisel w Innsbrucku, w którym zajął 49. miejsce, a 8 stycznia 1961 roku na Skoczni im. Paula Ausserleitnera w Bischofshofen zajął 46. miejsce, kończąc tym samym Turniej Czterech Skoczni 1960/1961 na miejscach poniżej 50. Pierwsze najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 1962/1963, kiedy to 6 stycznia 1963 roku na Skoczni im. Paula Ausserleitnera w Bischofshofen zajął 9. miejsce, natomiast 23 marca 1963 roku podczas pierwszego konkursu Tygodnia Lotów Narciarskich na skoczni Velikanka w Planicy, zajął 7. miejsce, zajmując ostatecznie 18. miejsce w klasyfikacji generalnej turnieju.
Wkrótce został jednym czołowych austriackich zawodników. 6 stycznia 1965 roku w ostatnim konkursie Turnieju Czterech Skoczni 1964/1965, na Skoczni im. Paula Ausserleitnera w Bischofshofen zajął 5. miejsce, natomiast 15 lutego 1965 roku wygrał międzynarodowe zawody na skoczni Mühlenkopfschanze w Willingen. Dzięki dobrym wynikom, w 1966 roku został powołany na mistrzostwa świata 1966 w Oslo, na których zajął 21. miejsce na normalnej skoczni oraz 19. miejsce na dużej skoczni, a 19 marca 1966 roku w pierwszym konkursie Memoriału Bronisława Czecha i Heleny Marusarzówny zajął 2. miejsce, tuż za Polakiem Józefem Przybyłą. Sezon 1966/1967 był najlepszym sezonem w karierze Golsera. Najpierw w klasyfikacji generalnej Turnieju Czterech Skoczni zajął 26. miejsce, natomiast 5 marca 1967 roku na skoczni Holmenkollbakken w Oslo zajął 3. miejsce podczas zawodów rozgrywanych w ramach Festiwalu Narciarskiego w Holmenkollen, tuż za Norwegami: Bjørnem Wirkolą i Bentem Tomtumem. W tym samym roku zajął 3. miejsce w konkursie indywidualnym mistrzostw Austrii 1967. W 1968 roku na igrzyskach olimpijskich 1968 w Grenoble zajął 36. miejsce na normalnej skoczni oraz 22. miejsce na dużej skoczni. W 1970 roku na mistrzostwach świata 1970 w czechosłowackich Wysokich Tatrach (konkurs skoków narciarskich był rozgrywany w Szczyrbskim Jeziorze) zajął 45. miejsce na normalnej skoczni oraz 36. miejsce na dużej skoczni. W 1971 roku został wicemistrzem Austrii 1971, przegrywając jedynie z Reinholdem Bachlerem. W 1972 roku na igrzyskach olimpijskich 1972 w Sapporo zajął 36. miejsce na normalnej skoczni oraz 43. miejsce na dużej skoczni. Po mistrzostwach świata w lotach 1972 w Planicy, na których zajął 30. miejsce, zakończył karierę sportową[3].
Indywidualnie
| 1968 |
– | 36. miejsce (K-70), 22. miejsce (K-90) |
| 1972 |
– | 36. miejsce (K-86), 43. miejsce (K-110) |
Starty M. Golsera na igrzyskach olimpijskich
| Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Konkurs | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 36. | 11 lutego | 1968 | Le Claret | K-70 | – | indywid. | 74,0 m | 65,0 m | 186,0 pkt | 36,5 pkt | Jiří Raška | |
| 22. | 18 lutego | 1968 | Dauphiné | K-90 | – | indywid. | 95,0 m | 91,5 m | 190,4 pkt | 40,9 pkt | Władimir Biełousow | |
| 36. | 6 lutego | 1972 | Miyanomori | K-86 | – | indywid. | 73,0 m | 73,5 m | 195,8 pkt | 48,4 pkt | Yukio Kasaya | |
| 43. | 11 lutego | 1972 | Ōkurayama | K-110 | – | indywid. | 86,0 m | 78,0 m | 153,6 pkt | 66,3 pkt | Wojciech Fortuna |
Indywidualnie
| 1966 |
– | 21. miejsce (K-75), 19. miejsce (K-85) |
| 1970 |
– | 45. miejsce (K-70), 36. miejsce (K-90) |
Starty M. Golsera na mistrzostwach świata
| Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Konkurs | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Strata | Zwycięzca | Przypis |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 21. | 19 lutego | 1966 | Midtstubakken | K-75 | – | indywid. | 73,5 m | 72,5 m | 199,7 pkt | 34,9 pkt | Bjørn Wirkola | ex aequo z Kurtem Elimä | |
| 19. | 27 lutego | 1966 | Holmenkollbakken | K-85 | – | indywid. | 79,0 m | 76,5 m | 182,3 pkt | 33,0 pkt | Bjørn Wirkola | ||
| 45. | 14 lutego | 1970 | MS 1970 A | K-70 | – | indywid. | 75,0 m | 72,0 m | 200,3 pkt | 40,3 pkt | Garij Napałkow | ||
| 36. | 21 lutego | 1970 | MS 1970 B | K-90 | – | indywid. | 87,0 m | 93,5 m | 184,0 pkt | 42,0 pkt | Garij Napałkow |
Indywidualnie
| 1972 |
– | 30. miejsce |
Starty M. Golsera na mistrzostwach świata w lotach
| Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Konkurs | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 30. | 24–26 marca | 1972 | Velikanka | K-165 | – | indywid. | 100,0 m | 115,0 m | 306,5 pkt | 121,0 pkt | Walter Steiner |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
| Sezon | Miejsce |
|---|---|
| 1962/1963 | 42. |
| 1963/1964 | 33. |
| 1964/1965 | 30. |
| 1965/1966 | 35. |
| 1966/1967 | 26. |
| 1967/1968 | 47. |
| 1968/1969 | 38. |
| 1969/1970 | 32. |
| 1970/1971 | 31. |
| 1971/1972 | 41. |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
| Sezon | Miejsce |
|---|---|
| 1962 | 36. |
| 1963 | 18. |
| 1964 | 3. |
| 1965 | 27. |
| 1966 | 28. |
| 1967 | 16. |
| 1968 | 6. |
| 1969 | 26. |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
| Sezon | Miejsce |
|---|---|
| 1964 | 27. |
| 1965 | 42. |
| 1967 | 3. |
| 1968 | 19. |
| 1969 | 17. |
| 1970 | 15. |
| 1971 | 32. |
Kariera trenerska
Max Golser po zakończeniu kariery sportowej rozpoczął karierę trenerską. W latach 1972–1974 był trenerem reprezentacji Austrii. Następnie został zastąpiony przez Baldura Preimla, którego w 1980 roku zastąpił, powracając tym samym do funkcji trenera reprezentacji Austrii. Pod jego wodzą największe sukcesy odnosili: Armin Kogler (dwukrotny zdobywca Pucharu Świata (1981, 1982), 3. miejsce w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata 1982/1983, złoty medal (na normalnej skoczni) i brązowy medal (na dużej skoczni) mistrzostw świata 1982, 2. miejsce w Turnieju Czterech Skoczni 1980/1981, wicemistrzostwo świata w lotach 1981) oraz Hubert Neuper (triumfator Turnieju Czterech Skoczni 1980/1981, 2. miejsce w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata 1981/1982). Ponadto sukcesy odnosiła również drużynowo reprezentacja Austrii (dwukrotny triumf w Pucharze Narodów (1981, 1982), a także mistrzostwo świata 1982. Po nieudanym sezonie 1983/1984 Golser odszedł z funkcji trenera reprezentacji Austrii i został zastąpiony przez Paula Ganzenhubera.
Sukcesy podopiecznych Golsera w Austrii w latach 1980–1984 (chronologicznie)
Następnie w latach 1984–1996 był trenerem reprezentacji RFN/Niemiec w kombinacji norweskiej. Pod jego wodzą największe sukcesy odnosili: Hermann Weinbuch (zdobywca Pucharu Świata 1985/1986), dwukrotnie 2. miejsce w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata (1985, 1987), złoty medal (1985) i brązowy medal (1987) w biegu indywidualnym na mistrzostwach świata), Hubert Schwarz (3. miejsce w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata 1984/1985) oraz Thomas Müller (2. miejsce w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata 1985/1986). Ponadto sukcesy odnosiła również drużynowo reprezentacja RFN/Niemiec (triumf w Pucharze Narodów 1985/1986, dwukrotnie 2. miejsce w klasyfikacji generalnej Pucharze Narodów (1985, 1987), mistrzostwo olimpijskie 1988 w konkursie drużynowym oraz dwukrotnie złoty medal (1985, 1987) oraz brązowy medal (1993) w sztafecie na mistrzostwach świata. Po sezonie 1995/1996 podał się do dymisji z powodu problemów zdrowotnych.
Sukcesy podopiecznych Golsera w RFN/Niemczech w latach 1984−1996 (chronologicznie)
Życie prywatne
Max Golser miał żonę Toril, z którą miał syna Christophera i córkę Kerstin oraz wnuczki: Julianę i Emmę[1]. Zmarł 3 kwietnia 2019 roku po długiej i ciężkiej chorobie w rodzinnym Schwaz[1], gdzie 8 kwietnia 2019 roku został pochowany[1].
Przypisy
- ↑ a b c d Max Golser w bazie Der Bestatter.at (niem.)
- ↑ Innsbruck 1956.12.09 MiKS (ang.)
- ↑ Non omnis moriar – Nie wszystek umrę [data dostępu: 2019-11-01]
Linki zewnętrzne
- Max Golser w bazie FIS (ang.)
- Max Golser w bazie MKOl (ang.)
- Max Golser w bazie Olympedia.org (ang.)
- Max Golser w bazie Berkutschi.com
- Max Golser w bazie Der Bestatter.at (niem.)
- Max Golser w bazie Skoki.hostigasp.pl
- Max Golser. sports-reference.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-12-03)]. w bazie Sports-Reference.com (ang.)
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.