Max Silberberg

Max Silberberg
Ilustracja
Max Silberberg
Data i miejsce urodzenia

1878
Neuruppin

Data śmierci

1944

Zawód, zajęcie

przedsiębiorca, kolekcjoner sztuki

Narodowość

niemiecka

Max Silberberg (ur. 1878 w Neuruppin, zm. 1944) – niemiecki przedsiębiorca i kolekcjoner sztuki, pochodzenia żydowskiego. Jako kolekcjoner sztuki stawiany był obok największych mecenasów sztuki na świecie, m.in. Andrewa Mellona. Jego zbiory obrazów impresjonistów i ekspresjonistów dzisiaj stanowiły by największą kolekcję w Europie[1].

Życiorys

Max Silberberg urodził się w Branderburgii, w Neuruppin przy Wilhelm Strasse (obecnie Karl Marx Strasse)[2]. Był synem Isidora Silberberga, mistrza krawieckiego[2]. Uczęszczał do gimnazjum w Neuruppin. Po skończeniu szkoły, został powołany do wojska. Po zakończeniu służby, wraz z rodziną, ojcem Isidorem i siostrą Margarethe przeprowadził się do Bytomia, gdzie uczęszczał do szkoły handlowej. W 1902 roku zatrudnił się na stanowisku prokurenta w firmie handlowej M. Weissenbberg, należącej do spółki Vereinigung der Magnesitwerke, produkującej piece, cegły szamotowe i wyroby magnezytowe. Po rozpoczęciu pracy poślubił córkę założyciela firmy Johannę Weissenberg (1884-1943); w 1906 roku doczekał się potomka, syna Alfreda[3]. Siostra Maxa została krawcowa i wyszła za mąż za krawca Siegfrieda Fröhlicha[4].

W 1920 roku Max, wraz z rodziną, przeniósł się do Wrocławia. W tym okresie był już współwłaścicielem firmy M. Weissenbberg i zarządzał jej filiami w Świdnicy i w Düsseldorfie[5]. We Wrocławiu zamieszkał w zakupionej wcześniej bo w 1919 roku willi przy ulicy Landsbergerstrasse 1-3 (obecnie ulica Kutnowska)[6]. Willa, pełniąca wówczas również funkcję sanatorium, jako jedyna, położona była po południowej stronie ulicy Kutowskiej w obrębie Parku Południowego; została wzniesiona przez architekta Georga Schneidera w 1899 roku. W 1919 roku Max Silberberg zlecił przebudowę domu i sanatorium. Na projektantów wybrał firmę Richarda i Paula Ehrlichów, znanych już wówczas z takich projektów jak przebudowa kamienic w Rynku nr 50 na dom handlowy „Hünert”, kamienicy w Rynku nr 49 na dom handlowy „Trautner” Louisa Cohna, przebudowa wnętrza Synagogi Pod Białym Bocianem czy liczne przebudowy willi w tym własnej willi. Projektantem pracującym przy przebudowie wnętrz był również wrocławski artysta August Endell, który odpowiadał za zaprojektowanie w stylu art deco jadalni wraz z jej wyposażeniem[6].

Portret żony Maxa Silberberga, Johanny Weissenberg

.

Silberberg angażował się w życie kulturalne miasta. Był jednym ze współzałożycieli Stowarzyszenia Muzeum Żydowskiego w mieście i jego pierwszym przewodniczącym (od marca 1928 roku). Wraz z dyrektorem Muzeum Zamkowego we Wrocławiu, Erwinem Hinze, Silberberg był organizatorem wystawy w 1929 roku pt.: "Judaizm w historii Śląska". Wspierał Muzeum Żydowskie na rzecz którego przekazał srebrną tarczę Tory z XVIII wieku oraz srebrny wskaźnik Tory. Był również członkiem rady powierniczej Śląskiego Muzeum Sztuk Pięknych i pomógł założyć Towarzystwo Przyjaciół Sztuki, które wspierało muzeum jako instytucję finansującą. Pełnił również funkcję członka zarządu Towarzystwa[7]. Muzeum Śląskiemu przekazał kilka dzieł za swojej kolekcji w tym min. obraz Carla Schucha w 1920 roku[7]. Silberberg pełnił funkcję Przewodniczącego w Żydowskim Kręgu Kulturalnym, a jego żona Johanna pracowała w stowarzyszeniu oferując usługi pośrednictwa pracy dla kobiet żydowskich[7].

W 1933 roku Max Silberberg został zwolniony ze wszystkich zajmowanych stanowisk i funkcji. Został zmuszony do wystąpienia z Towarzystwa Przyjaciół Sztuki[7]. Latem 1935 roku, z powodu narastających represji wobec Żydów, Silberberg został zmuszony do opuszczenia swojego domu, za który otrzymał bardzo zaniżoną cenę w stosunku do ceny rynkowej; dom zajął dowódca batalionu SS, a następnie dowódca okręgu SD, SS-Sturmbannführer Ernst Müller pracujący na rzecz służby bezpieczeństwa NSDAP[8][9]. Pierwotnie przeniósł się do dużo mniejszego mieszkania[10] przy Kurfürstenstrasse 28 (obecnie ul. Racławicka)[9]. W październiku 1941 roku Max Silberberg wraz z żoną trafił do żydowskiego obozu przejściowego w klasztorze cysterek w Grüssau (obecnie Krzeszów). Z tego obozu Silberberg wysłał ostatni list do swojego syna; 29 kwietnia 1942 roku Max Silberberg wypełnił "deklarację majątkową", a Urząd Skarbowy odnotował w grudniu 1952 roku krótką notatkę: Max Israel Silberberg, ostatni raz zamieszkały w Grüssau, deportowany 30 maja 1942 roku[11]. Po wymienionej dacie wrocławski kolekcjoner wraz z żoną zostali wywiezieni do getta w Theresienstadt, a ostatecznie do Auschwitz, gdzie zostali zamordowani[12]. Alfred Silberberg doprowadził do uznania swoich rodziców za zmarłych 8 maja 1945 roku[11].

Syn Silberberga, Alfred, został aresztowany podczas "nocy kryształowej" w 1938 roku, a następnie osadzony w obozie koncentracyjnym w Buchenwaldzie i uwięziony na osiem tygodni. Z obozu został wypuszczony pod warunkiem opuszczenia Niemiec. W 1939 roku wyjechał on wraz z żoną Gertą z domu Bartnitzki do Wielkiej Brytanii[12][13].

Firma Weissenberg Silberberga została poddana procesowi aryzacji i przekazana lub sprzedana przemysłowcowi Carlowi Wilhelmowi z Wrocławia, a majątek firmy pochłonęły różne nakładane podatki[12]. Według Moniki Tatzkow ówczesny przewodniczący Rady Miejskiej Wrocławia zmusił Silberberga do zaniżenia wartość swojej firmy, a ta następnie została jeszcze bardziej obniżona przez lokalną partię nazistowską. Ostatecznie wartość firmy spadła o trzy i pół raza, czyli do 1,83 mln marek niemieckich[14].

Działalność kolekcjonerska

Na początku XX wieku Max Silberberg zgromadził jedną z najważniejszych prywatnych kolekcji sztuki w Cesarstwie Niemieckim. Historycy sztuki szacują kolekcję dzieł sztuki Silberberga na około 250 obrazów, rysunków i rzeźb[1], ze szczególnym uwzględnieniem sztuki niemieckiej i francuskiej z XIX i początku XX wieku[1].

Zainteresowania sztuką Max Silberberg przejawiał już od młodego wieku. Pierwsze obrazy zostały zakupione przez niego już w 1905 roku, w budapesztańskiej "Cafe Japan" gromadzącej artystów tworzących pod wpływem francuskich impresjonistów. Pasję kolekcjonerską utrwalił podczas wystawy malarstwa szkoły monachijskiej w Bytomiu. To wówczas Silberberg nabył kilka obrazów przedstawicieli tej szkoły: cztery obrazy i kilka rysunków Wilhelma Leibla, m.in "Portret mężczyzny w okularach", obrazy Carla Schucha, Hansa Thoma, Wilhelma Trübnera oraz Ferdinanda Holdera i Hansa von Maréesa (Autoportret w żółtym kapeluszu)[15]. W kolejnych latach Silberg zainteresował się niemieckimi impresjonistami m.in. Corinthem, Slevogtem czy Liebermannem. Tego ostatniego poznał osobiście i od niego samego nabył kilka dzieł. Po 1920 roku Silberberg swoje zainteresowania skupił na pracach francuskich impresjonistów. Zakupione dzieła zdobiły ściany nabytej przez niego willi[5]. Aktywność kolekcjonera sprowadzała się do stałych odwiedzin wielu znaczących galerii sztuki w Lipsku (galeria Carla Gustava Boerna), Berlinie (galeria Karla Haberstocka, galeria Rudolpha Lepkego, galeria Paula Graupego), w Paryżu (galerie Geogersa Bernheima i Paula Rosenberga), w Lucernie (salon Thannhausera) i w Zurychu (salon Gottfrieda Tannera)[1]. Prócz galerii Silberberg był bywalcem różnych prywatnych aukcji innych kolekcjonerów, m.in uczestniczył w drezdeńskiej aukcji Adolfa Rothermundta w 1920 roku, gdzie zakupił dzieła Delacroix, Courbeta, Pissarra i Renoira[16]. Był uczestnikiem aukcji m.in. aukcji kolekcji Lewina z 1927 roku, zbiorów Hugoma Schmeila, Louisa Uhlego, Waldemara von Seydlitza, Marcella von Nemesa z Węgier[17]. Silberberg pozyskiwał swoje obrazy również bezpośrednio od ich twórców: Liebermanna, Wilhelma Trübnera czy Claude'a Moneta (Widok Sekwany)[17].

W latach 30. XX wieku kolekcja dzieł sztuki Maxa Silberberga była już zauważalna w kraju jak i w całej Europie[18]. Po praz pierwszy o jego kolekcji napisał krytyk sztuki Karl Scheffler w 1923 roku, w artykule opublikowany, w czasopiśmie Kunst und Künstler, poświęconym trzem wrocławskim kolekcjonerom: Maxowi Silberbergowi, Leo Lewinowi, oraz Sachsowi[18]. W 1931 roku ten sam autor opisał kolekcje Silberberga już w osobnym tylko jemy poświęconym arttykule[19]. Do 1935 roku zbiory wrocławskiego kolekcjonera były opisywane w licznych periodykach[18]. Obraz z kolekcji Silberberga były wystawiana na licznych wystawach we Wrocławiu oraz innych miast w Niemczech; w pierwszych miesiącach 1933 roku jego obrazy wystawiane były w Wiedniu i w Nowym Jorku[7]. W 1926 roku Max Silberberg był członkiem komitetu honorowego berlińskiej wystawy dzieł Daumiera w Galerii Matthiesen. Silberberg był inicjatorem założenia we Wrocławiu Towarzystwa Przyjaciół Sztuki, zrzeszające kolekcjonerów, marszandów z całych Niemiec[7].

W 1932 roku Silberberg, z powodu kryzysu gospodarczego, sprzedał dziewiętnaście[20][7], a wg innych źródeł trzydzieści[21][a] dzieł sztuki w paryskim domu aukcyjnym Georges Petit[20]. Część sprzedanych dzieł trafiła do prywatnych kolekcji, a następnie zostały one przekazane do paryskich publicznych instytucji. Po paryskiej aukcji Silberberg nadal posiadał dużą ilość dzieł sztuki, w tym dzieła Courbeta, Delacroix, Maneta, Pissarra i Sisleya, a on sam pozostał zapalonym kolekcjonerem i kontynuował zakup nowych dzieł[7]. W kolejnych latach, gdy w życie weszły kolejne rygorystyczne przepisy opodatkowujące mienie żydowskie w tym posiadanie dzieł sztuki, Silberberg został zmuszony do sprzedania swojej kolekcji[8]. 23 marca 1935 roku, w berlińskim salonie Paula Graupego odbyła się pierwsza bezprawna aukcja sprzedaży kolekcji Silberberga; zlicytowano wówczas pięćdziesiąt najcenniejszych obrazów i rysunków. Kolejne aukcje w tym samym salonie miały miejsce 12 października 1935 roku (rysunki), 12-14 grudnia 1935 roku (książki), 21 grudnia 1935 (rzeźby i rzemiosło artystyczne), 7 stycznia 1936 (rzeźby) i 23-25 marca 1936 (pozostała część biblioteki)[8]. W sumie na aukcji u Graupego sprzedano ponad 160 obiektów artystycznych za około 180 tys. marek[8].

W 1940 roku, ostatnia część wielkiej kolekcji Silberberga została poddana procesowi aryzacji na rzecz Muzeum Sztuk Pięknych we Wrocławiu. Inicjatorem tego procesu był ponownie[b] Urząd Finansowy, który jako argumentację podał niewłaściwą, zaniżoną wycenę pozostałych dzieł z kolekcji Silberberga. Dokonujący wyceny marszand Erich Schaffranietz, właściciel firmy zajmującej się sztuką i antykami Smendek KG[25], ustalił wartość posiadanych dzieł na 41170 marek choć według ówczesnemu dyrektorowi muzeum Corneliusowi Müller-Hofstede wartość dzieł opiewała na ponad 70000 marek[26][12]. Według zeznania podatkowego z 1938 roku Silberberg sprzedał dwa obrazy: "Dwie głowy" Honore Daumiera i "Portret kobiety" Edouatda Maneta[c] za kwotę 36680 marek. Dzieła jakie znalazły się na liście miały być "cenne dla państwa i który mogły przynieść znaczne ilości dewiz"[28].

Niemieckie prawo ostatecznie uznało w 1989 roku, że dzieła sztuki sprzedawane na aukcjach w latach 1936-1945 są uważane za mienie zrabowane. Kolekcja Silberberga została sprzedana na czterech różnych aukcjach, ale najcenniejsze eksponaty – 50 prac – zostały wystawione na aukcji przez Paula Graupe, który sam był Żydem[15]. Po zakończeniu II wojny światowej dzieła z kolekcji Silberberga znajdowały się w kolekcjach na całym świecie. Spadkobiercy wrocławskiego kolekcjonera przez kolejne kata starali się odzyskać skradzione mienie. Z powodu braku odpowiednich przepisów proces ten był znacznie utrudniony. Dopiero konferencja waszyngtońska[29] dotycząca majątku z czasów Holokaustu, która odbyła się 3 grudnia 1998 roku, przyniosła postęp. Po śmierci syna Silberberga w 1984 roku synowa kolekcjonera, Gerta Silberberg, zdołała ubiegać się o restytucję niektórych dzieł sztuki[12][13].

Kolekcja rzeźb

Dom Silberberga ozdabiały liczne rzeźby znanych artystów pierwszej i drugiej dekady XX wieku. Do jednej z najważniejszych należała dwupostaciowa rzeźba Ernsta Barlacha Żałoba, stojąca na honorowym miejscu przy wejściu do swojego domu[30]. W ogrodzie znajdowała się ogromna (65 x 65 x 47,5 cm) rzeźba Leżącej kobiety wykonana na zamówienie u przez Georga Kolbego[7]; prace Kolbego, głównie brązowe figury przedstawiające kobietę zdobiły wnętrz domu. Prócz wymienionych rzeźb, Silberberg posiadał prace Ernsta Barlacha i Augusta Gaula, w sumie około 26 rzeźb[31].

Kolekcje książek

Kolekcja książek jaką zgromadził Silberberg obejmowała głównie opracowania dotyczące twórczości malarskich różnych artystów jak i katalogi licznych wystaw. Księgozbiór kolekcjonera wzbogacony był wysprzedawanymi na aukcjach zbiorami innych kolekcjonerów m.in. Marczella von Nemesa, Rogera Marxa czy księgozbiór rodziny Stroganowów, których majątek został znacjonalizowany podczas rewolucji październikowej[10]. W dniach 12-14 grudnia 1935 roku na aukcji u Paula Graupego wystawiono ponad 250 pozycji pochodzących z biblioteki Silberberga. W ich skład wchodziły wielotomowe słowniki artystów, monografie artystów m.in Maneta, Cezanne'a. Moneta, Pissaria i Sisleya, Corota, Degsa, Renoira i van Gogha; najwięcej trzynaście opracowań dotyczyło twórczości Delacroiva[32]. Inną grupę zlicytowanych książek stanowiły katalogi kolekcji prywatnych i publicznych oraz katalogi aukcyjne. Odrębną grupę stanowiły publikacje na temat sztuki regionalnej np. zdobnictwa śląskiego czy opracowanie śląskiej sztuki średniowiecznej autorstwa Heinza Braunego i Ericha Wiesego oraz luksusowo wydane książki, głównie klasyków Goethego, Schillera, Szekspira i Cervantesa[18].

Kolekcja Maxa Silberberga

Według najnowszych szacunków kolekcja Maxa Silberberga liczyła około 250 dzieł sztuki: obrazów i grafik[1]. German Art Lost Fundadion wymienia w swojej bazie dzieł zrabowanych, 246 prac należących przed 1943 rokiem do kolekcjonera[33].

Obrazy z pola zaznaczonego kolorem obrazy sprzedane w 1932, na aukcji w Paryżu, w salonie Georges'a Petita
Obrazy z pola zaznaczonego kolorem obrazy sprzedane w 1935 na pierwszej nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie
Obrazy z pola zaznaczone kolorem obrazy sprzedane w 1935 na drugiej nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie
Obrazy z pola zaznaczona kolorem obrazy o nieznanym miejscy przechowywania
Obrazy z pola zaznaczona kolorem obrazy zwrócone spadkobiercom Maxa Silberberga
Obrazy z pola zaznaczona kolorem obrazy skonfiskowane w latach 1939–1943 z kolekcji Maxa Silberberga

Obrazy

Lista dzieł w kolekcji
Lp. Tytuł obrazu Autor Losy obrazu Obraz
1 Pejzaż włoski
olej na płótnie
(26,6 x 47 cm)
Oswald Achenbach obraz sprzedany w 1935 na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 1)[34], w 2000 roku zwrócony spadkobiercom, miejsce przechowywania nieznane[35]
2 Wiejska droga
olej na płótnie
Isidor Ascheim obraz skonfiskowany w 1939 roku[33], miejsce przechowywania nieznane[36]
3 Kobieta
olej na płótnie
Isidor Ascheim obraz skonfiskowany w 1939 roku[33]
4 Ogród
olej na płótnie
Isidor Ascheim obraz skonfiskowany w 1939 roku[33]
5 Martwa natura
olej na płótnie
Isidor Ascheim obraz skonfiskowany w 1939 roku[33]
6 Krajobraz
akwarela
Isidor Ascheim obraz skonfiskowany w 1939 roku[33]
7 Martwa natura
akwarela
Isidor Ascheim obraz skonfiskowany w 1939 roku[33]
8 Głowa kobiety
grafika
Isidor Ascheim grafika skonfiskowana w 1939 roku[33]
9 Krajobraz
grafika
Isidor Ascheim grafika skonfiskowana w 1939 roku[33]
10 Uciekająca para
grafika
(51 x 37 cm)
Ernst Barlach obraz sprzedany w 1935 (X) na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 2)[34]; w 1978 roku grafika została sprzedana na aukcji Hauswedell & Nolte w Hamburgu, obecnie kolekcja prywatna[33]
11 Starsza kobieta
grafika
(23 x 32 cm)
Ernst Barlach grafika sprzedana w 1935 roku (X) na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 3)[34]; w 1978 roku grafika została sprzedana na aukcji Hauswedell & Nolte w Hamburgu, obecnie kolekcja prywatna. W 2020 roku właściciel zawarł ugodę co do własności z prawowitym spadkobiercą kolekcji Silberberga[33]
12 Dwie wiejskie sceny Joseph Barney obrazy skonfiskowane w 1939 roku[33]
13 Stary buk na leśnej ścieżce
ołówek na żółtym papierze
(48 x 46,5 cm)
Johann Beckmann praca wystawiona była w 1935 (X) roku na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 4)[34], praca nie została sprzedana. W 1939 roku grafikę skonfiskowano i w latach 1940–1941 oddano do Śląskiego Muzeum Sztuk Pięknych[33]
14 Głowa kobiety
grafika, tusz
Eduard Julius Friedrich Bendemann praca skonfiskowana w 1939 roku[33]
15 Skalisty wąwóz z odpoczywającym wędrowcem
ołówek i akwarela na papierze
(17 x 27,4 cm);
Carl Blechen bgcolor=lightGrey|praca sprzedana w 1935 na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 5)[34][35]; w 1984 roku została sprzedana w Galerie Gerda Bassenge[33]; w 2015 praca została zwrócona spadkobiercom Silberberga, a następnie wystawiona na sprzedaż w domu aukcyjnym Sotheby's[37]
16 Modlący się pasterze
ołówek na papierze
(19,5 x 30 cm)
Carl Blechen grafika wystawiona w październiku 1935 na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 6)[34], nie sprzedana[33][35]
17 Martwa natura
grafika, tusz
Jean Jacques de Boissieu praca skonfiskowana w 1939 roku[33]
18 Plaża w Dieppe
1929
olej na płótnie
(24,5 x 35)
Georges Braque obraz sprzedany na aukcji w Paryżu, w salonie Georges'a Petita, w 1932 roku (nr kat. 11)[23], Moderna Museet, Sztokholm[38] [39]
19 Dzbanek i owoce
1930
martwa natura
olej na płótnie
(27 x 41 cm)
Georges Braque według Palicy obraz sprzedany w 1935 na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie; obraz nie jest wymieniany w katalogu aukcyjnym[40]; sprzedany na aukcji w 2004[38]
20 Martwa natura
1920
czerwona kredka
(21 x 48 cm)
Georges Braque obraz sprzedany w 1935 na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 30)[40][33]; obecnie miejsce przechowywania nieznane[38]
21 Kasztanowa aleja w Jas de Bouffan
1890-1895
ołówek i akwarela
(48,5 x 32 cm)
Paul Cézanne Obraz sprzedany na aukcji Graupego w 1935 (nr kat. 32)[40][33]; obecnie kol. prywatna, Szwajcaria[41]
22 Martwa natura z jabłkami i bańką na mleko
1880-1881
olej na płótnie
(60 x 73 cm)
Paul Cézanne Według Palica obraz sprzedany na aukcji w Paryżu, w salonie Georges'a Petita, w 1932 roku (nr kat. 13)[23][20]. Według innych źródeł obraz nie znalazł nabywcę na aukcji w 1932 roku został sprzedany dopiero w 1934[33] do kolekcji paryskiego marszanda Ambroise Vollard, a następnie do Georgesa Bernheima. Ostatnim prywatnym właścicielem obrazu był francuski kolekcjonera Jean Walter. Jego małżonka sprzedała go do Luwru w 1959 roku, a w 1977 roku został on przekazany do Musée de l’Orangerie[42]
23 Sosny w Chateau Noir
1890-1895
ołówek i akwarela
(55 x 44 cm)
Paul Cézanne obraz sprzedany na aukcji w Paryżu, w salonie Georges'a Petita, w 1932 roku (nr kat. 1)[23]; obecnie kol. Oskar Reinhart Collection, Winterthur[41]
24 Ścieżka wśród skał (Les Rochers)
około 1895
ołówek i akwarela
(31 x 48 cm)
Paul Cézanne obraz sprzedany na aukcji w Paryżu, w salonie Georges'a Petita, w 1932 roku (nr kat. 2)[23]; obecnie kol. prywatna, USA[41]
24 I'Ecorche
1892-1895
węgiel na papierze
(48 x 31,5 cm);
Paul Cézanne Hermitage Museum, St. Petersburg[41]
25 Krajobraz w okolicach Aix
1892-1895
olej na płótnie
(82.55 × 66.36 cm)
Paul Cézanne obecnie w Carnegie Museum of Art[41]
26 Rysunek przedstawiający kąpiącego się mężczyznę
1852-1888
ołówek na papierze
(45,2 x 22,9 cm);
Paul Cézanne Według Palica obraz został sprzedany sprzedany na aukcji na aukcji Christies[41], oficjalna strona domu aukcyjnego tej informacji nie potwierdza[43] [44]
27 Dziewczyna przebierająca wiśnie
akwarela i kredka na papierze
(20,4 x 19 cm)
Jean Chardin akwarela wystawiona była w październiku 1935 roku na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 12)[34], praca nie została sprzedana; w 1939 roku akwarela została skonfiskowana[33]; obecne miejsce przechowywania nieznane[45]
28 Zwycięzca
1910
olej na płótnie
(138 x 110 cm);
Lovis Corinth miejsce przechowywania nieznane[38]
29 Bez w białym wazonie
1923
olej na płótnie
(59 x 48 cm);
Lovis Corinth obraz licytowany w 2001 na aukcji w Sotheby's, miejsce przechowywania nieznane[46]
30 Siedzący akt kobiecy
ołówek na papierze
(51 x 34,2 cm);
Lovis Corinth grafika sprzedana w 1935 (X) na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 20)[34]; w 2004 roku sprzedany na aukcji w Villa Grisebach, własność prywatna[33]
31 Martwy byk
1905
kredka na papierze
(26 x 34 cm);
Lovis Corinth sprzedany w 1935(X) na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 21)[34], miejsce przechowywania nieznane[46][34][33]
32 Zuzanna i starcy Lovis Corinth praca zarekwirowana w 1940 roku, miejsce przechowywania nieznane[46][33]
33 Personifikacja poezji
1868-1870
(55 x 45,5 cm);
Jean Baptiste Camille Corot obraz sprzedany w 1935 na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 18)[40]; 1941 roku Muzeum Wallraf-Richartz nabyło obraz za 125 000 reichsmarek od marszanda Hildebranda Gurlitta[47][48]. W marcu 2004 roku, muzeum zawarło porozumienie ze spadkobiercami Silberberga[49]
34 Kryta strzechą chałupa w Normandii
1872
(45,1 x 61,2 cm);
Jean Baptiste Camille Corot obraz sprzedany na aukcji w Paryżu, w salonie Georges'a Petita, w 1932 roku (nr kat. 15)[23]; w 1968 roku pejzaż zakupił kolekcjoner Norton Simon z nowojorskiej galerii Stephena Hahna, obecnie wystawiony w Norton Simon Museum, Pasadene[47][50]
35 La cour au puits
1850/1855
olej na płótnie
(23 x 36,5 cm)
Jean Baptiste Camille Corot obraz był sprzedany w 1935 na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 17)[40][33], miejsce przechowywania nieznane[51]
36 Skała w Hautepierre
1869
olej na płótnie
(80,2 x 100,3 cm)
Gustave Courbet obraz był sprzedany w 1935 na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 20)[40]; obecnie w Art Institute, Chicago[51][52]. W 2001 władze muzeum zawarło ugodę ze spadkobiercami Silberberga[53][54]
37 Le Grand Pont
1864
olej na płótnie
(95 x 127,5)
Gustave Courbet w zbiorach Yale University Art Gallery[51]
38 Lektura (A Young Woman Reading)
1866-1868
olej na płótnie
(60 x 72.9 cm)
Gustave Courbet obraz sprzedany na aukcji w Paryżu, w salonie Georges'a Petita, w 1932 roku (nr kat. 18)[23]; obecnie w Galeria Narodowa w Waszyngtonie[51]
39 Leżąca kobieta
1848
ołówek na papierze
(26 x 40,5 cm)
Gustave Courbet grafika sprzedana w 1935 na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 33)[40][33][51]
40 Pejzaż z rzeką
olej na drewnie
(35,5 x 61 cm);
Charles-François Daubigny obraz sprzedany w 1935 na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 21)[40], obecne miejsce przechowywania nieznane[55]
41 Odnalezienie Edypa (Edyp i pasterz)
1848
olej na płótnie
(65 x 50 cm)
Honoré Daumier obraz wystawiony na aukcji w Paryżu, w salonie Georges'a Petita, w 1932 roku (nr kat. 19), ale nie został sprzedany[23]. W 1936 roku został sprzedany do Thannhauser, Berlin; w 1986 roku został sprzedany na aukcji Christie's w Londynie[33], obecnie kolekcja Thannhauser, Nowy Jork[51][33]
42 Portret adwokata
akwarela
(14 x 10 cm)
Honoré Daumier obraz sprzedany na aukcji w Paryżu, w salonie Georges'a Petita, w 1932 roku (nr kat. 3)[23]; obecne miejsce przechowywania nieznane[51]
43 Praczki nad nabrzeżu Sekwany (Praczki na Quai d'Anjou)
1860
olej na płótnie
(45 x 33 cm)
Honoré Daumier obraz sprzedany w 1935 na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 23)[40]; ostatecznie sprzedany. W 2018 roku wystawiony na aukcji Christie's, (Nowy Jork nr kat. 518)[33]; obecnie kol. prywatna, Nowy York[51]
44 Dwie głowy
(szkic do obrazu Rodzina za barykadzie)
szkic-olej na płótnie
(43,5 x 34 cm)
Honoré Daumier obraz wystawiony na sprzedaż w marcu 1935 roku, na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 22); obraz nie został sprzedany. Kolejna wymuszona sprzedaż miała miejsce w 1938 roku za pośrednictwem Bankhaus Bett, Simon & Co., Berlin[33][40]; obecnie miejsce przechowywania nieznane[51]
45 Pejzaż z Sekwaną
ołówek i kreda na papierze
(23,5 x 29,5 cm)
Honoré Daumier grafika skonfiskowana w 1939 roku[33], miejsce przechowywania nieznane[51]
46 Scena historyczna
olej na płótnie
(63 x 50 cm)
Jacques-Louis David obraz skonfiskowany w 1939 roku[33]
47 Po kąpieli
1895-1898
pastel na papierze
(70 x 70 cm)
Edgar Degas obraz sprzedany na aukcji w Paryżu, w salonie Georges'a Petita, w 1932 roku (nr kat. 6)[23][51], obecnie Luwr
48 Tancerki
1880-1887
pastel na papierze
(38 x 28 cm)
Edgar Degas obraz sprzedany na aukcji w Paryżu, w salonie Georges'a Petita, w 1932 roku (nr kat. 4)[23]; w 2002 roku sprzedany na aukcji w Sotheby's, obecnie kolekcja prywatna[56]
49 Łąka z widokiem na kominy (pejzaż)
1890–1893
pastel na papierze
(31,7 x 41,6 cm)
Edgar Degas obraz sprzedany na aukcji w Paryżu, w salonie Georges'a Petita, w 1932 roku; (nr kat. 5)[23]; nabywcą był Helmut Lutjens[22]. Obecnie w Art Institute, Chicago[d][56].
50 Kobieta rozczesująca włosy młodej dziewczynie
węgiel na papierze
(33,5 x 44,5 cm)
Edgar Degas Obraz sprzedany na aukcji Graupego w 1935 (nr kat. 34)[40][33], nieznana kolekcja prywatna[57]
51 Odaliska
ok. 1825
(38 x 46,7 cm)
Eugène Delacroix obraz sprzedany na aukcji w Paryżu, w salonie Georges'a Petita, w 1932 roku (nr kat. 20)[23]; obecnie w The Fitzwilliam Museum, Cambridge[58]
52 Kobieta przy studni
1854
olej na płótnie
(55,3 x 65 cm)
Eugène Delacroix Po 1945 roku obraz znajdował się w prywatnej kolekcji, we Francji. W 2006 roku został zwrócony spadkobiercom Silberberga i wystawiony na aukcji[33]; obecne miejsce przechowywania nieznane[58]
53 Śpiący lew
biały i czarny tusz
(14 x 22,5 cm)
Eugène Delacroix grafika sprzedana w 1935 na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 36)[40][58][33]
54 Leżący lew na tle pustyni
akwarela na papierze
(14 x 28 cm)
Eugène Delacroix obraz sprzedany w 1935 na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 35)[40][58][33]
55 Trzy kobiety
akwarela
(8,6 x 10,5 cm)
André Derain obraz sprzedany w 1935 (X) na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 22)[34][38][34]
56 Widok lasu
olej na płótnie
(26,5 x 30 cm);
Narcisse Virgilio Díaz obraz wystawiony do sprzedania w 1935 na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 24), ale nie został sprzedany[33][40]; los obrazu nie jest znany[38]
57 align=center bgcolor=blanchedalmond Ifigenni
1867
studium kredką na papierze
(47 x 37,7 cm)
Anselm Feuerbach studium do obrazu "Infigenni"[59]; sprzedany w 1935 (X) na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 30)[34][59][33]; w 1953 roku obraz zlicytowano w Berlinie, a od 2001 roku jest eksponowany w Staatsgalerie Stuttgart[33]; w 2013 roku sporządzono ugodę pomiędzy muzeum i spadkobiercom Silberberga wypłacając tym drugim rekompensatę za utracony obraz[60]
58 Kobieta w chuście
1804
rysunek piórem i atramentem
(18,8 x 11,7 cm)
Caspar David Friedrich grafika sprzedana w 1935 (X) na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 39)[34]. W 1999 roku obraz został zwrócony spadkobiercom Maxa, Grecie Silberberg[59][15]
59 Żołnierz pogrążony w żałobie
pióro i tusz
(27,5 x 11.2 cm)
Caspar David Friedrich grafika wystawiona w październiku 1935 na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 38)[34], grafika nie sprzedana[33][59]
60 Pejzaż z rzeką i z wiatrakiem
rysunek piórem i atramentem
(21,7 x 23 cm)
Caspar David Friedrich grafika sprzedana w 1935 (X) na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 37)[34]. W 1999 roku zwrócona spadkobiercom Maxa, Grecie Silberberg[59][34][33]
61 Gaj oliwny z Les Alpilles w tle (L’Olivette)
1889
rysunek piórkiem
(47 x 62,5 cm)
Vincent van Gogh rysunek był wystawiony na aukcji w Paryżu, w salonie Georges'a Petita, w 1932 roku (nr kat. 7), ale nie został sprzedany[23]; rysunek sprzedany w 1935 na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 37)[40]. Do 1999 roku rysunek znajdował się w Nationalgalerie w Berlinie, a następnie został zwrócony spadkobiercom Maxa Silberberga, Grecie Silberberg[13]; sprzedany na aukcji za kwotę 8,5 mln dolarów (5,3 mln funtów) do prywatnej kolekcji; wystawiony w Museum of Modern Art[55][15]
62 kompozycja przedstawiająca park
tusz na papierze
13,2 x 16,8 cm)
Vincent van Gogh rysunek sprzedany w 1935 na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 38)[40][55]
63 Most w Trinquetaille
1888
Vincent van Gogh obraz sprzedany na aukcji w Paryżu, w salonie Georges'a Petita, w 1932 roku (nr kat. 21)[23]; w 1999 roku zwrócony spadkobiercom Maxa, Grecie Silberberg; sprzedany na aukcji za kwotę 20,24 mln dolarów; obecnie Kunsthaus Zürich[15]
64 Dwie stojące kobiety
szkic, czerwona kredka
(45 x 30 cm)
Jean-Baptiste Greuze szkic sprzedany w 1935 na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 39)[40][33], miejsce przechowywania nieznane[45]
65 Dwie nagie kobiety
grafika, ołówek
Rudolf Großmann grafika skonfiskowana w 1939 roku[33]
66 Siedząca naga dziewczyna
grafika, ołówek
George Grosz grafika skonfiskowana w 1939 roku[33]
67 Zimowy pejzaż
olej na płótnie
Paul Grünfeld obraz skonfiskowany w 1939 roku[33], miejsce przechowywania nieznane[36]
68 Lichwiarz
ołówek i tusz
Eduard von Grützner grafika skonfiskowana w 1939 roku[33]
69 Krakobraz z wodą
olej na płótnie
(50 x 60 cm)
Armand Guillaumin obraz skonfiskowany w 1939 roku[33]
70 Łańcuch górski Stockhorn nad jeziorem Thun
1910
Ferdinand Hodler obraz sprzedany w 1935 na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 2)[40][35]. Jego nabywcą był Fritz Nathan; w katalogu jego kolekcji z 1946 roku obraz znajduje się w spisie[61]. Obecnie obraz znajduje się w Muzeum Sztuki w Sankt Gallen jako wypożyczony od radcy rządowego Sankt Gallen Simona Fricka, który nabył go od Galerii Kornfeld w Bernie. Według Szwajcarskiej Niezależnej Komisji pochodzenie zostało sfałszowane, aby wyglądało na to, że obraz pochodzi z innej kolekcji[62]; Ostatecznie władze muzeum doszły do porozumienia ze spadkobiercami Silberberga i dzieło jako wypożyczone bezterminowo może być wystawiane publicznie[63]
71 1850
Widok gór
olej na płótnie
(60 x 45 cm)
Charles Hoguet obraz skonfiskowany w 1939 roku[33]
72
Most
grafika
Charles Hoguet obraz skonfiskowany w 1939 roku[33]
73 L'Ecorche
1892-1895,
Jean-Antoine Houdon obraz sprzedany na aukcji Graupego w 1935, kolekcja prywatna Szwajcaria[64]
74 Krajobraz
olej na płótnie
Georg Jabin obraz skonfiskowany w 1939 roku[33]
75 Pejzaż
akwarela
Aleksiej Jawlensky obraz skonfiskowany w 1938 roku[31][33]
76 Na grobli
1929
szkic akwarela
Paul Klee szkic skonfiskowany w 1938 roku[33], miejsce przechowywania nieznane[31]
77 Akt leżący
szkic
Gustav Klimt szkic skonfiskowany w 1939 roku[33]
78 Głowa kobiety
szkic
Gustav Klimt rysunek został zarekwirowany w 1939 roku[33]
79 Głowa dziewczyny (Elsa Romanic)
1909
węgiel drzewny
(40,30 x 30,7 cm)
Oskar Kokoschka praca sprzedana w 1935 (X) na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 60)[34][33] [65]
80 Leżąca nago kobieta
szkic
Georg Kolbe rysunek został zarekwirowany w 1939 roku[33]
81 Widok gór
olej na płótnie
(20 x 27 cm)
Erich Kubierschky obraz skonfiskowany w 1939 roku[33]
82 kubistyczna kompozycja
gwasz
(29 x 43 cm)
Fernand Léger sprzedany w 1935 na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 40)[40][33]; miejsce przechowywania nieznane[38]
83 Portret mężczyzny w okularach
1867[40] lub 1867[59]
olej na desce
(33 x 31 cm) lub (24 x 21,5)[40]
Wilhelm Leibl obraz oferowany na aukcji sprzedaży w marcu 1935, na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 3); obraz nie został sprzedany. Po zakupie przez Gerstenberger Art Exhibition obraz w 1937 roku zakupił profesor Guido Kern za pośrednictwem Galerii Heinemann; obecnie miejsce przechowywania nieznane[33][40]
84 Autoportret z papierosem
1870
olej na desce
(13,5 x 9 cm)
Wilhelm Leibl sprzedany w 1935 na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 4)[40][33]; obecnie Georg Schaefer Museum, Schweinfurt[59]
85 Portret doktora Reindla
1890
olej na płótnie
(39 x 35 cm)
Wilhelm Leibl sprzedany w 1935 na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 5)[40][33]; obecnie Georg Schaefer Museum, Schweinfurt[59]
86 Wieśniaczka w kapeluszu
1891
olej na desce
(24,5 x 20 cm)
Wilhelm Leibl sprzedany w 1935 na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 6)[40][33]; obecnie Georg Schaefer Museum, Schweinfurt[59]
87 Chłopiec wiejski przed oknem
1898
rysunek węglem na papierze
(27 x 21 cm)
Wilhelm Leibl rysunek sprzedany w 1935 (X) na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 63)[59][34][33]
88 Dziewczyna w oknie[34] lub Marie Ebersberger w kuchni
1897-1898
rysunek węglem na papierze
(37,5 x 29 cm)
Wilhelm Leibl rysunek sprzedany w 1935 (X) na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 64)[34], w 2003 roku zwrócony spadkobiercom, obecnie wystawiony w National Gallery, Waszyngton[66][59]
89 Dziewczyna przy kominku (Dziewczyna w kuchni)
1895
rysunek węglem
(39 x 32 cm)
Wilhelm Leibl grafika wystawiona w 1935 (X) na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 65)[34], ale nie została sprzedana. W 1939 roku obraz skonfiskowano i oddano do Śląskiego Muzeum Sztuk Pięnych[33]
90 Dziewczyna w oknie
1895
rysunek węglem
(38,7 x 32,8 cm)
Wilhelm Leibl skonfiskowany w 1939, obecnie Muzeum Narodowe w Warszawie[67]
91 Krajobraz
olej na płótnie
Konrad Ludwig Lessing obraz skonfiskowany w 1939 roku[33]
92 Kwiaty
1922
olej na płótnie
(62 x 54 cm)
Rudolf Levy obraz skonfiskowany w 1939 roku[33]
93 Dwie holenderskie dziewczyny zajmujące się rękodziełem
grafika
(36 x 22 cm)
Max Liebermann sprzedany w 1935 (X) na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 67)[34][33]
94 Stara kobieta w pokoju
grafika
(36 x 22,5 cm)
Max Liebermann grafika wystawiona w październiku 1935 na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 68)[34], ale nie sprzedana[33]
95 Krajobraz wydmowy
grafika
(29 x 45 cm)
Max Liebermann grafika wystawiona w październiku 1935 na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 69)[34], ale nie sprzedana[33]
96 Matka i córka
grafika
(28,5 x 28 cm)
Max Liebermann grafika wystawiona w październiku 1935 na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 71)[34], ale nie sprzedana[33]
97 Gracz w polo
1907
olej na płótnie
(31 x 48 cm)
Max Liebermann sprzedany w 1935 na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 7)[40][33], obecnie w Mainz, Landesmuseum[68]
98 Targ w Haarlemie
1884
olej na drewnie
(33,5 x 53,3 cm)
Max Liebermann obraz sprzedany w 1935 na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 8)[40][33][e]; obecnie w Kunsthalle Mannheim (muzeum Georga Schäfera), Schweinfurt[68][69]
99 Szkoła krawiecka w Amsterdamie
1876
olej na płótnie
(57,3 x 83)
Max Liebermann według Palica obraz został sprzedany w 1935 na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie lub skonfiskowany w 1940 roku, do 1999 roku w Bündner Kunstmuseum, Chur[68]. Szwajcarski raport dotyczący nielegalnie zakupionych dzieł przedstawia odmienną proweniencję: obraz został sprzedany w 1934 roku Adolfowi Jöhrowi za pośrednictwem Brunona Cassirera i w 1937 roku był wystawiany w galeriach w Bernie i Bazylei. W 1962 roku obraz trafił do Bündner Kunstmuseum w Chur, a w 2000 roku został zwrócony spadkobiercom Silberberga i sprzedany prywatnemu nabywcy[70]. Obraz wystawiony jest w Arp Museum Bahnhof Rolandseck[71]. Obraz nie był wymieniany w katalogach sprzedaży w marcu i w październiku 1935 roku[34][40]
100 W kuchni
1883
olej na płótnie
(99 x 77,7 cm)
Max Liebermann obraz skonfiskowany w 1940 roku. Po drugiej wojnie światowej płótno należało do rodziny Rothschild w Zurychu, a w 1980 roku znalazło się w tamtejszej galerii Bukowski[72][68]
101 Siedzący mężczyzna
grafika
Max Liebermann praca skonfiskowana w 1939 roku[33]
102 Wyścig koni
grafika
Max Liebermann praca skonfiskowana w 1939 roku[33]
103 Stojący akt kobiety
szkic, węgiel na papierze
(40,7 x 26,5 cm)
Aristide Maillol szkic sprzedany w 1935 na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 41)[40][45]
104 Siedząca dziewczyna
szkic, czerwona kredka
(35 x 20 cm)
Aristide Maillol grafika wystawiona w październiku 1935 na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 75)[34], ale nie sprzedana[33]; miejsce przechowywania nieznane[45]
105 Trzy nagie kobiety stojące w ogrodzie
szkic, węgiel na żółtym papierze
(23 x 30 cm)
Aristide Maillol szkic sprzedany w 1935 (X) na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 76)[34][33], miejsce przechowywania nieznane[45]
106 Trzy głowy
olej na płótnie
Emmanuel Mané-Katz obraz skonfiskowany w 1939 roku[33]
107 Młoda kobieta w orientalnym stroju (La Sultane)
1871
Édouard Manet Obraz został sprzedany na wymuszonej aukcji w 1937 roku[27], obecnie wystawiony jest w E.G. Bührle Foundation w Zürichuza porozumieniem ze spadkobiercami Silberberga[73][64][f]
108 Portret Pertuiseta - łowcy lwów
1881
Édouard Manet obecnie w Museu de Arte, Sao Paulo
109 Studium trzech głów, dwóch damskich jednej męskiej
szkic tuszem
Édouard Manet obecnie w Museu de Arte, Sao Paulo
110 Madame Manet dans la serre
1878
olej na płótnie
(81 x 100 cm)
Édouard Manet sprzedany w 1935 na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 25)[40]. W latach 50, w zbiorach Hugh Bomforda w Wielkiej Brytanii, obecnie miejsce przechowywania nieznane. Według najnowszych badań obraz ten nie namalował Manet; Oryginalna wersja znajduje się w muzeum w Oslo[75][76]
111 Portret Konrada Fiedlera
1869-1878
ołówek na papierze sangwina
(36 x 25,5 cm)
Hans von Marées obraz był wystawiony w 1935 (X) na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 78)[34], ale nie został sprzedany. W 1939 roku obraz skonfiskowano i oddano do Śląskiego Muzeum Sztuk Pięnych[33]; od 1946 roku w Muzeum Narodowym w Warszawie[67]
112 Pociecha
1880
olej i tempera na desce
(64 x 83,5 cm)
Hans von Marées obraz sprzedany w 1935 na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 9)[40], do 1980 obraz znajdował się w Foundation Klein w Museum of Wiesbaden; w 2014 roku obraz został oddany spadkobiercom Silberberga[33][77][78](wg Palicy nieznane jest miejsce przechowywania dzieła[67])
113 Portret Kleinenberga
1873
olej na płótnie
(43 x 34 cm)
Hans von Marées obraz sprzedany w 1935 na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 10)[40]; zbiory prywatne, Berlin[67]
114 Autoportret w żółtym kapeluszu
1874
olej na płótnie
(97,5 x 80 cm)
Hans von Marées obraz sprzedany w 1935 na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 11)[40]; w 1999 roku zwrócony spadkobiercom Maxa, Grecie Silberberg; obecnie Stara Galeria Narodowa
116 Naga kobieta grająca na skrzypcach
rysunek
(26 x 20 cm)
Henri Matisse rysunek sprzedany w 1935 na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 42)[40], miejsce przechowywania nieznane[38][33]
117 Portret
pastele
Max Mayrshofer obraz skonfiskowany w 1939 roku[33]
118 Wartburg przed restauracją
1849
szkic ołówek na papierze
(13 x 30 cm)
Adolph Menzel szkic sprzedany w 1935 (X) na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 86)[34][33]; prywatna kolekcja w Monachium[33]
119 Schody w pałacu Mirabel w Salzburgu
szkic ołówek na papierze
(33 x 27,5 cm)
Adolph Menzel szkic sprzedany w 1935 (X) na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 87)[34][33][31]
120 Modląca się dziewczyna
szkic ołówek na papierze
(21 x 13,5 cm)
Adolph Menzel szkic sprzedany w 1935 (X) na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 89)[34][33][31]
121 Głowa kobiety, prawy profil
1894
szkic ołówek na papierze
(22 x 14,5 cm)
Adolph Menzel szkic sprzedany w 1935 (X) na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 90)[34][33]
121 Ulica w Monachium
1898
szkic ołówek na papierze
(13,3 x 21 cm)
Adolph Menzel szkic sprzedany w 1935 (X) na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 94)[34][33]
122 Wnętrze kościoła
1840–1850
szkic, ołówek na papierze
(24 x 17 cm)
Adolph Menzel szkic sprzedany w 1935 na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 95)[34][33]; miejsce przechowywania nieznane[31]
123 W kościele
szkic ołówek na papierze
(13.30 x 21.00 cm)
Adolph Menzel szkic sprzedany w 1935 (X) na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 12)[40]; obecne miejsce przechowywania nieznane[33]
124 Ulica na przedmieściach z robotnikami
węgiel na papierze
(16,5 x 12 cm)
Constantin Meunier szkic sprzedany w 1935 (X) na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 98)[34][33]; miejsce przechowywania nieznane[45]
125 Wieśniaczka
szkic, kredka na papierze
(30,7 x 23 cm)
Jean-François Millet szkic sprzedany w 1935 na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 43)[40][33], obecne miejsce przechowywania nieznane[55]
126 Łódki na Sekwanie
1870
olej na płótnie
(51 x 65,5 cm)
Claude Monet obraz sprzedany na aukcji w Paryżu, w salonie Georges'a Petita, w 1932 roku (nr kat. 23)[23]; obecnie kolekcja prywatna we Francji[79]
127 Śnieg w zachodzącym słońcu
1869
olej na płótnie
(43 x 65 cm)
Claude Monet obraz prawdopodobnie sprzedany na aukcji w Paryżu, w salonie Georges'a Petita, w 1932 roku (nr kat. 22)[23][64], obecnie w Musee des Beaux-Arts et de la Ceramique, Rouen
128 Pejzaż hiszpańsko-mauretański
olej na płótnie
(45 x 32 cm)
Adolphe Joseph Thomas Monticelli Obraz sprzedany na aukcji Graupego w 1935 (nr kat. 26)[40][79][33]
129 Krajobraz z rzeką
grafika
Friedrich Wilhelm Christoph Morgenstern obraz zarekwirowany przez Niemców w 1939 roku[33]
130 Krajobraz leśny Oskar Moll obraz skonfiskowany w 1939 roku[33]
131 Siedząca kobieta Otto Mueller obraz skonfiskowany w 1939 roku[33][36]
132 Kuracjusz, pastel Otto Mueller obraz skonfiskowany w 1939 roku[33]
133 Kąpiąca się Otto Mueller obraz skonfiskowany w 1938 roku[36]
134 Pogrzeb deszczu przed 1899
tusz na kartonie
(14,3 x 34,5 cm)
Edvard Munch szkic sprzedany w 1935 (X) na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 104)[34][31][33]
135 1850
Port
olej na płótnie
(35 x 50 cm)
Nándor Katona obraz skonfiskowany w 1939 roku[33]
136 1850
Krajobraz zimowy
olej na płótnie
(16 x 22,4 cm)
Nándor Katona obraz skonfiskowany w 1939 roku[33]
137 Pejzaż z rzeką i z wiatrakiem
rysunek piórem i atramentem
(21,7 x 23 cm)
Ernst Ferdinand Oehme praca sprzedana w 1935 (X) na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 110)[34][33]
138 Odnalezienie Mojżesza
1813-1816
(14 x 17,4 cm)
Johann Friedrich Overbeck praca sprzedana w 1935 (X) na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 113)[34]. Obraz został zwrócony spadkobiorcy Silberberga przez Kunsthalle w Hamburgu[59]
139 Siedzący nagi mężczyzna Jules Pascin obraz skonfiskowany w 1939 roku[33]
140 Woltyżerka
tusz na jasnobrązowym papierze
(23 x 30 cm)
Pablo Picasso szkic sprzedany w 1935 (X) na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 115)[34][38], własność prywatna, Szwajcaria[33]
141 Żebrak
1910
pióro i pastel na papierze
(36,5 x 26,5 cm)
Pablo Picasso obraz sprzedany w 1935 (X) na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 116)[34][38][33]
142 Artysta z modelką
1903
ołówek i kredka
(36 x 26 cm);
Pablo Picasso szkic sprzedany w 1935 (X) na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 117)[34][38][33]
143 Mówca
tusz na białym papierze
(26,5 x 18 cm)
Pablo Picasso szkic sprzedany w 1935 (X) na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 118)[34][38][33]
144 Bulwar Montmartre. Wiosna 1897
1897
Camille Pissarro obraz sprzedana w 1935 na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 27)[40][80]. W 1960 roku obraz zakupili John i Frances Loeb; w 1997 obraz przekazano do Muzeum Izraela, a w 1999 oddany spadkobiercom Silberberga[27]; w 2014 roku wystawiony do sprzedaży przez salon aukcyjny Sotheby's<refInformacja o aukcji na stronie salonu aukcyjnego</ref>
145 Droga do Pontoise (La Route d'Ennery, Eragny)
1874
(55,5 x 92,0 cm)
Camille Pissarro obraz prawdopodobnie sprzedany na aukcji w Paryżu, w salonie Georges'a Petita, w 1932 roku (nr kat. 24)[23]; obecnie Musee d'Orsay[80]
146 Trzy kobiety zbierające ziemniaki
węgiel na papierze
(30,5 x 23,5 cm)
Camille Pissarro szkic sprzedany w 1935 na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 44)[40][80]
147 Portret żony Johanny
1921
olej na płótnie
Hans Purrmann obraz został skonfiskowany w 1939 roku jako "obraz niearyjski bez wartości rynkowej"[33], obecnie miejsce przechowywania nieznane[31]
148 Martwa natura z kobietą w oknie
olej na płótnie
(98 x 120,5 cm)
Hans Purrmann obraz skonfiskowany w 1939 roku[33]
149 Martwa natura z kwiatami
olej na płótnie
(100 x 82 cm)
Hans Purrmann obraz skonfiskowany w 1939 roku[33]
150 Kąpiąca się kobieta
(pastele)
Hans Purrmann obraz skonfiskowany w 1939 roku[33]
151 Autportret
grafika, ołówek
Hans Purrmann grafika skonfiskowana w 1939 roku[33]
152 Kapiący się
grafika, ołówek
Hans Purrmann grafika skonfiskowana w 1939 roku[33]
153 Śmiejąca się młoda dziewczyna (Portrait de Jeune Fille)
1878
olej na płótnie
(29,9 x 22 cm)
Auguste Renoir obraz sprzedany na aukcji w Paryżu, w salonie Georges'a Petita, w 1932 roku (nr kat. 28)[23]; obraz został sprzedany w 1998 w domu aukcyjnym Christie's[10]
154 Dziewczynka z obręczą
1885
olej na płótnie
(125,7 x 76,6 cm)
Auguste Renoir obraz sprzedany na aukcji w Paryżu, w salonie Georges'a Petita, w 1932 roku[23] (nr kat. 29)[23]; obecnie Galeria Narodowa w Waszyngtonie[81]
155 Lektura
1892
olej na płótnie
(55 x 65 cm)
Auguste Renoir obraz sprzedany na aukcji w Paryżu, w salonie Georges'a Petita, w 1932 roku[23] (nr kat. 28)[23], Luwr[81]
156 Gondola
1881
olej na płótnie
(54,6 x 66 cm)
Auguste Renoir obraz sprzedany na aukcji w Paryżu, w salonie Georges'a Petita, w 1932 roku (nr kat. 30)[23]; w 2008 roku sprzedany w domu aukcyjnym Christie's[81][82]
157 Róże
1892
olej na płótnie
(35 x 45 cm)
Auguste Renoir obraz sprzedany na nielegalnej aukcji Graupego w 1935 (nr kat. 28)[40], obecnie w Cleveland Museum of Art[81]
158 Dziewczyna z psem
1894
szkic czerwona kredka
(31 x 24,1 cm)
Auguste Renoir grafika sprzedana na nielegalnej aukcji Graupego w 1935 (X) (nr kat. 116)[34][33], od 23.12.1949 w Cleveland Museum of Art[79][83]
159 Dwie obejmujące się nagie dziewczyny
ołówek i brązowy tusz
(32,5 x 25 cm)
Auguste Rodin praca sprzedana w 1935 na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 45)[40][55][33]
160 Akt kobiecy
ołówek i jasnobrązowy dusz
(32 x 24,5 cm)
Auguste Rodin praca sprzedana w 1935 na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 46)[40][55][33]
161 Siedząca dziewczyna w białej koszuli
ołówek i barwny tusz
(32,5 x 25,5 cm)
Auguste Rodin praca sprzedana w 1935 na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 47)[40][55][33]
162 Leżąca kobieta w podciągniętej koszuli
ołówek na papierze
(32,5 x 25,5 cm)
Auguste Rodin rysunek wystawiony w 1935 na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 48)[40][55]; praca nie została sprzedana[33]
163 Dwie stojące nagie dziewczyny obejmujące się
ołówek na papierze
(31 x 20 cm)
Auguste Rodin rysunek wystawiony w 1935 na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 49)[40][55]; praca nie została sprzedana[33]
164 Naga dziewczyna w ruchu
ołówek i brązowy tusz
(44 x 27 cm)
Auguste Rodin praca wystawiona na sprzedaż w marcu 1935 roku na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 50)[40][55]; praca nie została sprzedana[33]
165 Pejzaż
olej na płótnie
(39 x 29 cm)
Auguste Rodin obraz skonfiskowany w 1939 roku i sprzedany Dr. Erich Wiese, Hirschberg[33]
166 Dwie nagie kobiety
grafika, ołówek
Auguste Rodin grafika skonfiskowana w 1939 roku[33]
167 Port (studium)
grafika
Théodore Rousseau grafika skonfiskowana w 1939 roku[33]
168 Pejzaż z Hintersee
1882
olej na płótnie
(39 x 29 cm)
Carl Schuch obraz wystawiony na sprzedaż w marcu 1935 roku na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 15). Obraz nie został sprzedany; został skonfiskowany w 1939 roku; w 1996 roku sprzedany przez Dom Aukcyjny Neumeister, Monachium, (lot 773); obecnie własność prywatna Niemieckiego Związku Psów Ratowniczych[33][40] (według Palicy miejsce przechowywania obrazu jest nieznane[35]) [84]
169 Martwa natura z porami, serem i jabłkami
1888
Carl Schuch od 1920 w Śląskim Muzeum Narodowym we Wrocławiu, obecnie w Muzeum Narodowym w Warszawie[35]
170 Madonna z Dzieciątkiem
akwarela
(18,5 x 14,3 cm)
Anton Seitz obraz sprzedany w 1935 (X) na drugiej nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 128)[34][33]
171 Madonna z Dzieciątkiem
akwarela
(18,5 x 14,3 cm)
Anton Seitz grafika wystawiona w październiku 1935 na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 129)[34], nie sprzedana[33]
172 Maison carree
1882-1884
kredka na papierze
(30,7 x 24 cm)
Georges Seurat obraz sprzedany na aukcji w Paryżu, w salonie Georges'a Petita, w 1932 roku (nr kat. 9)[38][23], obecnie zb. prywatne
173 Autoportret w atelier
1889
kredka na papierze
(30 x 24 cm)
Georges Seurat obraz sprzedany na aukcji w Paryżu, w salonie Georges'a Petita, w 1932 roku (nr kat. 10)[38][23], obecnie zb. prywatne
174 Południowy krajobraz morski - marina
olej na desce
(18,5x 27 cm)
Paul Signac obraz sprzedany w 1935 na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 28a)[33][40][55]
175 Obraz nr2 - marina
olej na desce
(18,5x 27 cm)
Paul Signac obraz sprzedany w 1935 na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie[55]
176 Port w Hawrze
akwarela
(28 x 39,5 cm)
Paul Signac obraz sprzedany w 1935 (X) na drugiej nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 130)[34][85][33]
177 Pejzarz nadbrzeży
akwarela
(24 x 29,5 cm)
Paul Signac rysunek wystawiony w 1935 na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 131)[34][85], ale nie został sprzedany; w 1939 roku grafik praca została zarekwirowana[33]
178 Most w Nicei
akwarela
(29,4 x 44,5 cm)
Paul Signac obraz sprzedany w 1935 (X) na drugiej nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 132)[34][85][33]
179 Krajobraz Haweii
grafika
Wilhelm Schirmer rysunek został zarekwirowany w 1939 roku, a następnie sprzedany do Śląskiego Muzeum Sztuk Pięknych; obecnie miejsce przechowywania nieznane[33]
180 Sekwana w Saint-Mammes
1885
olej na płótnie
(54,7 x 73,2 cm)
Alfred Sisley obraz sprzedany w 1935 na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 29)[33][40]. Obraz był wystawiony na aukcji w 2006 roku w domu aukcyjnym Sotheby's, obecnie własność prywatna[56]
181 Szeherezada
1897
olej na płótnie
(137 x 192 cm)
Max Slevogt Staatliche Antikensammlungen, Monachium[46]
182 Pergola obrośnięta winem
1916
olej na płótnie
(57 x 70 cm)
Max Slevogt miejsce przechowywania nieznane[46]
183 Matka i dziecko
węgiel na papierze
(22 x 26,5 cm);
Max Slevogt rysunek został zarekwirowany w 1939 roku[46], a następnie sprzedany do Śląskiego Muzeum Sztuk Pięknych; obecnie miejsce przechowywania nieznane[33]
184 Samson i Dalila
tusz na papierze
(22 x 26,5 cm);
Max Slevogt rysunek wystawiony w 1935 na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 131)[40], ale nie został sprzedany[33]. Według Palicy rysunek został zarekwirowany w 1939 roku[46]
185 rysunek pejzażu - studium Carl Spitzweg obraz zarekwirowany przez Niemców w 1939 roku[35][33]
186 Domy, olej na płótnie Léopold Survage obraz zarekwirowany przez Niemców w 1939 roku[33]
187 Rybak pływający po Renie
olej na płótnie
(86 x 115 cm)
Hans Thoma obecnie miejsce przechowywania nieznane[35]
188 Łąka pod Bernau w Szwarcwaldzie
1868
tusz na papierze
(18,5 x 22,5 cm)
Hans Thoma sprzedany w 1935 (X) na drugiej nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 137)[34][33][g], zakupiony przez Wilhelma Grosshenniga i odsprzedany w 1937 roku z do Muzeum Moritznurg w Halle[27]. W 2000 roku, po inwentaryzacji i weryfikacji dokumentów zakupów dotyczących dzieł nabytych w latach 1933-1945, rysunek został zwrócony spadkobiercy i jednocześnie legalnie zakupiony do kolekcji graficznej muzeum[86]; według Palicy obecnie miejsce przechowywania jest nieznane[35]
189 Śpiące dziecko
1871
tusz na papierze
(18,5 x 22,5 cm)
Hans Thoma sprzedany w 1935 (X) na drugiej nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 136)[34]obecnie miejsce przechowywania nieznane[35]
190 Dama w białych pończochach (Dziewczyna w białych pończochach[35])
1874
(98 x 78,5 cm)
Wilhelm Trübner sprzedany w 1935 na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 13)[40], zakupiony przez Wilhelma Grosshenniga i odsprzedany do Muzeum Moritznurg w Halle[27], obecnie miejsce przechowywania nieznane[35]
191 Droga dojazdowa do klasztoru w Neuburgu pod Heidelbergiem
1913
olej na płótnie
(62 x 77 cm)
Wilhelm Trübner sprzedany w 1935 na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 14)[40][33] obraz uznany za zaginiony[35]
192 Dwie nagie kobiety
czerony tusz
(39 x 49,5 cm)
Wilhelm Trübner rysunek wystawiony w 1935 na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 142)[34], ale nie został sprzedany; miejsce przechowywania nieznany[33]
193 Studium portretowe do „Damy w białych pończochach”
grafika
(24 x 15,70 cm)
Wilhelm Trübner rysunek wystawiony w 1935 na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 141)[34], ale nie został sprzedany; miejsce przechowywania nieznany[33]
194 Szachista
1868
grafika
Wilhelm Trübner grafika zarekwirowana przez Niemców w 1939 roku[33]
195 U lekarza
grafika
Wilhelm Trübner grafika zarekwirowana przez Niemców w 1939 roku[33]
196 Pagórkowaty krajobraz z dwoma mieszkańcami wsi na wiejskiej drodze
akwarela/sepia
(8 x 13,5 cm)
Otto Wagner bgcolor=Silver|sprzedany w 1935 (X) na drugiej nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 158)[34][33]
197 Kwiaty
1921
olej na płótnie
(35 x 50 cm)
Engels Walter obraz skonfiskowany w 1939 roku[33]
198 Włoski pasterz widziany z profilu (studium)
1832
grafika
(34,5 x 23,3 cm)
Engels Walter sprzedany w 1935 (X) na drugiej nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 160)[34][33]
199 Krajobraz z rzeką
grafika, ołówek i tusz
Franz Edmund Weirotter grafika skonfiskowana w 1939 roku[33]
200 Martwa natura z kwiatami
olej na płótnie
Augusta von Zitzewitz obraz skonfiskowany w 1939 roku[33]
201 Dwunastoletni Chrystus w świątyni
akwarela
(27 x 40 cm)
Philipp Veit sprzedany w 1935 na nielegalnej aukcji Paula Graupego w Berlinie (nr kat. 145)[34][33], obecnie Museum Georg Schäfer, Schweinfurt[59]
202 Akt młodzieńca
1817
kredka na papierze
Philipp Veit praca skonfiskowana w 1939 roku[33][59]

Uwagi

  1. Aukcji w 1932 roku obejmowała kolekcje Simona i Silberberga[22], a łącznie, według katalogu akcyjnego wystawiono 31 prac. Liczna sprzedanych dzieł określona przez Palice jest bardziej prawdopodobna z tym, że wystawiono 21 prac z kolekcji Silberberga z czego dwa nie zostały sprzedane[23]
  2. Po raz pierwszy Urząd Skarbowy wszczął sprawę przeciwko Silberbergowi w maju 1935 roku, gdy dowiedział się o pierwszej licytacji w salonie Graupego i podejrzewał go o chęć wyemigrowania za granicę. Na podstawie zmienionych przepisów w 1933 roku nałożył na kolekcjonera tzw. podatek ucieczkowy Rzeszy[24]
  3. Prawdopodobnie chodzi o obraz Młodą kobietę w orientalnym stroju (La Sultane). Według Müller obraz został sprzedany na wymuszonej aukcji w 1937 roku[27], według Aschera rok później[28]
  4. Według oficjalnej strony Art Institute, proweniencja obrazu nie jest oczywista. Własność obrazu nie została udokumentowana; aukcja z 1932 r. obejmowała kolekcje Simona i Silberberga, nie jest jasne, kto był właścicielem tej konkretnej partii. Mógł to być Simon, Silberberg lub nieznana osoba trzecia[22]. Magdalena Palica identyfikuje własność obrazu z Silberbergiem[56] Katalogi LostArt nie potwierdzają tej informacji
  5. Palica podaje również informacje, że obraz mógł być skonfiskowany w 1940 roku, jednakże źródło niemieckie podaje kwotę za jaką obraz został sprzedany tj. 2 tys. marek)[68]
  6. Bührle Foundation uważa, że obraz został sprzedany Rosenbergowi jeszcze w 1932 roku z powodu złej sytuacji ekonomicznej kolekcjonera. Według fundacji obraz znajdował się w inwentarzu fotograficznym Galerii Rosenberg z lutego 1933 roku; Paulowi Rosenberg wystawił obraz na sprzedaż na dwóch wystawach: w 1934 roku w Nowym Jorku (z proweniencją przypisywaną Maxowi Silberbergowi) oraz w 1935 roku w swojej galerii w Paryżu. Obraz nie znalazł nabywcy, więc w 1937 roku Rosenberg nabył go od Silberberga za 17 800 dolarów[74]
  7. Strona LostArt błędnie podaje numer katalogowy 132

Przypisy

  1. a b c d e Palica 2010 ↓, s. 41.
  2. a b Müller i Tatzkow 2010 ↓, s. 117.
  3. Palica 2010 ↓, s. 42.
  4. Müller i Tatzkow 2010 ↓, s. 118.
  5. a b Palica 2010 ↓, s. 44.
  6. a b Tomaszewicz 2019 ↓, s. 348.
  7. a b c d e f g h i Müller i Tatzkow 2010 ↓, s. 121.
  8. a b c d Palica 2010 ↓, s. 78.
  9. a b Müller i Tatzkow 2010 ↓, s. 122.
  10. a b c Palica 2010 ↓, s. 48.
  11. a b Müller i Tatzkow 2010 ↓, s. 129.
  12. a b c d e Palica 2010 ↓, s. 79.
  13. a b c Fundacja Urban Memory – Kolekcjoner Max Silberberg
  14. Müller i Tatzkow 2010 ↓, s. 126.
  15. a b c d e Palica 2010 ↓, s. 43.
  16. Palica 2010 ↓, s. 46.
  17. a b Palica 2010 ↓, s. 47.
  18. a b c d Palica 2010 ↓, s. 75.
  19. Kunst und Künstler: illustrierte Monatsschrift für bildende Kunst und Kunstgewerbe
  20. a b c Palica 2010 ↓, s. 77.
  21. Restitution eines Max Liebermann-Gemäldes ([Catalogue des tableaux, pastels, aquarelles, gouaches, dessins… provenant des collections étrangères de MM; S… et S. Katalog zur Auktion am 9. Jun 1932, Galerie Georges Petit, Paryż 1932) ]
  22. a b c Obraz w Art Institute, Chicago
  23. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z Galerie Georges Petit Catalogue des tableaux ..., dont la vente aux enchères publiques aura lieu à Paris Galeries Georges Petit, le jeudi 9 juin 1932
  24. Müller i Tatzkow 2010 ↓, s. 124.
  25. Müller i Tatzkow 2010 ↓, s. 127.
  26. Switzerland, National Socialism and the Second World War Final Report
  27. a b c d e Müller i Tatzkow 2010 ↓, s. 123.
  28. a b Ascher 2007 ↓, s. 217.
  29. Deklaracja waszyngtońska i restytucja dzieł sztuki
  30. Müller i Tatzkow 2010 ↓, s. 119.
  31. a b c d e f g h Palica 2010 ↓, s. 72.
  32. Palica 2010 ↓, s. 74.
  33. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z aa ab ac ad ae af ag ah ai aj ak al am an ao ap aq ar as at au av aw ax ay az ba bb bc bd be bf bg bh bi bj bk bl bm bn bo bp bq br bs bt bu bv bw bx by bz ca cb cc cd ce cf cg ch ci cj ck cl cm cn co cp cq cr cs ct cu cv cw cx cy cz da db dc dd de df dg dh di dj dk dl dm dn do dp dq dr ds dt du dv dw dx dy dz ea eb ec ed ee ef eg eh ei ej ek el em en eo ep eq Lost Art Database German Lost Art Fundation - Max Silberberg
  34. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z aa ab ac ad ae af ag ah ai aj ak al am an ao ap aq ar as at au av aw ax ay az ba bb bc bd be Katalog aukcji Graupego z października 1935 roku
  35. a b c d e f g h i j k l m Palica 2010 ↓, s. 71.
  36. a b c d Palica 2010 ↓, s. 73.
  37. Wystawiony obraz w Sotheby's
  38. a b c d e f g h i j k l m n Palica 2010 ↓, s. 62.
  39. Obraz na www.artchive.com
  40. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z aa ab ac ad ae af ag ah ai aj ak al am an ao ap aq ar as at au av aw ax ay az Katalog aukcji Graupego z marca 1935
  41. a b c d e f Palica 2010 ↓, s. 53.
  42. Fundacja Urban Memory
  43. christies.com
  44. topartprint
  45. a b c d e f Palica 2010 ↓, s. 63.
  46. a b c d e f g Palica 2010 ↓, s. 70.
  47. a b Palica 2010 ↓, s. 65.
  48. Opis w urbanmemoryfoundation.com
  49. Restitutionen
  50. Jean-Baptiste Camille Corot, Kryta strzechą chałupa w Normandii
  51. a b c d e f g h i j k Palica 2010 ↓, s. 66.
  52. Obraz muzeum
  53. Association of Art Museum Directors Art Institute of Chicago
  54. Art Institute takes initiative on works looted in Nazi era
  55. a b c d e f g h i j k l Palica 2010 ↓, s. 61.
  56. a b c d Palica 2010 ↓, s. 54.
  57. Palica 2010 ↓, s. 55.
  58. a b c d Palica 2010 ↓, s. 64.
  59. a b c d e f g h i j k l m n Palica 2010 ↓, s. 67.
  60. Obraz w muzeum
  61. Final Report of the Independent Commission of Experts Switzerland – Second World War
  62. News:Kontaminierte Bilder - Contaminated pictures
  63. Detective search for looted art at the St. Gallen Art Museum
  64. a b c Palica 2010 ↓, s. 47-53.
  65. Obraz w katalogu Lost Art
  66. Obraz w kolekcji muzeum
  67. a b c d Palica 2010 ↓, s. 68.
  68. a b c d e Palica 2010 ↓, s. 69.
  69. Obraz w muzeum
  70. Final Report of the Independent Commission of Experts Switzerland – Second World War
  71. Arp Museum Bahnhof Rolandseck
  72. Max Liebermann, W kuchni
  73. Swiss Bührle Foundation reaches settlement with heirs of Jewish collector over Manet’s ‘La Sultane’
  74. Einigung zum Gemälde La Sultane von Edouard Manet
  75. Palica 2010 ↓, s. 56.
  76. Madame Manet in the Conservatory. A comparison between two versions
  77. Nazi-stolen painting put on display, sort of
  78. Urban memory
  79. a b c Palica 2010 ↓, s. 50.
  80. a b c Palica 2010 ↓, s. 52.
  81. a b c d Palica 2010 ↓, s. 49.
  82. Aukcja Christie's
  83. Cleveland Museum of Art
  84. Obraz w Lost Art
  85. a b c Palica 2010 ↓, s. 61-62.
  86. Erwerbungen des Städtischen Museums für Kunst und Kunstgewerbe in Halle (Saale) 1933 bis 1945/49.

Bibliografia

  • Magdalena Palica, Od Delacroix do van Gogha. Żydowskie kolekcje sztuki w dawnym Wrocławiu, Wrocław: Biblioteka dawnego Wrocławia, 2010, ISBN 978-83-7432-648-3.
  • Agnieszka Tomaszewicz, Wrocławskie wille i osiedla willowe doby historyzmu, Wrocław: Oficyna Wydawnicza Politechniki Wrocławskiej, 2019, ISBN 978-83-7493-057-4 [dostęp 2024-06-28].
  • Melissa Müller, Monika Tatzkow, Lost lives, lost art : Jewish collectors, Nazi art theft and the quest for justice, Nowy Jork: The Vendomr Press, 2010, ISBN 978-1-84832-577-7 [dostęp 2024-06-28].
  • Abraham Ascher, A Community under Siege: The Jews of Breslau under Nazism, Nowy Jork 2007.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya