Maybach SW35

Maybach SW35

Maybach SW35
Inne nazwy	Schwingachswagen („SW”)
Producent	Maybach Motorenbau
Zaprezentowany	1935
Okres produkcji	1935
Miejsce produkcji	III Rzesza
Następca	Maybach SW38
Dane techniczne
Silniki	Maybach HL 35, R6 OHC, 3434 cm³
Skrzynia biegów	Maybach double quick-shift gearbox (DSG)[1]
Długość	4500–4900 mm[1]
Szerokość	1850 mm[1]
Wysokość	1650 mm[1]
Rozstaw osi	3100 / 3380 / 3500 mm[1]
Multimedia w Wikimedia Commons

Maybach SW35 – luksusowy samochód osobowy firmy Maybach Motorenbau, wprowadzony w 1935 roku jako pierwszy model serii SW (od niem. Schwingachswagen, ang. swing axle – samochód z niezależnym zawieszeniem)^[1][2]. Według Maybach Car Register w ramach całej serii SW (SW35, SW38 i SW42) zbudowano łącznie 900 podwozi, a do czasów współczesnych zachowało się 119 egzemplarzy^[1].

SW35 zaprezentowano w 1935 roku jako tzw. „małego Maybacha” (ang. little Maybach) – konstrukcję z nowoczesnym jak na połowę lat 30. XX wieku podwoziem z niezależnym zawieszeniem oraz układem napędowym opracowanym z myślą o rosnących wymaganiach szybkiego ruchu drogowego (m.in. planowanej sieci dróg ekspresowych)^[1]. Seria SW (SW35, SW38 i SW42) była przez muzeum marki wskazywana jako początek „nowej technicznej ery” w ofercie Maybacha^[2].

W Maybach Car Register cenę samego podwozia serii SW (bez nadwozia) podano jako 13 800 reichsmarek^[1].

Według Wilhelm & Karl Maybach Stiftung jeden z takich samochodów pokazano na salonie paryskim, a kolejny na wystawie w Berlinie; fundacja wskazuje też (z zastrzeżeniem niepewności) powiązania tych egzemplarzy z bokserem Maxem Schmelingiem oraz aktorem Gustavem Fröhlichem^[3].

SW35 napędzał sześciocylindrowy silnik rzędowy Maybach HL 35 o pojemności 3434 cm³ i mocy 140 HP przy 4500 obr./min; prędkość maksymalną podawano jako 130–150 km/h.^[1]

Typ: S-6 SOHC^[4]

• 12 zaworów^[5]
• 2 zawory na cylinder^[5]
• Pojemność silnika: 3435 cm³^[6]
• Moc maksymalna 104,4 kW przy 4500 rpm^[5][6]
• Prędkość maksymalna : 130 – 140 km/h^[6]

W Maybach Car Register dla serii SW podano wymiary 4500/4900 × 1850 × 1650 mm oraz trzy warianty rozstawu osi: 3100 / 3380 / 3500 mm (w zależności od wersji podwozia i zabudowy)^[1][5] Masa samego podwozia (bez karoserii) wynosiła 1400 kg.^[1]

W modelu stosowano przekładnię Maybach double quick-shift gearbox (DSG).^[1]

W okresie międzywojennym Maybach sprzedawał przede wszystkim gotowe do zabudowy podwozia (z silnikiem, przeniesieniem napędu i osprzętem), natomiast nadwozia wykonywali wyspecjalizowani wytwórcy karoserii na indywidualne zamówienie klienta.^[1] Wśród wymienianych wykonawców znajdowali się m.in. Auer (Stuttgart), Erdmann & Rossi (Berlin) oraz Gläser (Drezno), a istotnym dostawcą nadwozi dla Maybacha był zakład Hermann Spohn(inne języki) (Ravensburg)^[1].

Na bazie podwozia SW35 powstały także nieliczne wersje o nadwoziach aerodynamicznych (niem. Stromlinie) projektowanych w duchu rozwiązań Paula Jaraya i wykonywanych przez Spohna.^[3]