Meklemburgia

Meklemburgia
Mecklenburg
Herb	Flaga
Państwa	Niemcy
Stolica	Schwerin, Neustrelitz
Ważniejsze miejscowości	Rostock, Güstrow
	Położenie na mapie Niemiec Meklemburgia
	53°50′14″N 11°28′16″E/53,837222 11,471111
	Multimedia w Wikimedia Commons
	Hasło w Wikisłowniku

Meklemburgia (niem. Mecklenburg) – kraina historyczna położona pomiędzy rzekami Łabą a Reknicą, zajmuje płaskie i faliste tereny Pojezierza Meklemburskiego. Obecnie jest to zachodnia i największa część kraju związkowego Meklemburgia-Pomorze Przednie (Mecklenburg-Vorpommern) w Niemczech.

Meklemburgia graniczy na zachodzie z Holsztynem, na południowym zachodzie z Ostfalią(inne języki), stanowiącą część dawnego Księstwa Saksonii, na południu z Brandenburgią, a na wschodzie z Pomorzem.

Historia

Meklemburgia powstała na dawnych ziemiach zachodniosłowiańskich jako kontynuacja plemiennego księstwa Obodrzyców (Reregów) z ośrodkiem o charakterze miejskim (Mechlin) leżącym wówczas pomiędzy obecnym Wismarem a Schwerinem. Na zachód od nich zamieszkiwali Połabianie wokół grodu Racibórz, należącego obecnie do Holsztyna.

Wiadomości o zasiedleniu wczesnośredniowiecznym i historii oraz wprowadzaniu chrześcijaństwa na terenach północnej Europy przekazał Adam z Bremy zwany również Adamem Bremeńskim, niemiecki kronikarz, kanonik bremeński. Ludność miejscowa, a zwłaszcza Obodrzyce, czynnie sprzeciwiali się wprowadzaniu nowych porządków.

Dopiero Henryk Lew w latach 1160–1163 ostatecznie podbił i skolonizował ziemie Obodrzyców i odnowił biskupstwo w Ratzeburgu(inne języki).

W XIII i XIV wieku Meklemburgia została zasiedlona przez ludność niemiecką i w większości zgermanizowana. Całkowicie zniemczona dynastia meklemburska książąt obodrzyckich zachowała tron do roku 1918.

W średniowieczu główne miasta należały do Związku Hanzeatyckiego.

Wismar od 1648 do 1803 znajdował się pod panowaniem Szwecji, choć Szwedzi ostatecznie zrzekli się praw do miasta dopiero w 1903.

W roku 1701 nastąpił podział na dwa księstwa: Meklemburgia-Schwerin i Meklemburgia-Strelitz. Oba terytoria w 1871 znalazły się w granicach Cesarstwa Niemiec, a w jeden kraj zjednoczono je ponownie w roku 1934^[1].

Demografia

Największymi miastami są:

	nazwa w j. niemieckim	populacja (2014)
1.	Rostock	204 167
2.	Schwerin	92 138
3.	Neubrandenburg	63 311
4.	Wismar	42 392
5.	Güstrow	28 791
6.	Waren (Müritz)	21 042
7.	Neustrelitz	20 476
8.	Parchim	17 794
9.	Ribnitz-Damgarten^[a]	15 103
10.	Ludwigslust	12 243

Ludność miejscowa mówi językiem dolnoniemieckim (plattdeutsch), jednak w miarę potrzeby posługuje się powszechnie używanym językiem niemieckim.

Gospodarka

Jest to obszar o najmniejszej gęstości zaludnienia w Niemczech, klasyczny kraj rolniczy, wielkie posiadłości ziemskie (dawne latyfundia junkierskie), tylko w większych miastach powstało trochę zakładów przemysłowych i handlowych.

Obecnie jedyną dziedziną wykazującą rozwój jest turystyka na wybrzeżu Bałtyku oraz nad licznymi jeziorami Pojezierza Meklemburskiego.

Zobacz też

Uwagi

↑ W granicach Meklemburgii leży Ribnitz, Damgarten stanowi część Pomorza.

Przypisy

↑ Jan Wąsicki Rzesza a kraje niemieckie 1914-1949, Wydawnictwo Poznańskie 1977.

[2] W granicach Meklemburgii leży Ribnitz, Damgarten stanowi część Pomorza.

[1] Jan Wąsicki Rzesza a kraje niemieckie 1914-1949, Wydawnictwo Poznańskie 1977.

[1]

[a]