Merchandising

Merchandising – działalność marketingowa, której istotę stanowi stosowanie znaków towarowych, postaci, przedstawień, wizerunków i symboli kojarzonych przez odbiorców z jednym produktem – najczęściej serialem telewizyjnym lub filmem – w celu poprawy efektów sprzedaży innego produktu, adresowanego do szerokich rzesz konsumentów, a oferowanego z zasady w sprzedaży detalicznej. Najczęściej wykorzystuje się w takich przypadkach postacie i symbolikę występującą w filmach dla dzieci i młodzieży, ale również postacie, wizerunki, rekwizyty i symbole związane z takimi produkcjami telewizyjnymi dla dorosłych jak telenowele, seriale, show, teleturnieje, relacje sportowe[1] etc.

Merchandising jest często rozumiany jako sposób prezentacji towarów w punktach sprzedaży, sztuka podnoszenia efektywności sprzedaży towarów masowych[2] i w masowej skali poprzez wykorzystanie topografii sklepu oraz elementarnych zasad psychologii społecznej, sztuki prezentacji produktów, budowanie skojarzeń klientów oraz stosowanie różnorodnych chwytów marketingowych.

Merchandising w tym drugim znaczeniu to sposoby wpływania na zachowania klientów poprzez wystrój pomieszczenia i sposób prezentacji towarów w celu zwiększenia sprzedaży, zainteresowania odbiorców, a nawet zwiększenia subiektywnej wartości towaru w oczach klienta[3].

Cele pośrednie określa akronim AIDA, od angielskich słów: Attention – Interest – Desire – Action, czyli: przyciągnąć uwagę klienta – wzbudzić jego zainteresowanie – i pożądanie, potrzebę posiadania – oraz zainicjować działanie, czyli zakup.

Merchandising działa poprzez informowanie w sposób atrakcyjny, zrozumiały i przekonujący o istnieniu i lokalizacji sklepu, oferowanym asortymencie towarów, nowościach, towarach godnych szczególnej uwagi, rozmieszczeniu stoisk.

Informacja jest różnicowana dla osób:

  • które nie miały zamiaru wchodzić do sklepu, ale coś je ku temu skłoni,
  • które weszły po określony produkt, ale może kupią coś jeszcze,
  • które są stałymi klientami i warto zadbać, aby takimi zostały.

Sytuacja przykładowa:

Z ulicy klienta przyciąga wystawa. Aby nie stała się częścią tła, często zmienia się jej wystrój dbając o jej atrakcyjność. We wnętrzu przyjemny nastrój stwarzany aranżacją ekspozycji, kolorem, oświetleniem, tłem dźwiękowym, sympatyczny i gotów do pomocy personel, ale także pułapki. Dyskretnie narzucony kierunek ruchu i towary pierwszej potrzeby jak najdalej od wejścia powodują konieczność przejścia obok wielu stoisk. Towary łatwo dostępne, te przewidziane do szybkiej rotacji, umieszczone są na wysokości oczu, a przy kasie drobiazgi i słodycze, które w czasie oczekiwania w kolejce mogą skłonić do impulsywnego zakupu. Dodatkowo stosowane są akcje lojalnościowe: kupony rabatowe, loterie, czy drobne upominki dla stałych klientów.

Podobne techniki merchandisingowe stosują zarówno wielkie sieci handlowe, jak i punkty sprzedaży oferujące dobra dla bardzo nielicznej klienteli.

Przypisy

  1. Merchandising: wszystko co powinieneś o nim wiedzieć? [online], SurgeCloud, 23 lipca 2018 [dostęp 2020-05-16] (pol.).
  2. Merchandising w Polsce – perspektywy [online], eGospodarka.pl [dostęp 2020-05-16] (pol.).
  3. Admin, Merchandising – co to jest? Definicja. Jak go wykorzystywać w sprzedaży? [online], www.templatka.pl [dostęp 2020-05-16] (pol.).

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya