Mesembria

Diobol z Mesambrii, ok. 450–350 p.n.e.
Rewers monety, M-E-T-A pomiędzy szprychami.

Mesembria (gr. Μεσημβρία „południe” od μέσος „środkowy” i ἡμέρα „dzień”) – kolonia Megary założona w ok. 510 r. p.n.e.[1] na zachodnim wybrzeżu Morza Czarnego. Założona na miejscu istniejącej osady trackiej[1], zajmowała strategiczną pozycję w pobliżu ujścia Morza Czarnego.

Mesembria była jednym z miast wchodzących w skład greckiej Pentapolis nad Euksynem, obok Odessos (Warna), Tomoi (Konstanca), Histria i Apollonia (Sozopol). Mesembria rzadko jest wspominana w źródłach historycznych, ale istniała do późnego okresu, o czym świadczą wzmianki Pomponiusza Meli,[2] Pliniusza Starszego,[3] i Ptolemeusza oraz obecność miasta na Tablicy Peutingerowskiej.[4] Kolonizacja dorycka jest datowana na początek VI wieku p.n.e., a dowody wskazują, że od tego czasu była ważnym ośrodkiem handlowym i rywalem Apollonii (Sozopol). Pozostała jedyną kolonią dorycką na wybrzeżu Morza Czarnego, podczas gdy pozostałe były koloniami jońskimi. W roku 425/4 p.n.e. miasto przystąpiło do Związku Delijskiego pod przewodnictwem Aten.[5]

Archeologia

Bułgarska archeolożka Luba Ognenowa-Marinowa przeprowadziła sześć podwodnych ekspedycji archeologicznych dla Bułgarskiej Akademii Nauk (BAN) w latach 1961–1972[6][7] w wodach wzdłuż bułgarskiego wybrzeża Morza Czarnego. Jej praca doprowadziła do zidentyfikowania pięciu chronologicznych okresów urbanizacji na półwyspie otaczającym Nesebyr aż do końca II tysiąclecia p.n.e., obejmujących tracką protopolię, grecką kolonię Mesambria, wioskę pod panowaniem rzymskim do wczesnej ery chrześcijańskiej, średniowieczną osadę oraz renesansowe miasto, znane współcześnie jako Nesebyr.[6]

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ a b Majewski 1969 ↓, s. 92.
  2. ↑ 2.2. W: Pomponius Mela: De Chorographia.
  3. ↑ 4.11.18. W: Pliniusz Starszy: Naturalis Historia.
  4. ↑ Tab. Peut.
  5. ↑ Ilias Petropoulos: Mesembria (Antiquity). [w:] Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού, Εύξεινος Πόντος [on-line]. [dostęp 8 June 2011].
  6. ↑ a b Павлина (Pavlina) Илиева (Ilieva): Люба Огненова-Маринова—Ученият, Учителят И Човекът. Sofia, Bułgaria. s. 7–11. ISBN 954-775-531-. (bułg.).
  7. ↑ Как Започнаха Подводните Археологически Проучвания В Несебър. „Morski Vestnik”, 30 października 2009. Morski Svyat Publishing House. [dostęp 22 October 2016]. [zarchiwizowane z adresu 14 kwietnia 2016]. 

Bibliografia

  • Kazimierz Majewski: Kultura rzymska w Bułgarii. Wrocław-Warszawa-Kraków: Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk, 1969.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya