Mi-30
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
|---|---|
| Producent |
Biuro konstrukcyjne Michaiła Mila |
| Typ | |
| Konstrukcja |
metalowa |
| Dane techniczne | |
| Napęd |
2 x silnik turbowałowy Klimow TW3-117 |
| Moc | |
| Wymiary | |
| Dane operacyjne | |
| Użytkownicy | |
 ZSRR
| |
Mi-30 (ros. Ми-30) – niezrealizowany projekt radzieckiego samolotu pionowego startu i lądowania VTOL lub krótkiego startu i lądowania STOL. Samolot miał być zmiennowirnikowcem, w którym efekt pionowego lotu uzyskiwano dzięki obracaniu względem nieruchomego płata silników umieszczonych na końcach skrzydeł. Podobne rozwiązanie zastosowano w amerykańskim samolocie V-22 Osprey.
Historia
Koncepcja tego typu konstrukcji powstała w biurze konstrukcyjnym Michaiła Mila w 1972 roku. Miała być to maszyna pasażersko-towarowa zdolna do transportu 19 pasażerów lub 2 ton ładunku. Przewidywano, że będzie zdolna zastąpić używane powszechnie śmigłowce Mi-8. Jednym z powodów rozpoczęcia prac nad tego typu konstrukcją był sukces amerykańskiej maszyny Bell XV-15. Pracę nie miały wysokiego priorytetu i dopiero na początku lat 80. XX wieku, rozporządzeniem rządowym postanowiono o budowie samolotu w planie na lata 1986 - 1995. Maszyna miała być gotowa do lotu w 1996 roku. Przewidywano również powstanie wersji wojskowej, w której zamierzano zastosować mocniejsze silniki. Sytuacja ekonomiczna schyłkowych lat istnienia Związku Radzieckiego nie pozwoliła jednak na realizację tych zamierzeń. Tym bardziej katastrofalny kryzys ekonomiczny z początku lat 90. nie sprzyjał kontynuacji prac projektowych.
Konstrukcja
Mi-30 miał być dwusilnikowym, górnopłatem z trójpodporowym, chowanym podwoziem z przednim podparciem. Na końcach skrzydeł przewidywano zainstalowanie silników turbowałowych Klimow TW3-117, których obrót względem nieruchomej płaszczyzny skrzydeł miał pozwolić na start w warunkach VTOL lub STOL. Kadłub o konstrukcji półskorupowej. Jeden z projektów zakładał wykorzystanie układu konstrukcyjnego zwanego kaczką, w którym ster wysokości znajduje się w części dziobowej przed skrzydłami. W takim przypadku skrzydła miały być przesunięte bliżej ogona samolotu (pozbawionego usterzenie poziomego). Przewidywano wybudowanie trzech wersji maszyny. Pasażerskiej Mi-30S zdolnej do transportu 21 pasażerów, Mi-30D przewożącej 11 osób oraz Mi-30L zabierającej na pokład siedmiu pasażerów.
Bibliografia
- Ryszard Witkowski: Dzieje śmigłowca. Warszawa: Oficyna Wydawnicza ECHO, 2005, s. 276. ISBN 83-87162-10-8.
| Samoloty myśliwskie | |
|---|---|
| Samoloty bombowe | |
| Samoloty obserwacyjne rozpoznawcze i dowodzenia | |
| Samoloty szturmowe | |
| Samoloty szkolno-treningowe | |
| Samoloty transportowe i szybowce desantowe | |
| Śmigłowce | |
| Prototypy i konstrukcje doświadczalne |
|
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.