Michał Kobosko

Michał Kobosko

Michał Kobosko (2024)
Pełne imię i nazwisko	Michał Andrzej Kobosko
Data i miejsce urodzenia	15 kwietnia 1968 Warszawa
Zawód, zajęcie	dziennikarz, polityk
Alma Mater	Uniwersytet SWPS
Stanowisko	redaktor naczelny tygodnika „Newsweek Polska” (2006–2009), redaktor naczelny tygodnika „Wprost” (2012–2013), poseł na Sejm X kadencji (2023–2024), poseł do Parlamentu Europejskiego X kadencji (od 2024)
Multimedia w Wikimedia Commons
Cytaty w Wikicytatach
Wiadomości w Wikinews

Michał Andrzej Kobosko (ur. 15 kwietnia 1968 w Warszawie^[1]) – polski dziennikarz prasowy i polityk, redaktor naczelny m.in. czasopism „Newsweek Polska” (2006–2009) i „Wprost” (2012–2013), przewodniczący (2020–2022) oraz I wiceprzewodniczący (2022–2024) partii Polska 2050, poseł na Sejm X kadencji (2023–2024), poseł do Parlamentu Europejskiego X kadencji (od 2024).

Studiował na Politechnice Warszawskiej oraz w Ośrodku Studiów Amerykańskich Uniwersytetu Warszawskiego^[2]. W 2021 uzyskał licencjat z zarządzania i przywództwa na Uniwersytecie SWPS^[1][3]. Pracę w zawodzie dziennikarza rozpoczął w pierwszej połowie lat 90., dołączając do działu ekonomicznego „Gazety Wyborczej”^[2]. Następnie był zastępcą redaktora naczelnego dziennika „Puls Biznesu”, kierował też portalem PulsBiznesu.pl. Był również związany z dwutygodnikiem „BusinessWeek” (jako zastępca redaktora naczelnego)^[4]. W 2004 dołączył do redakcji wydawanego przez Axel Springer Polska miesięcznika „Profit”^[4]. W latach 2005–2006 był zastępcą redaktora naczelnego i następnie redaktorem naczelnym miesięcznika „Forbes”. W październiku 2006 objął funkcję redaktora naczelnego „Newsweek Polska”^[4], którą pełnił do sierpnia 2009^[5].

W tym samym miesiącu został redaktorem naczelnym gazety „Dziennik Polska-Europa-Świat”^[5]. Od września tegoż roku, gdy doszło do jej fuzji z „Gazetą Prawną”, objął kierownictwo redakcji nowo powstałego „Dziennika Gazety Prawnej”. W marcu 2010 zastąpił go na tym stanowisku Tomasz Wróblewski^[6]. Michał Kobosko pracował następnie w Axel Springer Polska jako wydawca czasopism „Newsweek Polska” i „Forbes”^[6], odszedł z wydawnictwa w styczniu 2011^[7]. Od lutego 2012 do stycznia 2013 był redaktorem naczelnym tygodnika „Wprost”, zastąpił na tym stanowisku Tomasza Lisa^[8][9]. Poza działalnością w prasie był też współprowadzącym program publicystyczny w stacji radiowej RMF FM^[10]. Zasiadał w jury konkursu Grand Press (od 2000), wszedł także w skład kapituły Nagroda Lesława A. Pagi^[4]. W 2013 zakończył działalność w branży medialnej^[11]. Od tegoż roku do 2017 był partnerem w agencji mówców „Primespeakers”^[3]. Również w 2013 objął stanowisko dyrektora warszawskiego biura amerykańskiego think tanku Atlantic Council^[2], którym kierował do 2019^[11][12].

Dołączył następnie do grona współpracowników Szymona Hołowni. Wszedł w skład jego sztabu w trakcie kampanii prezydenckiej w 2020, zajmował stanowisko pełnomocnika wyborczego^[13]. Po wyborach został wiceprezesem Stowarzyszenia Polska 2050^[14]. We wrześniu 2020 Szymon Hołownia wskazał go jako przewodniczącego zakładanej przez jego środowisko partii politycznej^[15] (zarejestrowanej w marcu 2021 pod nazwą Polska 2050 Szymona Hołowni^[16]). W marcu 2022 przeszedł na funkcję I wiceprzewodniczącego tego ugrupowania^[17].

W wyborach parlamentarnych w 2023 kandydował do Sejmu z pierwszego miejsca na liście koalicji Trzecia Droga w okręgu warszawskim; uzyskał mandat posła X kadencji, otrzymując 61 452 głosy^[18]. W Sejmie został przewodniczącym Komisji do Spraw Unii Europejskiej^[1]. Objął też funkcję przewodniczącego delegacji Sejmu i Senatu do Zgromadzenia Parlamentarnego OBWE^[1]. W 2024 został przewodniczącym liberalnego europejskiego stowarzyszenia New Europeans^[19]. W 2024 został wybrany do Parlamentu Europejskiego X kadencji, startując jako lider listy Trzeciej Drogi w okręgu warszawskim i zdobywając 39 170 głosów^[20]. W czerwcu 2024 ustąpił z funkcji I wiceprzewodniczącego partii^[21]. W Europarlamencie zasiadł w Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii oraz Komisji Petycji^[22]. Zgłosił swoją kandydaturę w zaplanowanych na styczeń 2026 wyborach przewodniczącego Polski 2050, jednak ostatecznie wycofał się ze startu^[23]. W lutym 2026 zrezygnował z członkostwa w ugrupowaniu^[24]. Został następnie wiceprezesem stowarzyszenia Centrum Polska, założonego przez Paulinę Hennig-Kloskę i związanego z klubem parlamentarnym Centrum^[25].

Wybory	Komitet wyborczy		Organ	Okręg	Wynik
2023		Trzecia Droga	Sejm X kadencji	nr 19	61 452 (3,58%)[18]
2024			Parlament Europejski X kadencji	nr 4	39 170 (3,00%)[20]