Michael Kayode

Michael Kayode

Pełne imię i nazwisko	Michael Olabode Kayode
Data i miejsce urodzenia	10 lipca 2004 Borgomanero, Włochy
Obywatelstwo	Włochy
Wzrost	179 cm
Pozycja	prawy obrońca
Informacje klubowe
Klub	Brentford
Numer w klubie	33
Kariera juniorska
Lata Klub 2011–2018 Juventus FC 2018–2021 Gozzano
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole 2020–2021 Gozzano 34 (2) 2021–2025 Fiorentina 31 (1) 2025 → Brentford (wyp.) 12 (0) 2025– Brentford 30 (1) W sumie: 107 (4)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole 2021  Włochy U-18 4 (0) 2022–2023  Włochy U-19 12 (1) 2023–  Włochy U-21 8 (0) W sumie: 24 (1)
↑ Aktualne na: 21 marca 2026. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
Multimedia w Wikimedia Commons

Michael Olabode Kayode (ur. 10 lipca 2004 w Borgomanero) – włoski piłkarz, obrońca Brentford oraz reprezentacji Włoch U-21.

Urodził się w Borgomanero, w prowincji Novara, jako syn rodziców pochodzących z Nigerii^[1].

To ofensywnie usposobiony prawy obrońca, dysponujący dobrym przyspieszeniem i umiejętnością wchodzenia w wolne przestrzenie. Może występować również na lewej stronie boiska, a w zespołach młodzieżowych, w sytuacjach awaryjnych, grywał także jako środkowy obrońca^[2].

Kayode jest znany również z umiejętności wykonywania wrzutów z autu^[3][4][5]. Dzięki temu, że nie zatrzymuje rozbiegu przed samym wyrzutem, potrafi nadać piłce większą siłę i wykonywać bardzo długie oraz mocne auty, które często prowadzą do bramek jego drużyny^[5][6]. Z tego względu bywa porównywany do Rory’ego Delapa^[6][7].

Kayode rozwijał się w akademii Juventusu, ale później został przez turyński klub odrzucony. Kontynuował karierę w Gozzano i w sezonie 2020/21, mając 16 lat, regularnie występował w podstawowym składzie w Serie D, stając się pierwszym piłkarzem urodzonym w 2004 roku, który zdobył bramkę na tym poziomie rozgrywkowym, trafił wtedy w meczu z Castellanzese^[8].

W 2021 roku przeszedł do Fiorentiny, która włączyła go do drużyny Primavera prowadzonej przez Alberto Aquilaniego. W kolejnych dwóch latach stał się jednym z kluczowych zawodników tego zespołu^[8].

Na początku sezonu 2023/24 został włączony do pierwszej drużyny prowadzonej przez Vincenzo Italiano^[8]. W Serie A zadebiutował 19 sierpnia 2023 roku, w wieku 19 lat, wychodząc w podstawowym składzie na wygrany 4:1 wyjazdowy mecz 1. kolejki z Genoą^[9][10]. Po poważnej kontuzji Dodô wywalczył miejsce w podstawowym składzie na prawej obronie, a 21 września zadebiutował także w europejskich pucharach, zaczynając od pierwszej minuty zremisowane 2:2 spotkanie fazy grupowej Ligi Konferencji UEFA z Genkiem^[11]. 29 grudnia tego samego roku zanotował asystę przy zwycięskim golu Luki Ranieriego w ligowym meczu z Torino, wygranym 1:0^[12]. Swoją pierwszą bramkę w Serie A zdobył 26 lutego 2024 roku, w zwycięskim meczu 2:1 z Lazio na Stadio Artemio Franchi^[13][14].

W kolejnym sezonie, już pod wodzą nowego trenera Raffaele Palladino, jego liczba minut na boisku zmalała na rzecz wracającego do gry Dodô^[15][16].

24 stycznia 2025 roku Kayode trafił do Brentford, występującego w Premier League, na płatne wypożyczenie za około 500 tysięcy euro^[16], z opcją wykupu^[17][18]. 2 lutego zadebiutował w barwach Bees, a zarazem w Premier League, w przegranym 0:2 domowym meczu z Tottenhamem^[19]. Po zanotowaniu 12 występów i jednej asysty dla klubu do końca sezonu^[20], 28 maja 2025 roku Brentford oficjalnie go wykupiło^[16][21] za około 17,5 miliona euro^[16]. Piłkarz podpisał pięcioletni kontrakt z opcją przedłużenia o kolejny sezon^[16][21].

Z reprezentacją Włoch U-19, prowadzoną przez Alberto Bolliniego, Kayode zdobył w 2023 roku mistrzostwo Europy w tej kategorii wiekowej, strzelając zwycięskiego gola w finale wygranym 1:0 z Portugalią^[22][23].

We wrześniu tego samego roku otrzymał pierwsze powołanie do reprezentacji Włoch U-21, prowadzonej przez Carmine’a Nunziatę, na mecze eliminacji mistrzostw Europy z Łotwą i Turcją^[24]. W kadrze U-21 zadebiutował 17 października 2023 roku, wchodząc na boisko w końcówce wygranego 2:0 meczu z Norwegią w Bolzano^[25]. W czerwcu 2025 roku został powołany na mistrzostwa Europy U-21 na Słowacji^[26], gdzie wystąpił we wszystkich czterech meczach Azzurrinich, którzy odpadli w ćwierćfinale po porażce z Niemcami^[27].