Michaił Krasowski
 podpułkownik
| |
| Data i miejsce urodzenia |
11 stycznia 1878 |
|---|---|
| Data śmierci |
? |
| Przebieg służby | |
| Siły zbrojne | |
| Główne wojny i bitwy | |
Michaił Jakowlewicz Krasowski, ukr. Михайло Красовський, ros. Михаил Яковлевич Красовский (ur. 30 grudnia 1877?/11 stycznia 1878 w Jelizawetgradzie, zm. ?) – rosyjski, a następnie ukraiński wojskowy (podpułkownik), radziecki funkcjonariusz służb specjalnych.
Biografia
Ukończył gimnazjum klasyczne w Jelizawetgradzie. Studiował na wydziale fizyczno-matematycznym uniwersytetu w Moskwie. W sierpniu 1901 wstąpił do armii rosyjskiej. W 1903 r. ukończył junkierską inżynierską szkołę piechoty w Kijowie. W stopniu podporucznika służył w 7 Krasnojarskim Batalionie Rezerwowym. Następnie przeniesiono go do 27 WschodnioSyberyjskiego Pułku Strzeleckiego, w składzie którego w latach 1904-1905 brał udział w wojnie rosyjsko-japońskiej. Był ranny. Awansowano go do stopnia porucznika. W 1914 r. ukończył Imperatorską Nikołajewską Akademię Wojskową.
Uczestniczył w I wojnie światowej. W 1917 r. objął obowiązki szefa sztabu XLVIII Korpusu Armijnego. Doszedł do stopnia podpułkownika. Pod koniec marca 1918 r. wstąpił do nowo formowanej armii ukraińskiej. Został szefem sztabu 7 Dywizji Pieszej. Od końca grudnia tego roku był szefem sztabu Chełmińsko-Galicyjskiego Frontu Armii Czynnej Ukraińskiej Republiki Ludowej. W marcu 1919 objął funkcję zastępcy szefa Głównego Zarządu Sztabu Generalnego Armii Czynnej URL. Jesienią 1919 przeszedł do Sił Zbrojnych Południa Rosji. Po ewakuacji na Krym znalazł się w rezerwie oficerskiej wojsk Białych gen. Piotra N. Wrangla. Był członkiem ukraińskiej grupy, którą utworzył gen. Grigorij J. Januszewski. Miał zostać szefem sztabu planowanej dywizji ukraińskiej. Pozostał na Krymie po ewakuacji wojsk Białych do Gallipoli w poł. listopada 1920 po czym ochotniczo wstąpił do wojsk bolszewickich. Został zwerbowany przez Razwiedupr. Prowadził nielegalną działalność wywiadowczą w Polsce, a następnie Rumunii. W październiku 1925 powrócił do Moskwy, gdzie został urzędnikiem dla specjalnych poruczeń Zarządu do Spraw Badania i Wykorzystania Doświadczeń Wojskowych. Od września 1926 służył w Oddziale Naukowo-Statutowym Sztabu Generalnego Armii Czerwonej. W październiku 1929 objął funkcję głównego bibliotekarza sektora wojskowego Biblioteki Państwowej im. W. I. Lenina. W lipcu 1935 odszedł na emeryturę.
Linki zewnętrzne
Bibliografia
- Jarosław Tinczenko, Офіцерський корпус Армії Української Народної Республіки (1917-1921), 2007
- M. A. Aleksiejew, A. I. Kołpakidi, W. J. Kowczik, Энциклопедия военной разведки. 1918-1945 гг., 2012
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.