Michał Obojski

Michał Obojski

Data i miejsce urodzenia	5 września 1914 Przasnysz
Data i miejsce śmierci	15 stycznia 1992 Przasnysz
Zawód, zajęcie	nauczyciel
Alma Mater	WSP w Gdańsku Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu (1963–1966)
Odznaczenia

Michał Obojski (ur. 5 września 1914 w Przasnyszu, zm. 15 stycznia 1992 tamże)^[1] – polski nauczyciel, pedagog, działacz społeczny.

Michał Obojski urodził się 5 września 1914 w Przasnyszu. Syn rolników, Apoloniusza i Agnieszki Obojskich. Rodzina Obojskich mieszkała na Zawodziu w Przasnyszu. Posiadali tam gospodarstwo rolne^[2]. W wieku 7 lat stracił ojca. Agnieszka Obojska po śmierci męża została sama z trójką dzieci^[a] na 16-hektarowym gospodarstwie, którego nie była w stanie sama prowadzić, żyła z jego dzierżawy^[3][2].

W roku 1928 otrzymał świadectwo ukończenia szkoły powszechnej, mając dobre wyniki z języka polskiego i historii, z chemii tylko dostateczne^[2]. Po ukończeniu szkoły powszechnej zdał do Seminarium Nauczycielskiego w Pułtusku, gdzie kształcił się na polonistę. W 1933 ukończył Seminarium Nauczycielskie z dyplomem nauczyciela szkół powszechnych. Następnie podjął bezpłatną praktykę w Szkole Podstawowej nr 1 w Przasnyszu. Był nauczycielem Aleksandra Drwęckiego i Haliny Skalskiej^[2]. Potem pracował w Szkole Powszechnej stopnia pierwszego w Ostrowych Stańczykach z siedzibą w Goskach Wąsoszach, w gminie Krzynowłoga Mała. Tam poznał swoją przyszłą żonę Mariannę Rapacką, z którą ożenił się w listopadzie 1939. Miał z nią pięciu synów^[b][3]. W okresie okupacji prowadził tajne nauczanie. W lutym 1945 objął funkcję kierownika Szkoły Podstawowej w Krzynowłodze Małej, a od września 1946 był kierownikiem szkoły w Węgrze. W 1949 podjął pracę w Szkole Podstawowej nr 1 w Przasnyszu. W roku szkolnym 1950/51 był instruktorem szkolenia przy zarządzie Oddziału Powiatowego ZNP. We wrześniu 1953 rozpoczął pracę jako nauczyciel chemii w Liceum Ogólnokształcącym w Przasnyszu. Jednocześnie uzupełniał wykształcenie, ukończył zaoczne studia w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Gdańsku. W roku 1963 rozpoczął eksternistyczne studia magisterskie na wydziale chemicznym Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, a egzamin magisterski złożył w czerwcu 1966^[3].

Michał Obojski

Michał Obojski jako nauczyciel chemii Liceum Ogólnokształcącego w Przasnyszu w latach 50. założył pracownię chemiczną, która znajdowała się w sąsiednim budynku Szkoły Podstawowej nr 2, obok gabinetu lekarskiego. Dopiero po kilku latach udało się zorganizować w budynku LO pomieszczenie na własną pracownię chemiczną, która w kolejnych latach była jeszcze modernizowana. Podstawowym wyposażeniem pracowni były probówki w drewnianych statywach, a do ogrzewania ich zawartości służyły palniki spirytusowe w kształcie kałamarzy, z knotem i szklanym kołpakiem do zakrywania, kiedy ich się nie używało. Na lekcji taki zestaw stał na każdym uczniowskim stole. W szafach zamykanych na klucz znajdowały się brązowe szklane słoje i butelki zawierające pierwiastki i związki chemiczne. Na ścianach pracowni oprócz układu okresowego Mendelejewa wisiały umieszczone w szklanych gablotach poglądowe tablice ilustrujące różne procesy technologiczne. Pracownia chemiczna służyła uczniom trzech szkół: Podstawowej nr 1 i nr 2 oraz Liceum^[4]. W tej pracowni przygotowywał spośród grupy uczniów liceum do startu w olimpiadach chemicznych. Organizował pozalekcyjne zajęcia obejmujące podstawy analizy chemicznej, które to zagadnienia poznawał student na pierwszym i drugim roku^[5]. W latach 60. i 70. XX wieku jego uczniowie sześciokrotnie dochodzili do szczebla centralnego olimpiad chemicznych (w 1962 Karol Jackowski doszedł do olimpijskiego finału, będąc jeszcze uczniem liceum miał już indeks na Uniwersytet Warszawski)^[c]. Był także nauczycielem chemii w Liceum Ogólnokształcącym dla Pracujących^[7].

Michał Obojski zapraszany był przez władze uczelniane do komisji prowadzących rekrutacje na studia. W przasnyskim liceum miał u uczniów przydomek „Bizon”^[d][8][2]. Nie należał do żadnej partii. Był osobą wierzącą, a jego pięciu synów było ministrantami w kościele OO Pasjonistów^[2]. W 1979 przeszedł na emeryturę, podczas której do 1982 pracował na pół etatu w przasnyskim ogólniaku, potem był jeszcze zatrudniony w Zespole Szkół Zawodowych w Przasnyszu^[9][10]. Zmarł 15 stycznia 1992, w wieku 78 lat. Został pochowany na cmentarzu parafialnym w Przasnyszu. W 2008 jego prochy zostały przeniesione na warszawski cmentarz w Wólce Węglowej^[e]. Jego imię od 1993 nosi jedna z przasnyskich ulic osiedla Orlika w Przasnyszu^[5]. 10 listopada 2008 w budynku liceum odsłonięto tablicę pamiątkową z płaskorzeźbionym popiersiem poświęconą Michałowi Obojskiemu^[1][11].

• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – 1979
• Złoty Krzyż Zasługi – 1974
• Nagroda Pierwszego stopnia Ministra Oświaty i Wychowania – 1977
• Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej” – 1983
• Złota Odznaka ZNP (dwukrotnie)
• Medal 40-lecia Polski Ludowej – 1984
• Medal Komisji Edukacji Narodowej – 1980

• Alfred Borkowski, Piotr Kaszubowski: Przasnyskie portrety. Część czwarta. Przasnysz-Ciechanów: Związek Literatów Polskich Oddział w Ciechanowie; Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Przasnyskiej, 2011. ISBN 978-83-89408-49-5.
• Edward Lemanowicz, Wojciech Włodarczyk, Bogusław Kruszewski: Szkoła wielu Pokoleń. Przasnysz: Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych, 2014. ISBN 978-83-921793-7-5.
• MariuszM. Bondarczuk MariuszM. (red.), Misjonarze i barbarzyńcy. Opowieści o codziennym życiu przasnyskiego ogólniaka w latach 1923–2005, Przasnysz: Wydawnictwo Mazowieckie, 2006, ISBN 83-900940-4-5 .

• Michał Obojski (1979), fotografia (1)
• Michał Obojski (2008), fotografia (2)