Mikułowa
| wieś | |
Pałac w Mikułowej | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Liczba ludności (2011) |
272[2] |
| Strefa numeracyjna |
75 |
| Kod pocztowy |
59-975[3] |
| Tablice rejestracyjne |
DZG |
| SIMC |
0192519 |
Położenie na mapie gminy Sulików | |
Położenie na mapie Polski | |
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego | |
Położenie na mapie powiatu zgorzeleckiego | |
Mikułowa (niem. Nikolausdorf) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie zgorzeleckim, w gminie Sulików.
Położenie
Mikułowa to niewielka wieś o długości około 0,8 km, leżąca na Pogórzu Izerskim, na granicy Równiny Zgorzeleckiej i Wysoczyzny Siekierczyńskiej[4]. Miejscowość leży przy starym trakcie łączącym Żytawę z Lubaniem[4].
Podział administracyjny
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa jeleniogórskiego.
Historia
Początki Mikułowej nie są znane, wiadomo tylko, że została założona przez kolonistów niemieckich później niż sąsiednie wsie[4]. Na początku XIX wieku miejscowość dzieliła się na dwie części: górną i dolną, w każdej z nich był folwark, a w Mikułowej Górnej powstał też pałac[4]. W 1840 roku było tu 40 domów, szkoła ewangelicka z nauczycielem, młyn wodny, gospoda, 4 warsztaty bawełniane i 2 torfiarnie[4]. W 1865 roku zbudowano linię kolejową ze Zgorzelca do Lubania i dworzec kolejowy (Mikułowa (stacja kolejowa)), co spowodowało znaczne zwiększenie liczby mieszkańców i pojawienie się przemysłu, między innymi powstała tu mleczarnia i cegielnia[4].
W 1978 roku były tu 52 gospodarstwa rolne, w 1988 roku ich liczba zmalała do 22[4].
Zabytki
Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisany jest[5]:
- zespół pałacowy (nr 27)
- pałac, powstał w drugiej połowie XVIII w. Przebudowano go i zmieniono mu wystrój w 1886 r. Przeszedł także rozbudowę w 1925 r.[6] Jest neorenesansowy, zbudowany na planie czworoboku. Ma dwie kondygnacje z mieszkalnym poddaszem. Pokryty jest mansardowym dachem z lukarnami. We wnętrzu interesujące są zwłaszcza główny hol i reprezentacyjna klatka schodowa, noszące cechy neomanieryzmu niderlandzkiego. Do dzisiaj zachowały się także część stolarki neorenesansowej i witraż. Pałac kupiła prywatna osoba, która chce tu w przyszłości stworzyć ośrodek wypoczynkowy dla osób powyżej 50 roku życia[6]
- park, z XVIII–XX w.
Elektroenergetyka
W Mikułowej znajduje się oddana do eksploatacji w roku 1963 stacja elektroenergetyczna 400/220/110 kV Mikułowa (na zdj. poniżej), przez którą wychodzi energia elektryczna produkowana w elektrowni Turów[4][7]. Stacja była pierwszą w Polsce rozdzielnią pracującą na napięcie 400 kV[7]. W latach 2014–2020 została zmodernizowana i przebudowana[8]. Instalacja słupowa starej linii Mikułowa–Czarna została zdemontowana w 2021 roku[9].
Przypisy
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 80497.
- ↑ GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 793 [zarchiwizowane 2022-10-26].
- ↑ a b c d e f g h Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 2: Pogórze Izerskie. Cz. 2: M-Ż. Wrocław: Wydawnictwo I-BiS, 2003, s. 34-36. ISBN 83-85773-61-4.
- ↑ Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 257. [dostęp 2012-11-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-10-31)].
- ↑ a b Lucyna Róg, Pałac sprzedany za 800 tys. Będzie ośrodkiem wypoczynkowym. wroclaw.gazeta.pl. [dostęp 2013-08-30].
- ↑ a b Budowa linii 400 kV Mikułowa-Czarna | Znaczenie inwestycji. [dostęp 2023-03-01].
- ↑ Budowa linii 400 kV Mikułowa-Czarna | Najdłuższa linia 400 kV na Dolnym Śląsku gotowa. [dostęp 2023-03-01].
- ↑ Budowa linii 400 kV Mikułowa-Czarna | Zakończono prace demontażowe. [dostęp 2023-03-01].
Bibliografia
- Słownik geografii turystycznej Sudetów. Marek Staffa (redakcja). T. 2: Pogórze Izerskie (M-Ż). Wrocław: Wydawnictwo I-BiS, 2003, ISBN 83-85773-61-4.
Linki zewnętrzne
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.