Milewicze
| Państwo | |
|---|---|
| Obwód | |
| Rejon | |
| Sielsowiet | |
| Populacja • liczba ludności |
|
| Kod pocztowy |
247976 |
Położenie na mapie obwodu homelskiego | |
Położenie na mapie Białorusi | |
Położenie na mapie Polski w 1939 r. | |
Milewicze[1] (biał. Мілевічы; ros. Милевичи) – wieś na Białorusi, w obwodzie homelskim, w rejonie żytkowickim, w sielsowiecie Milewicze, nad Słuczą.
Siedziba parafii prawosławnej; znajduje się tu cerkiew pw. św. Jana Teologa[2].
Historia
W XIX i w początkach XX w. położone były w Rosji, w guberni mińskiej, w powiecie mozyrskim. Położenie wśród mokradeł powodowało, że Milewicze opisywane były jako miejscowość odludna.
W dwudziestoleciu międzywojennym leżały w Polsce, w województwie poleskim, w powiecie łuninieckim[a], w gminie Lenin (Sosnkowicze)[3]. Wieś położona była przy granicy ze Związkiem Sowieckim, którą wyznaczała tu Słucz. Znajdowała się tu wówczas strażnica KOP „Milewicze”.
W 1921 miejscowość liczyła 936 mieszkańców, zamieszkałych w 146 budynkach, w tym 877 Białorusinów, 45 Żydów, 3 Polaków, 1 Rusina i 10 osób innej narodowości[b]. 875 mieszkańców było wyznania prawosławnego, 58 mojżeszowego i 3 rzymskokatolickiego[4].
Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 w niepodległej Białorusi.
Milewicze w kulturze
Milewicze są jednym z miejsc, w których rozgrywa się akcja powieści Sergiusza Piaseckiego Piąty etap. Autor opisując wieś i jej okolice w 1923, zwraca uwagę na wszechobecne błoto oraz nędze większą niż w innych rejonach kraju. Powieść opisuje także nielegalną przeprawę przez granicę na Słuczy[5].
Uwagi
- ↑ do 1921 w powiecie mozyrskim
- ↑ Innej niż polska, białoruska, rusińska, tutejsza (poleska), niemiecka i żydowska. Wśród osób innych narodowości zamieszkujących gminę Lenin było 96 Rosjan, 7 Tatarów, 5 Estończyków, 5 Łotyszy, 1 Grek i 1 Litwin. Skorowidz nie wyszczególnia narodowości osób z grupy inne z podziałem na miejscowości
Przypisy
- ↑ Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2019. ISBN 978-83-254-2578-4.
- ↑ Храм святого апостола Иоанна Богослова д. Милевичи. turov.by. [dostęp 2021-12-15]. (ros.).
- ↑ Baza Miejscowości Kresowych. [dostęp 2021-12-15]. (pol.).
- ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej – Tom VIII – Województwo Poleskie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, 1924. ISBN 978-83-254-2578-4.
- ↑ Sergiusz Piasecki: Piąty etap. Łomianki: Wydawnictwo LTW, 2020, s. 316-322, 349-351. ISBN 978-83-7565-349-6.
Bibliografia
- Milewicze (2), pow. mozyrski, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VI: Malczyce – Netreba, Warszawa 1885, s. 424.
- Milewicze na mapie WIG
- Дзяржаўнага цэнтра картографа-геадэзічных матэрыялаў і даных Рэспублікі Беларусь. [dostęp 2021-12-15]. (ros.).
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.