Milleryt

Milleryt
Ilustracja
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny

NiS (siarczek niklu)

Twardość w skali Mohsa

3–3,5[1]

Przełam

muszlowy, zadziorowaty, nierówny/nieregularny[1]

Łupliwość

doskonała[1]

Pokrój kryształu

włóknisty, masywny[1]

Przezroczystość

nieprzezroczysty[1]

Układ krystalograficzny

trygonalny[1]

Właściwości mechaniczne

kruchy[1]

Gęstość

5,3–5,5 g/cm³[1]

Właściwości optyczne
Barwa

mosiężnożółta, zielonawa

Rysa

zielonoczarna[1]

Połysk

metaliczny, jedwabisty (skupienia włókniste)[1]

Inne

anizotropia: silna[1] pleochroizm: słaby[1]

Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza

2.CC.20[1]

Millerytminerał z gromady siarczków, ruda niklu. Należy do grupy minerałów bardzo rzadkich. Odkryty został w 1845 r.

Milleryt nazwano na cześć angielskiego mineraloga i krystalografa Williama Hallowesa Millera (1801-1880).

Charakterystyka

Właściwości

Zazwyczaj tworzy kryształy o pokroju słupkowym, igiełkowym, włoskowym. Najdłuższe, igiełkowo wykształcone kryształy osiągają 15 cm. Kryształy wykazują poprzeczne prążkowanie. Występuje w skupieniach ziarnistych, groniastych, kulistych, promienistych. Doskonale wykształcone kryształy bywają spotykane w druzach i szczelinach skalnych. Jest kruchy, nieprzezroczysty, stanowi składnik niektórych żył kruszcowych. Współwystępuje z dolomitem, kalcytem, bizmutynitem, kwarcem, sfalerytem, magnetytem, syderytem, galeną, pirytem, chalkopirytem[1].

Występowanie

Minerał wtórny powstały z przeobrażenia innych siarczków np. pentlandytu. Pojawia się w formie lamelkowatych zrostów z innymi kruszcami Ni i Co. Także produkt ekshalacji wulkanicznych – stwierdzony wśród produktów ekshalacji Wezuwiusza. Najczęściej spotykany wśród piaskowców, łupków ilastych, wapieni i dolomitów.

Milleryt występuje w:

  • W Polsce: spotykany w piaskowcach i łupkach ogniotrwałych w Nowej Rudzie, w ziarnistych dolomitach Woliborza k. Kłodzka, w ilmenicie w Męcince k. Jawora (Dolny Śląsk) oraz w złożach miedzi np. w kopalni Rudna.

Zastosowanie

  • nie ma praktycznego znaczenia (ze względu na rzadkość występowania),
  • stanowi wyjątkowo atrakcyjny i poszukiwany kamień kolekcjonerski.

Przypisy

  1. a b c d e f g h i j k l m n Millerite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-09-28] (ang.).

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya