Mintuci

Ishikari – jedna z rzek zamieszkiwanych według legend przez mintuci

Mintuci (Ainu ミントゥチ; także mintuci kamuj, w lit. japońskiej pojawia się także forma mintsuchi (jap. ミンツチ)[1]) – nadprzyrodzone stworzenie z mitologii Ajnów, pół-człowiek-pół-bestia[2][3], duch żywiołu wody[1]. Słowo „mintuci” jest prawdopodobnie związane z japońskim słowem mizuchi(inne języki), oznaczającym smoka (również związanego z żywiołem wody)[4]. Często opisywany jako wyglądający jak kappa[1][4].

Według legend, kiedy Japończycy w okresie Edo przybyli na Hokkaido w celu nawiązania stosunków handlowych z Ajnami, na ich statki wkradł się demon ospy(inne języki)[5]. Wybuch ospy spowodował śmierć wielu Ajnów[4]. Okikurumi (według innych wersji sami Ajnowie[5]) zrobił 61 kukieł z łodyg piołunu i wysłał je do walki z demonem[6]. Wszystkie kukły z wyjątkiem jednej utonęły, a tej niezatopionej udało się pokonać demona ospy[1]. Kukły stały się bóstwami „mintuci”, pomagającymi ludziom w przypadku choroby lub przeciwności losu[4][6].

Mintuci były opisywane jako stwory mające na głowie łyse plamy, fioletowoczerwoną skórę i nogi ptaka lub żaby[2][1]. Ręce mintuci, tak jak u kappy, były połączone wewnątrz, więc po wyrwaniu jednej, druga sama za nią wypadała[3]. Mintuci z różnych regionów mają swoje własne charakterystyczne cechy: mintuci z rzeki Ishikari są całkowicie łyse, zarówno samice, jak i samce. Mintuci z miasta Ikeda z niziny Tokachi wyglądają jak mali starcy lub staruszki[4].

Mintuci, zgodnie z popularnymi przekonaniami, kontrolują ryby i mogą przynosić szczęście rybakom w zamian za ofiarę w postaci topielca[2][4]. Mintuci przypisuje się również zdolności do zwiększania liczby łowów podczas polowań[4]. Istnieją legendy, że adoptowane mintuci pod postacią dziewczynki stawały się przyczyną dobrobytu adoptującej rodziny[2]. Dobrobyt miasta Asahikawa i rzeki Saru był tłumaczony ochroną ze strony mintuci[4].

Podobnie jak kappy, mintuci mogą polować na ludzi i zwierzęta gospodarskie, wciągając je pod wodę, śledzić ludzi[4], i opętywać kobiety, które potem uwodziły mężczyzn[3].

Przypisy

  1. ↑ a b c d e Александр Борисович Спеваковский, Духи, оборотни, демоны и божества айнов: религиозные воззрения в традиционном айнском обществе, Изд-во "Наука", глав. ред. восточной лит-ры, 1988 [dostęp 2020-11-12] (ros.).
  2. ↑ a b c d Tobe i inni, Nihon yōkai hakubutsukan, wyd. Shohan, Tōkyō: Shin Kigensha, 1994, ISBN 4-88317-240-6, OCLC 34324882 [dostęp 2020-11-12].
  3. ↑ a b c Kusano i inni, Gensō dōbutsu jiten, 新紀元社, 1997, ISBN 4-88317-283-X, OCLC 675909434 [dostęp 2020-11-12].
  4. ↑ a b c d e f g h i Murakami, Kenji, 1968-, 村上健司, 1968-, Nihon yōkai daijiten, wyd. Shohan, Tōkyō: Kadokawa Shoten, 2005, ISBN 4-04-883926-8, OCLC 64576243 [dostęp 2020-11-12].
  5. ↑ a b Gensō sekai no jūnintachi : Truth in fantasy9. 4., 新紀元社, 1991, ISBN 4-915146-44-8, OCLC 673449350 [dostęp 2020-11-12].
  6. ↑ a b I.A. Morozow, Fenomen kukly v tradit︠s︡ionnoĭ i sovremennoĭ kulʹture : krosskulʹturnoe issledovanie ideologii antropomorfizma, Moskwa: "Indrik", 2011, ISBN 978-5-91674-114-8, OCLC 711737736 [dostęp 2020-11-12].

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya