Minuskuł 46
Marek Ewangelista | |
| Data powstania |
XIII wiek |
|---|---|
| Rodzaj | |
| Numer |
46 |
| Zawartość |
Ewangelie |
| Język |
grecki |
| Rozmiary |
18,5 × 12,5 cm |
| Typ tekstu |
bizantyński |
| Kategoria |
V |
| Miejsce przechowywania | |
Minuskuł 46 (wedle numeracji Gregory–Aland) ε 1285 (Soden)[1] – rękopis Nowego Testamentu z XIII wieku pisany minuskułą na pergaminie w języku greckim. Zawiera pozabiblijny materiał oraz marginalia. Przechowywany jest w Oksfordzie. Był wykorzystywany w dawnych wydaniach greckiego Nowego Testamentu.
Opis rękopisu
Kodeks zawiera tekst czterech Ewangelii, na 342 pergaminowych kartach (18,5 na 12,5 cm), z jedną luką[2][3][4].
Tekst rękopisu pisany jest jedną kolumną na stronę, w 18 linijek na stronę[2]. Inicjały zdobione są złotem[5]. Atrament ma barwę brunatną, starotestamentowe cytaty są czasem oznaczane, przed każdą z Ewangelii umieszczone zostały portrety Ewangelistów[6]. Zawiera list Euzebiusza do Karpiana[5].
Tekst Ewangelii dzielony jest według κεφαλαια (rozdziały), których numery umieszczono na marginesie. W górnym marginesie umieszczono τιτλοι (tytuły) do rozdziałów. Na marginesach umieszczono noty liturgiczne[4][5].
Tekst
Grecki tekst Ewangelii reprezentuje bizantyjską tradycję tekstualną. Hermann von Soden zaliczył rękopis do rodziny tekstualnej Kx (standardowy tekst bizantyjski)[7]. Aland zaklasyfikował go do kategorii V (standardowy tekst bizantyjski)[8].
Według metody wielokrotnych wariantów Claremont Profile Method reprezentuje rodzinę tekstualną Kx (standardowy tekst bizantyński) w dwóch rozdziałach Ewangelii Łukasza (1 i 20). Metodą tą nie badano rozdziału 10[7].
Historia
Rękopis datowany jest w oparciu o paleograficzne przesłanki. Griesbach i Scholz datował go na XV wiek[9], Scrivener datował na XI wiek[4], Gregory datował na XIII wiek[5], Aland początkowo datował na XII wiek[2]. INTF datuje na wiek XIII[2]. Rękopis został sporządzony w Konstantynopolu.
John Mill wykorzystał go na potrzeby swego wydania (jako Codex Bodleianus II)[9]. Johann Jakob Wettstein wciągnął go na listę rękopisów Nowego Testamentu, nadał mu numer 46 i sporządził jego opis[10]. Rękopis był badany przez Johna Milla, Wettsteina i Griesbacha[4]. Nie jest wykorzystywany we współczesnych wydaniach greckiego Nowego Testamentu[11][12].
Rękopis przechowywany jest w Bibliotece Bodlejańskiej (Barocci 29) w Oksfordzie[2][3].
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Gregory 1908 ↓, s. 49.
- ↑ a b c d e Aland 1963 ↓, s. 63.
- ↑ a b Cod. 46 INTF ↓.
- ↑ a b c d Scrivener 1894 ↓, s. 197.
- ↑ a b c d Gregory 1900 ↓, s. 139.
- ↑ Hatch 1951 ↓, s. 188.
- ↑ a b Wisse 1982 ↓, s. 53.
- ↑ Aland i Aland 1995 ↓, s. 138.
- ↑ a b Griesbach 1809 ↓, s. CIV.
- ↑ Wettstein 1751 ↓, s. 50.
- ↑ NA26 1991 ↓, s. 49*-50*.
- ↑ NA27 2006 ↓, s. 58*-59*.
Bibliografia
- Publikacje rękopisu
- MS. Barocci 31. Digital Bodleian. Images available on Digital Bodleian
- W.H.P. Hatch: Facsimiles and Descriptions of Minuscule Manuscripts of the New Testament. Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press, 1951, s. 188–189.
- Listy rękopisów
- INTF: Kodeks 46 (GA). [w:] Liste Handschriften [on-line]. Münster Institute. [dostęp 2021-09-29]. (niem.).
- Kurt Aland: Kurzgefasste Liste der griechischen Handschriften des Neuen Testaments. Berlin: Walter de Gruyter & Co, 1963, s. 63. (niem.).
- Caspar René Gregory: Die griechischen Handschriften des Neuen Testament. Leipzig: J.C. Hinrichs’sche Buchhandlung, 1908, s. 49. (niem.).
- Wydania krytyczne NT
- E. Nestle, E. Nastle, K. Aland: Novum Testamentum Graece. Wyd. 26. Stuttgart: Deutsche Bibelgesellschaft, 1991. ISBN 3-438-05100-1. [w skrócie NA26]
- Eberhard Nestle, Erwin Nestle: Novum Testamentum Graece. communiter ediderunt: B. et K. Aland, J. Karavidopoulos, C.M. Martini, B.M. Metzger. Wyd. 27. Stuttgart: Deutsche Bibelgesellschaft, 2006. ISBN 978-3-438-05100-4. [NA27]
- J.J. Wettstein: Novum Testamentum Graecum. T. 1. Amstelodami: Ex Officina Dommeriana, 1751. (łac.).
- Introdukcje do krytyki tekstu NT
- K. Aland, B. Aland: The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism. przeł. Erroll F. Rhodes. Grand Rapids, Michigan: William B. Eerdmans Publishing Company, 1995, s. 138. ISBN 978-0-8028-4098-1. (ang.).
- Kurt Aland, Barbara Aland: Der Text des Neues Testaments: Einführung in die wissenschaftlichen Ausgaben sowie Theorie und Praxis der modernen Textkritik. Wyd. 2. Stuttgart: Deutsche Bibelgesellschaft, 1989. ISBN 3-438-06011-6. (niem.).
- C.R. Gregory: Textkritik des Neuen Testaments. T. 1. Leipzig: J.C. Hinrichs, 1900, s. 139. (niem.).
- J.J. Griesbach: Novum Testamentum Graece. T. 1. Londini: 1809, s. 104. (łac.).
- F.H.A. Scrivener: A Plain Introduction to the Criticism of the New Testament. Edward Miller. Wyd. 4. T. 1. London: 1894, s. 197. (ang.).
- Inne
- Giancarlo Prato, Scritture librarie arcaizzanti della prima età dei Paleologi e loro modelli [first published 1979], reprinted in his collected articles, Studi di paleografia greca, Spoleto 1994, pp. 73–114, Tavv. 1-24, at pp. 78, 85, 109 n. 87
- Frederik Wisse: The Profile Method for the Classification and Evaluation of Manuscript Evidence, as Applied to the Continuous Greek Text of the Gospel of Luke. Grand Rapids: William B. Eerdmans Publishing Company, 1982. ISBN 0-8028-1918-4. (ang.).
Linki zewnętrzne
- MS. Barocci 29 Images available on Digital Bodleian
- MS. Barocci 29 on the Bodleian Libraries Medieval Manuscripts Catalogue
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.