Modlitwy Leonowe

Modlitwy Leonowe (łac. Preces Leonianæ) – w Kościele katolickim zbiór modlitw odmawianych na klęcząco przez kapłana wspólnie z wiernymi po zakończeniu Mszy świętej (obowiązkowo po każdej Mszy czytanej, a prywatnie także po Mszach śpiewanych) w nadzwyczajnej formie rytu rzymskiego (tzw. Mszy trydenckiej). Modlitwy te zostały przepisane w 1884 roku przez papieża Leona XIII. Obowiązek ich odmawiania (w nowo zreformowanej liturgii) zniesiono w 1964 roku, jednak nadal odmawia się je powszechnie wszędzie tam, gdzie celebruje się Mszę w dawnej formie.

Historia

Wprowadzenie specjalnych modlitw po Mszy Świętej w 1884 roku nastąpiło w czasie potężnego kryzysu instytucjonalnego papiestwa. Stolica Apostolska utraciła Państwo Kościelne w wyniku zaborczych działań rządu zjednoczonych Włoch, a sam papież ogłosił się "więźniem Watykanu". Zagrożenie niezależności Kościoła było dla Leona XIII bezpośrednim impulsem do wezwania całego katolickiego świata do nieustannej modlitwy wstawienniczej[1].

Dwa lata później, w 1886 roku, po doświadczeniu prywatnego objawienia mistycznego (przerażającej wizji ataku sił demonicznych na Rzym), Leon XIII poszerzył strukturę tych modlitw, dodając na ich końcu potężną, osobistą inwokację obronną – Modlitwę do św. Michała Archanioła. W 1904 roku papież św. Pius X zezwolił na dodanie do Modlitw Leonowych trzykrotnego wezwania do Najświętszego Serca Pana Jezusa[potrzebny przypis].

Zmiana intencji (Rosja)

W 1929 roku podpisano Traktaty laterańskie, na mocy których powstało suwerenne państwo Watykan, co ostatecznie rozwiązało problem, w intencji którego ustanowiono Modlitwy Leonowe. Z tego powodu w 1930 roku papież Pius XI polecił, by od tego momentu Modlitwy Leonowe były ofiarowywane w nowej, nie mniej pilnej intencji: o ustanie krwawych prześladowań religijnych w państwie sowieckim (Rosji) i przywrócenie tam swobody wyznawania wiary chrześcijańskiej[2].

Zniesienie obowiązku

26 września 1964 roku w ramach posoborowej reformy liturgicznej, zrzeszona Kongregacja Obrzędów wydała instrukcję Inter oecumenici, która znosiła obowiązek odmawiania Modlitw Leonowych po Mszach czytanych (wchodzącej w życie z dniem 7 marca 1965)[3].

Mimo to odmawianie tych modlitw nadal pozostaje pobożną praktyką zalecaną w Kościele, a ich recytacja w rycie trydenckim stanowi integralny element zakończenia celebracji liturgicznej (często z wiernymi w języku narodowym lub po łacinie)[potrzebny przypis].

Porządek i słowa modlitw

Według ustanowionego przez papieży porządku, Modlitwy Leonowe składają się w kolejności z następujących wezwań[4]:

  1. Trzykrotnego odmówienia Zdrowaś Maryjo.
  2. Antyfony Witaj Królowo.
  3. Specjalnej modlitwy błagalnej kapłana do Boga za wstawiennictwem Matki Bożej, św. Józefa, Piotra i Pawła za Kościół.
  4. Modlitwy do św. Michała Archanioła.
  5. Trzykrotnego wezwania do Serca Jezusowego (dodane przez Piusa X).
Łacina Polski

S. Ave Maria, gratia plena, Dominus tecum...
M. Sancta Maria, Mater Dei, ora pro nobis...
(ter)

           K. Zdrowaś Maryjo, łaski pełna, Pan z Tobą...
           W. Święta Maryjo, Matko Boża, módl się za nami...
           (trzy razy)

Salve Regína, Mater misericórdiæ.
Vita, dulcédo, et spes nostra, salve.
Ad te clamámus éxsules fílii Hevæ.
Ad te suspirámus, geméntes et flentes
in hac lacrimárum valle.
Eia ergo, Advocáta nostra,
illos tuos misericórdes óculos ad nos convérte.
Et Iesum, benedíctum fructum ventris tui,
nobis post hoc exsílium osténde.
O clemens, o pia, o dulcis Virgo María.

S. Ora pro nobis, sancta Dei Génitrix.
M. Ut digni efficiámur promissiónibus Christi.

           Witaj Królowo, Matko miłosierdzia,
           życie, słodyczy i nadziejo nasza, witaj!
           Do Ciebie wołamy wygnańcy, synowie Ewy;
           do Ciebie wzdychamy jęcząc i płacząc
           na tym łez padole.
           Przeto, Orędowniczko nasza,
           one miłosierne oczy Twoje na nas zwróć,
           a Jezusa, błogosławiony owoc żywota Twojego,
           po tym wygnaniu nam okaż.
           O łaskawa, o litościwa, o słodka Panno Maryjo!

           K. Módl się za nami, święta Boża Rodzicielko.
           W. Abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych.

Oremus. Deus refugium nostrum et virtus, populum ad te clamantem propitius respice; et intercedente gloriosa et immaculata Virgine Dei Genitrice Maria, cum beato Iosepho eius Sponso, ac beatis Apostolis tuis Petro et Paulo, et omnibus Sanctis, quas pro conversione peccatorum, pro libertate et exaltatione sanctæ Matris Ecclesiæ, preces effundimus, misericors et benignus exaudi. Per eundem Christum, Dominum nostrum.
M. Amen.

           Módlmy się. Boże, ucieczko nasza i mocy, wejrzyj łaskawie na lud Twój do Ciebie wołający i za przyczyną chwalebnej i niepokalanej Dziewicy i Bogarodzicy Maryi, z Jej świętym Oblubieńcem Józefem, ze świętymi Apostołami Twoimi Piotrem i Pawłem, oraz wszystkimi Świętymi, wysłuchaj miłosiernie i łaskawie prośby, jakie zanosimy za nawrócenie grzeszników, za wolność i wywyższenie świętej Matki Kościoła. Przez tegoż Chrystusa, Pana naszego.
           W. Amen.

S. Sancte Michaël Archangele, defende nos in prœlio, contra nequitiam et insidias diaboli esto præsidium. Imperet illi Deus, supplices deprecamur: tuque, Princeps militiæ cælestis, Satanam aliosque spiritus malignos, qui ad perditionem animarum pervagantur in mundo, divina virtute, in infernum detrude.
M. Amen.

           K. Święty Michale Archaniele, wspomagaj nas w walce, a przeciw niegodziwości i zasadzkom złego ducha bądź naszą obroną. Oby go Bóg pogromić raczył, pokornie o to prosimy, a Ty, Wodzu niebieskich zastępów, szatana i inne duchy złe, które na zgubę dusz ludzkich po tym świecie krążą, mocą Bożą strąć do piekła.
           W. Amen.

S. Cor Iesu sacratissimum.
M. Miserere nobis. (ter)

           K. Najświętsze Serce Jezusa.
           W. Zmiłuj się nad nami. (trzy razy)

(S. – Sacerdos / K. – Kapłan, M. – Ministrans (lub wierni) / W. – Wierni)

Przypisy

  1. ↑ Dekret Iam inde ab anno. „Acta Sanctae Sedis”. 1884. s. 239-240. [dostęp 2026-06-20]. (łac.). 
  2. ↑ Allocutio Indictam ante. „Acta Apostolicae Sedis”. 1930 (22). s. 301. [dostęp 2026-06-20]. (łac.). 
  3. ↑ Instructio prima "Inter Oecumenici". Sacra Congregatio Rituum, 1964-09-26. [dostęp 2026-06-20].
  4. ↑ Modlitwy Leonowe. Duszpasterstwo Wiernych Tradycji Łacińskiej w Diecezji Świdnickiej. [dostęp 2026-06-20].

Bibliografia

  • Symonds, Kevin J., Pope Leo XIII and the Prayer to St. Michael: An Historical and Theological Examination, Preserving Christian Publications, 2015, ISBN 978-0-9840139-6-8.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya