Monaster Czerepiski

Monaster Czerepiski
Черепишкият манастир „Успение Богородично”
	; Główna cerkiew monasterska
Państwo	Bułgaria
Miejscowość	;
Kościół	Bułgarski Kościół Prawosławny
Eparchia	Metropolia wraczańska
Klauzura	nie
Typ monasteru	męski
	Obiekty sakralne
Cerkiew	Zaśnięcia Matki Bożej
Styl	bizantyjsko-bałkański
Data budowy	XIV w. (odbudowa)
	Położenie na mapie Bułgarii Monaster Czerepiski
	43°05′49″N 23°36′35″E/43,096894 23,609787
	Multimedia w Wikimedia Commons

Monaster Czerepiski, Czerepiski Monaster Zaśnięcia Matki Bożej — prawosławny męski klasztor nad Iskyrem, w odległości 29 km na południowy wschód od Wracy, w jurysdykcji metropolii wraczańskiej Bułgarskiego Kościoła Prawosławnego.

Czas powstania monasteru nie jest znany. Z pewnością istniał on przed tureckim najazdem na ziemie bułgarskie, o czym świadczy zachowany w zbiorach Muzeum Cerkiewnego w Sofii typikon z informacją o odbudowie klasztoru w 1396 ze zniszczeń^[1]. Brakuje również informacji o funkcjonowaniu wspólnoty w pierwszym stuleciu panowania tureckiego w Bułgarii. W końcu XVI w. w klasztorze pracował mnich Pimen z monasteru Zografu na Athosie, który wykonał w monasterze nową dekorację malarską (m.in. drzewo Jessego i sceny biblijne). Może to sugerować, że monaster został w międzyczasie ponownie zniszczony i u schyłku XVI stulecia miała miejsce jego odbudowa^[1]. Mnich Pimen zapoczątkował również działalność klasztornego skryptorium^[1].

W końcu XVI w. wzniesiona została główna cerkiew monasterska. Była ona na początku XIX w. rekonstruowana, wtedy na miejscu fresków mnicha Pimena w świątyni powstała nowa, autorstwa kapłana Iwannikija. W 1888 na budynku nadbudowano nową kopułę, zaś w 1939 rozszerzono przedsionek^[1].

W 1786 w czasie lokalnego buntu mnisi porzucili klasztor i osiedlili się w pieczarach w pobliżu dawnej siedziby. Monaster został wówczas poważnie zdewastowany. W 1802 w opuszczonych zabudowaniach zamieszkał duchowny, co zapoczątkowało odnowę wspólnoty. W 1836, z inicjatywy ihumena Józefa, w monasterze wzniesiono nowe budynki mieszkalne dla mnichów. Współfundatorem budowli był zamożny Turek imieniem Raszid, którego córka w czasie wizyty w klasztorze miała w cudowny sposób odzyskać zdrowie. Monaster, który ponownie zgromadził znaczny majątek, posiadał także własne skity i placówki filialne^[1].

Mnisi aktywnie wspierali bułgarskie odrodzenie narodowe. Na terenie monasteru i podległych mu skitów działały bułgarskie szkoły, w klasztorze wielokrotnie ukrywali się spiskowcy antytureccy i rewolucjoniści bułgarscy, zaś hieromnich Epifaniusz w czasie powstania kwietniowego w 1876 był przewodniczącym komitetu rewolucyjnego w Lutibrodzie^[1]. W XIX w. w monasterze freski malował Witan z Triawny^[2].

W dwudziestoleciu międzywojennym metropolita wraczański Klemens założył przy monasterze kursy teologiczne dla duchowieństwa^[3].

Przypisy

↑ ^a ^b ^c ^d ^e ^f B. Dimitrow, Byłgarskata christijanska ciwilizacija i byłgarskite manastiri, Fondacija KOM, 9789548745024, ss.126–127.
↑ A. Kay, Bułgaria. Przewodnik turystyczny National Geographic, G+J RBA, 2008, ISBN 978-83-7596-007-5, s.151.
↑ ВРАЧАНСКАЯ ЕПАРХИЯ

[dim-1] ↑ ^a ^b ^c ^d ^e ^f B. Dimitrow, Byłgarskata christijanska ciwilizacija i byłgarskite manastiri, Fondacija KOM, 9789548745024, ss.126–127.

[2] A. Kay, Bułgaria. Przewodnik turystyczny National Geographic, G+J RBA, 2008, ISBN 978-83-7596-007-5, s.151.

[3] ВРАЧАНСКАЯ ЕПАРХИЯ

[1]

[2]

[3]

Monaster Czerepiski

Przypisy

Content Disclaimer