Muratyn
| wieś | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Liczba ludności (2011) | |
| Strefa numeracyjna |
84 |
| Kod pocztowy |
22-650[4] |
| Tablice rejestracyjne |
LTM |
| SIMC |
0893802 |
Położenie na mapie gminy Łaszczów  | |
Położenie na mapie Polski  | |
Położenie na mapie województwa lubelskiego  | |
Położenie na mapie powiatu tomaszowskiego  | |
 50°33′39″N 23°41′29″E/50,560833 23,691389[1]
| |
Muratyn – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie tomaszowskim, w gminie Łaszczów[5][6].
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.
Na terenie wsi obok kościoła rzymskokatolickiego, prowadzi działalność duszpasterską Kościół Chrystusowy, wyznanie protestanckie o charakterze ewangelicznym[7].
Wieś stanowi sołectwo gminy Łaszczów[8]. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 163 mieszkańców[9].
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Przemienienia Pańskiego w Czartowcu[10].
Części wsi
| SIMC | Nazwa | Rodzaj |
|---|---|---|
| 0893819 | Bajówka | część wsi |
| 0893825 | Felówka | część wsi |
| 0893831 | Podpole | część wsi |
Historia
Muratyn dawniej nazywany także Moratyn – wieś z rodowodem sięgającym wieku XV. Pojawia się w dokumentach w 1430 roku, wówczas to została nadana Mikołajowi (z sochaczewskiego Nieborowa) Nieborowskiemu herbu Prawda (w latach 1417–1430 kuchmistrz książęcy, kasztelan sochaczewski 1427-1430). W 1494 r. należała do Jana Nieborowskiego, który w tym roku wieś odsprzedaje[11]. (A. Boniecki w herbarzu podaje, iż w 1492 dziedzicem wsi był Jan Lubański z Lubań w ziemi rawskiej na południowym Mazowszu.) W 1533 r. wieś należy do Sasina Nieborowskiego. Według spisu poborowego z 1564 roku była to już własność Drohiczańskich (wówczas 2,25 łana = 37,8 ha gruntów), w 1687 – Prusinowskich, zaś w połowie XVIII wieku należała do Rostkowskich[12].
Według spisu z 1880 r. wieś liczyła 46 domów i 471 mieszkańców, w tym 73 katolików[12].
Spis z 1921 r. wykazał we wsi 54 domy oraz 464 mieszkańców, w tym 4 Żydów i 355 Ukraińców[13].
Na przełomie XIX i XX w. istniała tu drewniana cerkiew wystawiona w 1687 roku. Dziedzice wsi – Prusinowscy – uczynili to jak podają dlatego, aby ich poddani chłopi
”... już po cudzych parafijach nie błąkali się więcej, ale jako jednego pana poddani tam na nabożeństwie bywali”[14]
.
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 27 maja 2025, identyfikator PRNG: 84240.
- ↑ Wieś Muratyn w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2023-11-02], liczba ludności na podstawie danych GUS.
- ↑ NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych [online], Bank Danych Lokalnych GUS, 19 września 2022 [dostęp 2023-11-02].
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 799 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
- ↑ a b TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2017-09-06].
- ↑ a b Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz. U. z 2013 r. poz. 200 (ISAP)), ze zmianami w obwieszczeniu z dnia 4 sierpnia 2015(dts) (Dz. U. z 2015 r. poz. 1636 (ISAP)).
- ↑ Strona Kościoła Chrystusowego w RP.
- ↑ Jednostki pomocnicze gminy Łaszczów. Urząd Gminy Łaszczów. [dostęp 2017-09-06].
- ↑ GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
- ↑ Opis parafii na stronie diecezji
- ↑ Janeczek 1991 ↓, s. 337.
- ↑ a b Moratyn, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VI: Malczyce – Netreba, Warszawa 1885, s. 667.
- ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej opracowany na podstawie wyników Pierwszego Powszechnego Spisu Ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych, t. IV, Województwo lubelskie, Warszawa: Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, 1924, 127) [dostęp 2017-09-06].
- ↑ Janeczek 1991 ↓, s. 50.
Bibliografia
- Andrzej Janeczek: Osadnictwo pogranicza polsko-ruskiego. Województwo bełskie od schyłku XIV do początku XVII w. Wrocław: 1991.
| Miasto | |
|---|---|
| Wsie | |
| Kolonie | |
| Osada | |
| Osada leśna | |
| Części miasta | |
| Integralne części wsi |
|
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.