Myliobatis
| Myliobatis | |||
| Cuvier, 1816[1] | |||
 Przedstawiciel rodzaju – orleń kalifornijski (M. californica) | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| (bez rangi) | płaszczki | ||
| Nadrząd | |||
| Rodzina | |||
| Rodzaj |
Myliobatis | ||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
Raja aquila Linnaeus, 1758 | |||
| Synonimy | |||
|
| |||
| Gatunki | |||
| |||
Myliobatis – rodzaj morskich ryb chrzęstnoszkieletowych z rodziny orleniowatych (Myliobatidae).
Rozmieszczenie geograficzne
Do rodzaju należą gatunki występujące w wodach oceanów – Atlantyckiego (w tym Morze Śródziemne i Morze Północne), Indyjskiego i Spokojnego[5][6].
Morfologia
Długość ciała do 183 cm; masa ciała (największa opublikowana) 82,1 kg[6].
Systematyka
Rodzaj zdefiniował w 1816 roku francuski przyrodnik i zoolog Georges Cuvier w drugim tomie publikacji własnego autorstwa poświęconej królestwu zwierząt[1]. Gatunkiem typowym jest (późniejsze oznaczenie) orleń pospolity (M. aquila)[7].
Etymologia
- Myliobatis (Myliobates, Myliobatus, Muliobatus): gr. μυλη mulē ‘młyn, żarna’; βατoς batos lub βατις batis ‘płaska ryba, zwykle stosowana w odniesieniu do płaszczki lub rai’[8].
- Holorhinus: gr. ὁλος holos ‘kompletny, cały’[9]; ῥις rhis, ῥινος rhinos ‘nos, pysk’[10]. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Rhinoptera vespertilio Girard, 1856 (= Myliobatis californicus Gill, 1865).
Podział systematyczny
Do rodzaju należą następujące występujące współcześnie gatunki[5]:
- Myliobatis aquila (Linnaeus, 1758) – orleń pospolity[11]
- Myliobatis californica Gill, 1865 – orleń kalifornijski[12]
- Myliobatis chilensis Philippi, 1892
- Myliobatis freminvillii Lesueur, 1824
- Myliobatis goodei Garman, 1885
- Myliobatis hamlyni Ogilby, 1911
- Myliobatis longirostris Applegate & Fitch, 1964
- Myliobatis peruvianus Garman, 1913
- Myliobatis ridens Ruocco, Lucifora, Díaz de Astarloa, Mabragaña & Delpiani, 2012
- Myliobatis tenuicaudatus Hector, 1877
- Myliobatis tobijei Bleeker, 1854
Opisano również szereg gatunków wymarłych:
- Myliobatis affinis Chapman & Cudmore, 1924[13] (Australia)
- Myliobatis altavillae Meschinelli, 1924[14]
- Myliobatis altus Davis, 1888[15] (Australia)
- Myliobatis americanus (Bravard, 1884)[16] (Ameryka Południowa)
- Myliobatis angustidens (Sismonda, 1849)[17] (Europa; miocen)
- Myliobatis arcuatus Davis, 1888[18] (Australia)
- Myliobatis bellardii (Issel, 1877)[19] (Europa; pliocen)
- Myliobatis bilobatus Darteville & Casier, 1943[20] (Afryka; kreda)
- Myliobatis bisulcus (Marsh, 1870)[21] (Ameryka Północna)
- Myliobatis bothriodon White, 1926[22] (Afryka; eocen)
- Myliobatis crassidens Darteville & Casier, 1959[23] (Afryka; kreda)
- Myliobatis dimorphus (Delfortrie, 1871)[24] (Europa)
- Myliobatis dispar Leriche, 1913[25] (Afryka)
- Myliobatis elatus Stromer, 1905[26] (Afryka; eocen)
- Myliobatis enormis Mendiola, 1999[27] (Afryka; paleocen)
- Myliobatis fastigiatus (Leidy, 1876)[28] (Ameryka Północna)
- Myliobatis faujasii (Agassiz, 1837)[29] (Europa)
- Myliobatis foxhillsensis Hoganson, Erickson & Holland, 2019[30] (Ameryka Północna; kreda)
- Myliobatis fraasi Stromer, 1905[31] (Afryka; eocen)
- Myliobatis frangens Eastman, 1904[32] (Ameryka Północna; miocen)
- Myliobatis funiculatus (Delfortrie, 1871)[33] (Europa)
- Myliobatis gigas Cope, 1867[34] (Ameryka Północna; miocen)
- Myliobatis goniopleurus (Agassiz, 1843)[35] (Europa)
- Myliobatis granulosus (Issel, 1877)[36] (Europa; pliocen)
- Myliobatis haueri (Penecke, 1884)[37] (Europa; eocen)
- Myliobatis holmesii (Gibbes, 1849)[38] (Ameryka Północna; eocen)
- Myliobatis intermedius Darteville & Casier, 1943[39] (Afryka; kreda)
- Myliobatis kummeli Fowler, 1911[40] (Ameryka Północna)
- Myliobatis lagaillardensis Thomas, 1904[41] (Europa)
- Myliobatis leidyi (Hay, 1899)[42] (Ameryka Północna)
- Myliobatis leognanensis (Delfortrie, 1871)[43] (Europa)
- Myliobatis lepersonnei Darteville & Casier, 1959[44] (Afryka)
- Myliobatis llopisi Bauzá & Gomez Pallerola, 1982[45] (Europa; eocen)
- Myliobatis magister (Leidy, 1876)[46] (Ameryka Północna)
- Myliobatis merriami Jordan & Beal, 1913[47] (Ameryka Północna)
- Myliobatis micropleurus (Agassiz, 1835)[48] (Europa)
- Myliobatis microrhizus (Delfortrie, 1871)[49] (Europa)
- Myliobatis miocenicus Böhm, 1942[50] (Europa; miocen)
- Myliobatis mokattamensis Stromer, 1905[51] (Afryka; eocen)
- Myliobatis monnieri Cappetta, 1986[52] (Afryka; eocen)
- Myliobatis moorabbinensis Chapman & Pritchard, 1907[53] (Australia)
- Myliobatis mordax (Leidy, 1876)[54] (Ameryka Północna)
- Myliobatis moutai Darteville & Casier, 1959[55] (Afryka)
- Myliobatis nzadinensis Darteville & Casier, 1943[56] (Afryka; eocen)
- Myliobatis pachyodon Cope, 1867[57] (Ameryka Północna; miocen)
- Myliobatis pachyrhizodus Fowler, 1911[58] (Ameryka Północna)
- Myliobatis pentoni Woodward, 1893[59] (Afryka; czwartorzęd)
- Myliobatis placentinus (Carraroli, 1897)[60] (Europa; pliocen)
- Myliobatis plicatilis Davis, 1888[61] (Australia)
- Myliobatis raouxi Arambourg, 1952[62] (Afryka)
- Myliobatis rivierei (Sauvage, 1878)[63] (Europa; paleogen)
- Myliobatis rugosus Leidy, 1855[64] (Ameryka Północna)
- Myliobatis salentinus (Botti, 1877)[65] (Europa; miocen)
- Myliobatis semperei Mendiola, 1999[66] (Afryka; paleocen)
- Myliobatis sendaicus Hatai, Murata & Masuda, 1965[67] (Azja; pliocen)
- Myliobatis serratus Meyer, 1843[68] (Europa)
- Myliobatis stokesii (Agassiz, 1843)[69] (Europa)
- Myliobatis strobeli (Issel, 1877)[70] (Europa; pliocen)
- Myliobatis superbus Hantken, 1875[71] (Europa; eocen)
- Myliobatis testae Philippi, 1846[72] (Europa)
- Myliobatis tewarii Mishra, 1980[73] (Azja; eocen)
- Myliobatis toliapicus (Agassiz, 1843)[74] (Europa)
- Myliobatis transversalis (Gibbes, 1849)[75] (Ameryka Północna; eocen)
- Myliobatis tumidens Woodward, 1889[76] (Europa)
- Myliobatis undulatus Chaffee, 1939[77] (Ameryka Północna; eocen)
- Myliobatis vicomicanus Cope, 1867[78] (Ameryka Północna; miocen)
- Myliobatis wurnoensis White, 1934[79] (Afryka)
Uwagi
Przypisy
- ↑ a b G. Cuvier: Le règne animal distribué d’après son organisation, pour servir de base a l’histoire naturelle des animaux et d’introduction a l’anatomie comparée. T. 2. Paris: Chez Déterville, s. 137. (fr.).
- ↑ H.R. Schinz: Das Thierreich, eingetheilt nach dem Bau der Thiere als Grundlage ihrer Naturgeschichte und der vergleichenden Anatomie von den Herrn Ritter von Cuvier. Cz. 2: Reptilien, Fische, Weichthiere, Ringelwürmer. Stuttgart und Tübingen: In der J.G. Cotta’schen Buchhandlung, 1822, s. 509. (niem.).
- ↑ a b G.J. Billberg. Om ichthyologien och beskrifning öfver några nya fiskarter af samkäksslägtet Syngnathus. „Linnéska Samfundets Handlingar”. 1 (för år 1832), s. 51, 1833. (szw.).
- ↑ T.N. Gill. Note on some genera of fishes of western North America. „Proceedings of the Academy of Natural Sciences of Philadelphia”. 14, s. 331, 1862. (ang.).
- ↑ a b Ron Fricke, William Neil Eschmeyer, Richard van der Laan (red.), SEARCH, [w:] Eschmeyer’s Catalog of Fishes, California Academy of Sciences, 2 kwietnia 2024 [dostęp 2024-04-21] (ang.).
- ↑ a b R. Froese & D. Pauly: Myliobatis. FishBase (ver. (02/2024)). [dostęp 2024-04-21]. (ang.).
- ↑ J.B.G.M. Bory de Saint-Vincent: Dictionnaire classique d’histoire naturelle. Cz. 14. Paris: Rey et Gravier; Baudouin Frèrer, 1828, s. 449. (fr.).
- ↑ Ch. Scharpf: Family Myliobatidae Bonaparte 1835 (Eagle Rays). The ETYFish Project. [dostęp 2024-04-21]. (ang.).
- ↑ Jaeger 1959 ↓, s. 119.
- ↑ Jaeger 1959 ↓, s. 221.
- ↑ Fritz Terofal, Claus Militz: Ryby morskie. Leksykon przyrodniczy. Henryk Garbarczyk i Eligiusz Nowakowski. Warszawa: Świat Książki, 1996. ISBN 83-7129-306-2.
- ↑ Ryby : encyklopedia zwierząt. Henryk Garbarczyk, Małgorzata Garbarczyk i Leszek Myszkowski (tłum.). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN : Dorota Szatańska, 2007. ISBN 978-83-01-15140-9.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. affinis.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. altavillae.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. altus.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. americanus.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. angustidens.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. arcuatus.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. bellardii.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. bilobatus.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. bisulcus.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. bothriodon.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. crassidens.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. dimorphus.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. dispar.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. elatus.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. enormis.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. fastigiatus.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. faujasii.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. foxhillsensis.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. fraasi.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. frangens.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. funiculatus.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. gigas.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. goniopleurus.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. granulosus.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. haueri.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. holmesii.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. intermedius.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. kummeli.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. lagaillardensis.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. leidy.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. leognanensis.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. lepersonnei.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. llopisi.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. magister.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. merriami.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. micropleurus.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. microrhizus.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. miocenicus.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. mokattamensis.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. monnieri.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. moorabbinensis.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. mordax.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. moutai.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. nzadinensis.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. pachyodon.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. pachyrhizodus.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. pentoni.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. placentinus.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. plicatilis.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. raouxi.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. rivierei.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. rugosus.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. salentinus.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. semperei.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. sendaicus.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. serratus.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. stokesii.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. strobeli.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. superbus.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. testae.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. tewarii.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. toliapicus.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. transversalis.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. tumidens.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. undulatus.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. vicomicanus.
- ↑ Pollerspöck i Straube 2023 ↓, s. wurnoensis.
Bibliografia
- Edmund C. Jaeger, Source-book of biological names and terms, wyd. 3, rewizja 2, Springfield: Charles C. Thomas, 1959, s. 1–316, OCLC 11069271 (ang.).
- J. Pollerspöck & N. Straube: Bibliography Database of living/fossil sharks, rays and chimaeras (Chondrichthyes: Elasmobranchii, Holocephali). shark.refrences.com, 2023. [dostęp 2024-04-16]. (ang.).
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.