NGC 4038

NGC 4038
Ilustracja
Zderzające się galaktyki NGC 4038 i NGC 4039
Odkrywca

William Herschel

Data odkrycia

7 lutego 1785

Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór

Kruk

Typ

spiralna z poprzeczką (SBm)

Rektascensja

12h 01m 52,8s[1]

Deklinacja

–18° 51′ 52″[1]

Odległość

45 mln ly

Przesunięcie ku czerwieni

0,005593[2]

Jasność obserwowana

10,3[1]m

Rozmiary kątowe

3,4' × 1,7'[1]

Alternatywne oznaczenia
ESO 572-47, MCG -3-31-14, UGCA 264,
ARP 244, VV 245, PGC 37967

NGC 4038 (również PGC 37967 lub UGCA 264) – galaktyka spiralna z poprzeczką (SBm), znajdująca się w gwiazdozbiorze Kruka w odległości 62 milionów lat świetlnych od Ziemi. Została odkryta 7 lutego 1785 roku przez Williama Herschela[3]. NGC 4038 i sąsiednia NGC 4039 zostały skatalogowane jako Arp 244 w Atlasie Osobliwych Galaktyk Haltona Arpa, znane są też pod nazwą Galaktyki Czułki.

Zderzające się jądra galaktyk Antennae (Czułki), NGC 4038 znajduje się u góry, zdjęcie Teleskopu Hubble’a

Niezwykły kształt galaktyki NGC 4038 i sąsiedniej NGC 4039 jest skutkiem ich zderzenia. Te dwa systemy gwiezdne łączą się, a ich widok do złudzenia przypomina kształt serca[4]. Zderzenie to rozpoczęło się ponad 100 milionów lat temu i trwa. Symulacje komputerowe przewidują, że dwie galaktyki spiralne połączą się w galaktykę eliptyczną w wyniku procesu, który ma trwać około miliarda lat[5]. Zderzenie galaktyk zainicjowało powstanie milionów gwiazd w obłokach pyłu i gazu w obu galaktykach. Najmasywniejsze z nowo powstałych gwiazd zdążyły już zużyć zapas swojego paliwa jądrowego i eksplodowały jako supernowe. W galaktyce NGC 4038 zaobserwowano dotąd pięć supernowych: SN 1921A, SN 1974E, SN 2004gt, SN 2007sr i SN 2013dk[6].

NGC 4038 należy do grupy galaktyk NGC 4038 i jest jej najważniejszym członkiem.

Zobacz też

Przypisy

  1. a b c d NGC 4038 w serwisie SEDS.org (Revised NGC and IC Catalog) (ang.)
  2. NGC 4038 w bazie SIMBAD (ang.)
  3. Courtney Seligman: NGC 4038. Celestial Atlas. [dostęp 2014-08-10]. (ang.).
  4. Kamil Złoczewski: Kosmos. Cuda nieba południowego. T. 63. Poznań: Amermedia Sp. z o.o., 2013, s. 21-23. ISBN 978-83-252-1916-1.
  5. Praca zbiorowa: Kosmos. Warszawa: Buchmann Sp. z o.o., 2012, s. 179. ISBN 978-83-7670-323-7.
  6. List of Supernovae. [w:] IAU Central Bureau for Astronomical Telegrams [on-line]. Międzynarodowa Unia Astronomiczna. [dostęp 2014-08-10]. (ang.).

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya