Nadżd

Nadżd
نجد
Flaga
Flaga
Państwa

 Arabia Saudyjska

Stolica

Rijad

Ważniejsze miejscowości

Ha’il, Burajda

Położenie na mapie
Mapa
Region Nadżd na mapie Arabii Saudyjskiej
24,291334°N 43,588054°E/24,291334 43,588054
Multimedia w Wikimedia Commons
Hasło w Wikisłowniku
Dżabal Tuwajk

Nadżd (arab. ‏نجد‎, Naǧd) – kraina historyczna i region geograficzny, obejmująca swym zasięgiem środkową część Arabii Saudyjskiej, leży na pustynnym płaskowyżu (średnia wysokość 610–914 m n.p.m.) podzielonym pasmami gór Dżabal Tuwajk i Dżabal Szammar. Główne miasta to: Rijad – stolica Arabii Saudyjskiej, Ha’il i Burajda.

Geografia

Nadżd zajmuje środkową część Arabii Saudyjskiej[1]. Jest to pustynny płaskowyż (średnia wysokość 610–914 m n.p.m.[2] – od ok. 1500 m na zachodzie do ok. 600 m na wschodzie[3]), opadający z zachodu na wschód, ograniczony od zachodu masywem gór zrębowych Dżabal al-Hidżaz a od północy, wschodu i południa pustyniami piaszczystymi: Wielkim Nefudem, Małym Nefudem i Ar-Rab al-Chali[1][3]. Nadżd podzielony jest pasmami gór Dżabal Tuwajk, Dżabal Szammar i Al-Dżubajl i pocięty siecią suchych dolin wadi[3]. Nie ma tu rzek stałych[3].

Region jest słabo zaludniony, ludność skupia się w oazach wzdłuż przecinającego region pasma Dżabal Tuwajk i płaskowyżu Al-Uruma, m.in. w Al-Chardż, Al-Kasim i Dżabal Szammar[1]. Koczowniczo hodowane są owce, kozy, wielbłądy i konie[3]. W oazach uprawiana jest pszenica, jęczmień, sorgo, palmy daktylowej i drzewa cytrusowe[3].

Główne miasta na płaskowyżu to: Rijad – stolica Arabii Saudyjskiej[2], Ha’il i Burajda[3].

Historia

Do połowy XVIII w. Nadżd pozostawał w strefach wpływu rywalizujących ze sobą plemion[1]. Następnie stał się kolebką wahhabizmu – radykalnego, reformatorskiego prądu islamu sunnickiego stworzonego przez Muhammada ibn Abd al-Wahhaba (1703–1792)[1]. Abd al-Wahhab zaczął nauczać ok. 1740 roku w oazie Hurajmila a w 1744 roku przybył do miasta Ad-Dirijja, gdzie znalazł wsparcie emira Muhammada ibn Su’uda – założyciela dynastii Saudów[4] i pierwszego państwa wahhabitów w Nadżdzie[5]. Odtąd wahhabizm był ściśle związany z polityczną działalnością Saudów[4]. Pod koniec XVIII w. Saudowie wraz z wahhabitami podporządkowali sobie cały obszar Nadżdu, najechali święte miasto szyitów – Karbalę oraz zajęli Mekkę i Medynę w zachodniej Arabii[4]. Osmanowie położyli kres pierwszemu państwu wahhabitów w 1818 roku[4].

Wahhabizm odżył w okresie drugiego państwa saudyjskiego za panowania Fajsala (1785–1865) i umocnił się po utworzeniu przez Abd al-Aziza ibn Su’uda (1880–1953) Arabii Saudyjskiej[4].

Przypisy

  1. ↑ a b c d e Najd, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2017-07-29] (ang.).
  2. ↑ a b Hunt Janin, Margaret Besheer: Saudi Arabia. Marshall Cavendish, 2003, s. 9. ISBN 978-0-7614-1666-1. [dostęp 2017-07-29]. (ang.).
  3. ↑ a b c d e f g Nadżd, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2017-07-29].
  4. ↑ a b c d e Wahhabi, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2017-07-29] (ang.).
  5. ↑ Arabia Saudyjska. Historia, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2017-07-29].

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya